Η αναζωπύρωση της συζήτησης στην Ευρώπη για παρεμβάσεις στις τιμές ηλεκτρικής ενέργειας, με αφορμή το ιταλικό πακέτο μέτρων που συνδέεται με το λεγόμενο Energy Draft Decree, έφερε ξανά στο προσκήνιο έναν φόβο που οι αγορές γνωρίζουν καλά: το ενδεχόμενο ρυθμιστικών κινήσεων που «θολώνουν» την ορατότητα των εσόδων των εταιρειών ενέργειας. Το αποτέλεσμα ήταν νευρικότητα, αυξημένη μεταβλητότητα και πίεση σε μετοχές του κλάδου, καθώς οι επενδυτές έσπευσαν να προεξοφλήσουν το δυσμενές σενάριο.
Ωστόσο, η AXIA-Alpha Finance εμφανίζεται καθησυχαστική για τη ΔΕΗ, εκτιμώντας ότι η αντίδραση της αγοράς είναι υπερβολική σε σχέση με τον πραγματικό κίνδυνο. Διατηρεί σύσταση «αγορά» και επαναλαμβάνει την τιμή-στόχο στα 25,40 ευρώ, υπογραμμίζοντας πως το βασικό επενδυτικό αφήγημα της εταιρείας παραμένει ανέπαφο, παρά τον ευρωπαϊκό «θόρυβο». Στο επίκεντρο της ανάλυσης βρίσκεται το επιχείρημα ότι το ιταλικό μοντέλο, ακόμη κι αν εφαρμοστεί στην Ιταλία όπως σχεδιάζεται, δεν μεταφράζεται εύκολα σε ελληνικό πλαίσιο – και, κυρίως, δεν «χτυπά» τη ΔΕΗ με τρόπο ευθύ και γραμμικό.
Τι είναι αυτό που ταράζει την αγορά στην Ιταλία
Η Ρώμη έχει βρεθεί ξανά μπροστά στο πολιτικά καυτό ζήτημα του ενεργειακού κόστους, με την κυβέρνηση να εξετάζει και να υιοθετεί πακέτα που στοχεύουν στη μείωση της πίεσης για νοικοκυριά και επιχειρήσεις. Το ιταλικό περιβάλλον είναι ιδιαίτερο: υψηλότερες τιμές σε σχέση με άλλες αγορές, μεγαλύτερη ευαισθησία σε διεθνείς διακυμάνσεις και έντονη πολιτική ανάγκη να «κλείσει» η απόσταση κόστους που επιβαρύνει την ανταγωνιστικότητα.
Ακριβώς εκεί γεννιούνται τα σενάρια για παρεμβάσεις που θα μπορούσαν να επηρεάσουν χονδρεμπορικές τιμές ή επιμέρους συνιστώσες του κόστους, δημιουργώντας αλυσιδωτές αντιδράσεις σε ολόκληρη την ευρωπαϊκή αγορά. Όμως η AXIA-Alpha επιμένει ότι άλλο είναι η ιταλική συζήτηση και άλλο η ελληνική πραγματικότητα.
Γιατί «δύσκολα ταξιδεύει» το ιταλικό μοντέλο στην Ελλάδα
Το πρώτο και πιο κρίσιμο επιχείρημα των αναλυτών είναι θεσμικό και στρατηγικό. Ένα σχήμα διοικητικών παρεμβάσεων στις τιμές, αντίστοιχο με αυτό που συζητείται στην Ιταλία, θα υπονόμευε τη μεγάλη ευρωπαϊκή προτεραιότητα της περιόδου: την επιτάχυνση επενδύσεων σε Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας. Γιατί; Επειδή η αγορά ΑΠΕ χρειάζεται σταθερότητα κανόνων, προβλεψιμότητα εσόδων και χρηματοδοτική εμπιστοσύνη. Όταν ένα κράτος «πειράζει» τον τρόπο που τιμολογείται η ενέργεια, οι επενδυτές διαβάζουν αμέσως το ρίσκο: μικρότερη ορατότητα, μεγαλύτερο country risk, ακριβότερο χρήμα, πιο δύσκολες αποφάσεις για νέα έργα.
Η δεύτερη παράμετρος αφορά το ευρωπαϊκό πλαίσιο λειτουργίας. Η ελληνική αγορά είναι ενσωματωμένη στο Target Model, που βασίζεται σε διασυνδεδεμένες αγορές και αγοραίες τιμές, όχι σε εθνικά πλαφόν που «κουμπώνουν» διοικητικά πάνω στη χονδρεμπορική. Η AXIA-Alpha εκτιμά ότι μια υιοθέτηση ιταλικού τύπου μηχανισμού θα ήταν πολιτικά και θεσμικά δύσκολη, καθώς θα ερχόταν σε σύγκρουση με τη φιλοσοφία του ίδιου του ευρωπαϊκού σχεδιασμού.
Με απλά λόγια, η ανάλυση λέει το εξής: η Ελλάδα δεν έχει ισχυρό κίνητρο να ανοίξει ένα μέτωπο που μπορεί να φρενάρει επενδύσεις ΑΠΕ και να προκαλέσει τριβές με την αρχιτεκτονική της ενιαίας αγοράς.
Η «μετάδοση» από την Ιταλία προς την Ελλάδα δεν είναι αυτόματη
Ακόμη κι αν η Ιταλία προχωρήσει, η AXIA-Alpha θεωρεί ότι η επίδραση στην Ελλάδα θα είναι περιορισμένη. Ο λόγος είναι καθαρά τεχνικός αλλά καθοριστικός: η ηλεκτρική διασύνδεση των δύο χωρών είναι σχετικά μικρή, άρα δεν υπάρχουν οι προϋποθέσεις για μεγάλη «εξαγωγή» πιέσεων από τη μία αγορά στην άλλη. Όταν τα συστήματα δεν είναι ισχυρά συνδεδεμένα σε επίπεδο ροών και δυναμικότητας, οι ρυθμιστικές αποφάσεις σε μια χώρα δεν μετατρέπονται εύκολα σε σοκ στην άλλη.
Παράλληλα, οι τιμές στην Ιταλία παραμένουν υψηλότερες σε σχέση με την ελληνική αγορά, κάτι που λειτουργεί σαν μαξιλάρι και περιορίζει το ενδεχόμενο να δημιουργηθεί μια νέα ισορροπία που θα συμπιέσει βίαια την ελληνική χονδρεμπορική.
Το καθετοποιημένο μοντέλο της ΔΕΗ ως «ασπίδα»
Η AXIA-Alpha βάζει στο τραπέζι ένα ακόμη επιχείρημα που αφορά ειδικά τη ΔΕΗ και εξηγεί γιατί οι επενδυτές δεν πρέπει να βλέπουν τον κίνδυνο ως ευθύ και μονοσήμαντο. Η ΔΕΗ λειτουργεί με καθετοποιημένο μοντέλο: παραγωγή, προμήθεια και αναπτυσσόμενο χαρτοφυλάκιο στις ΑΠΕ. Αυτό το μοντέλο επιτρέπει ενδοομιλικές ισορροπίες. Αν πιεστεί ένα σκέλος, υπάρχουν μηχανισμοί απορρόφησης ή αντιστάθμισης από άλλο, ανάλογα με το μείγμα παραγωγής, τη ζήτηση και τις συνθήκες αγοράς.
Σε ένα υποθετικό περιβάλλον ρυθμιστικών παρεμβάσεων, η επίπτωση δεν θα ήταν «μία κι έξω». Θα εξαρτιόταν από λεπτομέρειες που κάνουν τη διαφορά: πόσο μεγάλο είναι το αποτύπωμα των ΑΠΕ στο μείγμα, πόσο γρήγορα προχωρά η απόσυρση λιγνιτικών μονάδων, πώς εξελίσσεται η ζήτηση στην ευρύτερη περιοχή, πώς κινείται το κόστος καυσίμων, πώς λειτουργεί το hedging. Και αυτό σημαίνει ότι, ακόμη και αν εμφανιστεί κάποια μορφή ρυθμιστικής πίεσης, η ΔΕΗ διαθέτει εργαλεία προσαρμογής που δεν έχουν όλοι οι παίκτες της αγοράς στον ίδιο βαθμό.
Η σύσταση «αγορά» και το αφήγημα που, κατά την AXIA, δεν «σπάει»
Με βάση όλα τα παραπάνω, η AXIA-Alpha επιμένει στη θέση ότι η τρέχουσα πίεση στη μετοχή περισσότερο μοιάζει με βραχυπρόθεσμο φόβο παρά με ουσιαστική αναθεώρηση των θεμελιωδών προοπτικών. Το επενδυτικό αφήγημα, όπως το περιγράφουν οι αναλυτές, παραμένει προσανατολισμένο σε μια ΔΕΗ πιο «πράσινη», πιο καθετοποιημένη και πιο εξωστρεφή. Και ακριβώς γι’ αυτό διατηρούν σύσταση «αγορά» και τιμή-στόχο 25,40 ευρώ, θεωρώντας ότι ο ευρωπαϊκός ρυθμιστικός θόρυβος δεν αλλοιώνει τον πυρήνα της ιστορίας.
Το στοίχημα, με λίγα λόγια, δεν είναι αν θα υπάρχει πολιτική συζήτηση για το ενεργειακό κόστος – αυτή θα υπάρχει πάντα. Το στοίχημα είναι αν αυτή η συζήτηση μετατρέπεται σε μηχανισμό που αλλάζει δομικά την αγορά στην Ελλάδα. Και εδώ η AXIA-Alpha λέει καθαρά πως αυτό το σενάριο είναι πολύ λιγότερο πιθανό απ’ όσο δείχνει να φοβάται σήμερα η αγορά.
Πηγή: Pagenews.gr