ΧΑ: Βουτιά 2,82% στις 2.288 μονάδες – Οι τράπεζες «τράβηξαν» το sell-off

Απόφαση Αρείου Πάγου για Νόμο Κατσέλη, ισχυρές πιέσεις σε Τιτάν και blue chips, ενώ ο πληθωρισμός στις ΗΠΑ έδωσε ανάσα στις αγορές

Η συνεδρίαση της Παρασκευής 13 Φεβρουαρίου 2026 στο Χρηματιστήριο Αθηνών εξελίχθηκε σε μια από τις πιο «βαριές» ημέρες των τελευταίων εβδομάδων, με τον Γενικό Δείκτη να κλείνει στις 2.288,83 μονάδες και απώλειες -2,82%, μετά από σταθερά πτωτική πορεία σχεδόν σε όλη τη διάρκεια της ημέρας. Η αγορά άνοιξε με πτώση, όμως όσο πλησίαζε το απόγευμα οι ρευστοποιήσεις εντάθηκαν, οδηγώντας σε απώλεια του ψυχολογικού ορίου των 2.300 μονάδων, που μέχρι πρότινος λειτουργούσε ως «ανάχωμα» στη βραχυπρόθεσμη τάση.

Το κλίμα επιβαρύνθηκε από τον συνδυασμό τραπεζικών πιέσεων, ισχυρών απωλειών σε επιλεγμένα βαριά χαρτιά και μιας γενικότερης νευρικότητας που «συγγενεύει» με την αβεβαιότητα γύρω από θεσμικές εξελίξεις. Στο παρασκήνιο, καταλύτης για το ρίσκο που τιμολογήθηκε στην εγχώρια αγορά θεωρείται η δυσκολία αποτίμησης των επιπτώσεων που μπορεί να έχει στις τράπεζες η πρόσφατη απόφαση του Αρείου Πάγου για τα δάνεια που υπάγονται στον Νόμο Κατσέλη, καθώς η αγορά προσπαθεί να καταλάβει τι σημαίνουν στην πράξη οι νέες παράμετροι για εισπράξεις, επιτοκιακούς υπολογισμούς και τελικό λογαριασμό.

Οι τράπεζες στο επίκεντρο της διόρθωσης

Το «βάρος» της ημέρας έπεσε ξανά στον τραπεζικό κλάδο, ο οποίος, σε περιόδους αβεβαιότητας, τείνει να λειτουργεί ως ο βασικός επιταχυντής των κινήσεων, είτε ανοδικών είτε πτωτικών. Eurobank και Πειραιώς κατέγραψαν τις μεγαλύτερες πιέσεις, ενώ ακολούθησαν Alpha Bank και Εθνική, σε μια εικόνα που έδειξε πως οι επενδυτές προτίμησαν να μειώσουν έκθεση στον κλάδο, έως ότου αποσαφηνιστεί το πραγματικό «μέγεθος» της επίδρασης από τις δικαστικές και κανονιστικές εξελίξεις.

Στο ίδιο πλαίσιο, η δημόσια συζήτηση γύρω από τον Νόμο Κατσέλη δεν αφορά μόνο τεχνικές λεπτομέρειες. Ακουμπά στο ευρύτερο ερώτημα για το πώς μεταφράζονται δικαστικές αποφάσεις σε οικονομικό αποτέλεσμα, ειδικά όταν μιλάμε για μεγάλο αριθμό δανειακών φακέλων, για προσδοκώμενους τόκους και για το πώς «γράφονται» ή αναθεωρούνται προβλέψεις. Το γεγονός ότι διαφορετικές εκτιμήσεις κυκλοφορούν για το συνολικό αποτύπωμα, ενισχύει τη μεταβλητότητα, γιατί η αγορά δεν τιμολογεί μόνο το αποτέλεσμα αλλά και την αβεβαιότητα γύρω από το αποτέλεσμα.

Ο Τιτάν «βύθισε» την υψηλή κεφαλαιοποίηση, μόνο ο ΟΤΕ στο πράσινο

Στα μη τραπεζικά blue chips, το σοκ της ημέρας προήλθε από τον Τιτάν, ο οποίος δέχθηκε ισχυρό κύμα πωλήσεων και βρέθηκε να καταγράφει τη μεγαλύτερη πτώση μεταξύ των τίτλων υψηλής κεφαλαιοποίησης. Η εικόνα συμπληρώθηκε από σημαντικές απώλειες σε μετοχές που συνήθως λειτουργούν ως «άγκυρες» στα χαρτοφυλάκια, ενώ από το σύνολο του FTSE 25, μόνο ο ΟΤΕ κατάφερε να κλείσει με θετικό πρόσημο, σε μια συνεδρίαση όπου το πλεονέκτημα ανήκε ξεκάθαρα στους πωλητές.

Η συγκεκριμένη αναλογία —λίγοι ή ένας τίτλος ανοδικός, οι περισσότεροι πιεσμένοι— συνήθως δείχνει ότι δεν πρόκειται για «επιλεκτική» διόρθωση, αλλά για κίνηση με χαρακτηριστικά ευρείας απομόχλευσης, όπου προέχει η μείωση ρίσκου και όχι η αναζήτηση ευκαιριών μέσα στην ημέρα.

Ενέργεια και βιομηχανία: πιέσεις με διαφορετικές ταχύτητες

Στον ενεργειακό χώρο, οι απώλειες δεν είχαν ενιαία ένταση, ωστόσο η εικόνα παρέμεινε σαφώς επιβαρυμένη, με τη ΔΕΗ να δέχεται ισχυρότερες πιέσεις, ενώ η Metlen εμφάνισε πιο ήπια υποχώρηση. Η Motor Oil κινήθηκε επίσης πτωτικά, σε μια συνεδρίαση όπου το risk-off κλίμα παρέσυρε το μεγαλύτερο μέρος του ταμπλό.

Σε τέτοιες ημέρες, η αγορά συχνά δεν «τιμωρεί» απαραίτητα τα θεμελιώδη κάθε εταιρείας, αλλά επανατιμολογεί συνολικά την έκθεση στον κύκλο, στην εγχώρια ειδησεογραφία και στη διεθνή διάθεση ρίσκου. Αυτό εξηγεί γιατί, ακόμη και τίτλοι με ισχυρή επενδυτική αφήγηση, μπορεί να βρεθούν στο κόκκινο όταν «σπάει» η ομοιογένεια της τάσης.

Η αμερικανική ανάσα: πληθωρισμός 2,4% και σταθερή Wall Street

Την ίδια ώρα, από τις ΗΠΑ ήρθε ένα στοιχείο που, σε άλλη συγκυρία, θα μπορούσε να λειτουργήσει ως στήριξη στο διεθνές κλίμα: ο πληθωρισμός (CPI) εμφανίστηκε στο 2,4% σε ετήσια βάση για τον Ιανουάριο, χαμηλότερα από την εκτίμηση που «έβλεπε» περίπου 2,5%, ενισχύοντας την αφήγηση ότι η αποκλιμάκωση συνεχίζεται και ότι η Fed μπορεί να έχει μεγαλύτερα περιθώρια μέσα στο 2026. Ωστόσο, οι αγορές αντέδρασαν με μετριοπάθεια, με τη Wall Street να κρατά σχετικά σταθερό βηματισμό και τους επενδυτές να ζυγίζουν τα θετικά του headline inflation με τις παραμέτρους του δομικού πληθωρισμού και των υπηρεσιών.

Αυτή η «ήπια» αντίδραση είναι χαρακτηριστική περιόδων όπου η αγορά δεν ψάχνει απλώς καλά νέα, αλλά καθαρό ορίζοντα. Όταν ο κόσμος κοιτάζει ταυτόχρονα γεωπολιτική, επιτόκια, εταιρικά αποτελέσματα και επιμέρους θεσμικά ρίσκα, ένα θετικό macro στοιχείο από μόνο του δεν αρκεί για να αλλάξει το κλίμα σε όλες τις αγορές, ειδικά στις πιο ευαίσθητες.

Ο τζίρος, τα πακέτα και το μήνυμα της έντασης

Το ενδιαφέρον είναι ότι η πτώση συνοδεύτηκε από αξιόλογη συναλλακτική δραστηριότητα, στοιχείο που ενισχύει την εικόνα ότι η κίνηση δεν ήταν «άδεια», αλλά είχε βάθος συμμετοχής. Σε τέτοιες συνεδριάσεις, ο τζίρος διαβάζεται συχνά ως δείκτης αποφασιστικότητας: όταν οι τιμές πέφτουν και οι συναλλαγές ανεβαίνουν, σημαίνει ότι η προσφορά βρίσκει ζήτηση χαμηλότερα, αλλά και ότι η αγορά «μεταφέρει» θέσεις από πιο επιθετικά σε πιο αμυντικά χέρια.

Τι κοιτά η αγορά από εδώ και πέρα

Το επόμενο διάστημα, το ΧΑ θα κληθεί να ισορροπήσει ανάμεσα σε δύο κόσμους. Από τη μία, υπάρχει η διεθνής εικόνα —με τα δεδομένα πληθωρισμού στις ΗΠΑ να αφήνουν περιθώρια αισιοδοξίας για την πορεία των επιτοκίων— και από την άλλη, η εγχώρια ειδησεογραφία που επηρεάζει άμεσα τον τραπεζικό κλάδο και, μέσω αυτού, το συνολικό επενδυτικό συναίσθημα.

Η υπόθεση του Νόμου Κατσέλη, ειδικά αν μεταφραστεί σε νέο κύκλο εκτιμήσεων για επιπτώσεις σε τράπεζες, funds και servicers, θα παραμείνει σημείο αναφοράς. Το ίδιο και η ταχύτητα με την οποία θα ξεκαθαρίσει ο «λογιστικός» και ο «οικονομικός» αντίκτυπος που φοβάται η αγορά όταν βλέπει αβεβαιότητα να περνά από τις αίθουσες των δικαστηρίων στα spreadsheets.