Με λόγο αιχμηρό και σαφείς υπαινιγμούς προς το Μέγαρο Μαξίμου, ο Αντώνης Σαμαράς πέρασε το κατώφλι του Προεδρικού Μεγάρου και έστειλε μήνυμα με πολλαπλές αναγνώσεις – τόσο προς την κυβέρνηση όσο και προς το εσωτερικό της ΝΔ.
Η συνάντησή του με τον Κωνσταντίνος Τασούλας δεν είχε απλώς θεσμικό χαρακτήρα. Είχε πολιτικό βάθος και –κατά πολλούς– εσωκομματικό παλμό.
Στο επίκεντρο, η πρόσφατη προσέγγιση του Κυριάκος Μητσοτάκης με τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και η ρητορική περί «θετικής ατζέντας».
Ο πρώην πρωθυπουργός έθεσε ξεκάθαρη «κόκκινη γραμμή»: «Από τη στιγμή που η Τουρκία δεν αποδέχεται το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας, δεν τίθεται θέμα περαιτέρω συζήτησης».
Η αναφορά του στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης δεν ήταν τυχαία. Υπενθύμισε ότι η πάγια ελληνική θέση αφορά μία και μόνη διαφορά – την οριοθέτηση υφαλοκρηπίδας/ΑΟΖ – και μόνο υπό την προϋπόθεση αποδοχής του Διεθνούς Δικαίου της Θάλασσας και υπογραφής συνυποσχετικού.
«Τι σημαίνει διεθνές δικαιοδοτικό όργανο;» διερωτήθηκε με νόημα, αφήνοντας αιχμές ότι ενδέχεται να ανοίγει παράθυρο διεύρυνσης της ατζέντας.
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στη συνεργασία με την Άγκυρα στο μεταναστευτικό. Με αφορμή την πρόσφατη τραγωδία στη Χίο, άφησε αιχμές για ανοχή στην τουρκική ρητορική περί δικαιοδοσίας έρευνας και διάσωσης.
«Γιατί δεν καταδικάστηκε η εργαλειοποίηση ανθρώπινων ζωών;» ήταν το ερώτημα που έθεσε.
Παράλληλα, προβληματισμό εξέφρασε για τους «μηχανισμούς αποφυγής έντασης» που συμφωνήθηκαν. Μήπως, αναρωτιούνται γαλάζια στελέχη, αυτό μεταφράζεται σε άτυπη προσυνεννόηση ακόμη και για την άσκηση κυριαρχικών δικαιωμάτων;
Στο κομμάτι της ενέργειας, ο Σαμαράς φέρεται να εξέφρασε ανησυχία για πιθανή «γκριζοποίηση» της συνεργασίας.
Η κοινή αναφορά σε διασύνδεση ηλεκτρικής ενέργειας και ΑΠΕ, κατά τον ίδιο, δημιουργεί ερωτήματα:
Θα απαιτείται τουρκική συναίνεση για έργα όπως το καλώδιο στην Κάσο; Μήπως ανοίγει ο δρόμος για συνδιαχείριση ενεργειακών πόρων στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο;
Ειδική μνεία έγινε και στην τουρκική Navtex, που –κατά τον πρώην πρωθυπουργό– διχοτομεί πρακτικά το Αιγαίο χωρίς επαρκή ελληνική αντίδραση.
Η χρονική συγκυρία της παρέμβασης δεν πέρασε απαρατήρητη.
Στελέχη της «καραμανλικής» και της «σαμαρικής» πτέρυγας βλέπουν στην τοποθέτηση Σαμαρά μια σαφή υπενθύμιση ότι τα εθνικά θέματα δεν αποτελούν πεδίο μονομερούς στρατηγικής.
«Δεν είναι προσωπική διαφοροποίηση – είναι ιδεολογική τοποθέτηση» σημείωνε βουλευτής της Βόρειας Ελλάδας.
Το ενδιαφέρον είναι ότι η παρέμβαση συνδυάστηκε με αναφορές σε εσωτερικά ζητήματα:
Με αυτόν τον τρόπο, το μήνυμα απέκτησε ευρύτερη πολιτική διάσταση, πέρα από τα ελληνοτουρκικά.
Αίσθηση προκάλεσε και η αναφορά ότι η Ελλάδα έπρεπε εξαρχής να συμμετάσχει στο «Συμβούλιο Ειρήνης» που –όπως είπε– συγκρότησε ο Ντόναλντ Τραμπ, στο οποίο μετέχουν, μεταξύ άλλων, Τουρκία, Ισραήλ και Κύπρος.
Το υπονοούμενο; Ότι η Αθήνα εμφανίζεται να ακολουθεί τις εξελίξεις αντί να τις διαμορφώνει.
Κλείνοντας, ο Σαμαράς φρόντισε να βάλει και θεσμικό αποτύπωμα, επισημαίνοντας ότι η Συνταγματική Αναθεώρηση δεν πρέπει να αποτελέσει εργαλείο κομματικής στόχευσης ή επικοινωνιακής διαχείρισης.
Η παρέμβαση Σαμαρά δεν ήταν τυχαία, ούτε συγκυριακή.
Ήταν μια σαφής προειδοποίηση ότι η στρατηγική της «ήρεμης προσέγγισης» με την Άγκυρα έχει εσωτερικούς επικριτές. Και μάλιστα με βαρύ πολιτικό αποτύπωμα.
Το ερώτημα πλέον είναι αν πρόκειται για μια μεμονωμένη παρέμβαση ή για την αρχή ενός ευρύτερου εσωκομματικού διαλόγου – με φόντο τα εθνικά θέματα και τις επόμενες πολιτικές εξελίξεις.
Πηγή: pagenews.gr