Γερμανία: Σενάρια για νέα αγορά F-35, ενώ «κολλάει» το κοινό μαχητικό με τη Γαλλία

Η Γερμανία βρίσκεται ξανά στο επίκεντρο της ευρωπαϊκής αμυντικής συζήτησης, καθώς ρεπορτάζ του Reuters κάνει λόγο για διερευνητικές κινήσεις του Βερολίνου προς την αγορά πρόσθετων αμερικανικής κατασκευής F-35. Το ενδεχόμενο αυτό εμφανίζεται να συνδέεται άμεσα με το παρατεταμένο αδιέξοδο του γαλλογερμανικού προγράμματος Future Combat Air System (FCAS), που θεωρητικά θα έπρεπε να οδηγήσει, μετά το 2040, σε ένα ευρωπαϊκό μαχητικό επόμενης γενιάς για Γερμανία, Γαλλία και Ισπανία.

Ωστόσο, την ίδια ημέρα, γερμανική κυβερνητική πηγή φρόντισε να «φρενάρει» τα σενάρια, δηλώνοντας ότι δεν υπάρχουν αυτή τη στιγμή σχέδια για πρόσθετη αγορά πέραν των 35 αεροσκαφών που έχουν ήδη παραγγελθεί, υπογραμμίζοντας ότι δεν υπάρχει απόφαση. Η δημόσια αυτή τοποθέτηση αναδεικνύει την ένταση ανάμεσα στα μηνύματα των διαρροών και στη γραμμή της επίσημης πολιτικής επικοινωνίας, σε μια συγκυρία όπου η Ευρώπη πιέζεται να αυξήσει δαπάνες και να επιταχύνει αποφάσεις.

Από τις 35 μονάδες σε «δεύτερο κύμα»: τι εξετάζεται και γιατί έχει σημασία

Η Luftwaffe έχει ήδη υπογράψει από το 2022 σύμβαση για 35 F-35 της Lockheed Martin, με τις παραδόσεις να αναμένονται να ξεκινήσουν εντός του 2026. Το Reuters επικαλείται δύο πηγές που περιγράφουν συζητήσεις για επιπλέον αεροσκάφη, με ένα σενάριο να μιλά για αριθμούς που θα μπορούσαν να ανεβάσουν τον συνολικό στόλο σε περίπου 70 έως 85 μονάδες, αν συνυπολογιστούν όλα τα ενδεχόμενα.

Το οικονομικό αποτύπωμα δεν είναι αμελητέο: κάθε αεροσκάφος κινείται σε επίπεδα άνω των 80 εκατ. δολαρίων, γεγονός που μετατρέπει την επιλογή σε καθαρά στρατηγική και όχι σε απλή «τεχνική» αναβάθμιση.

Η ουσία, όμως, βρίσκεται αλλού. Μια τέτοια κίνηση θα ισοδυναμούσε με βαθύτερη εξάρτηση από τις Ηνωμένες Πολιτείες σε έναν τομέα όπου η Γαλλία επιμένει στην έννοια της ευρωπαϊκής στρατηγικής αυτονομίας. Και αυτό ακριβώς είναι που κάνει τη συζήτηση εκρηκτική: η αγορά των F-35 δεν αφορά μόνο την αεροπορική ισχύ της Γερμανίας, αλλά και το πού «γέρνει» η ευρωπαϊκή άμυνα την επόμενη εικοσαετία.

Το FCAS στο «κόκκινο»: βιομηχανικές συγκρούσεις και πολιτικά διλήμματα

Το FCAS, ένα πρόγραμμα που έχει συζητηθεί ως ευρωπαϊκή απάντηση στη νέα γενιά αεροπορικών συστημάτων, παρουσιάζεται να έχει βαλτώσει. Στον πυρήνα του προβλήματος βρίσκονται οι τριβές ανάμεσα στην Airbus (που εκπροσωπεί κατά βάση γερμανικά και ισπανικά συμφέροντα) και στη γαλλική Dassault ως προς την ηγεσία και τον έλεγχο του σκέλους του επανδρωμένου μαχητικού.

Ενδεικτικό της κρισιμότητας είναι ότι ο CEO της Airbus, Γκιγιόμ Φορί, εμφανίστηκε έτοιμος να στηρίξει ακόμη και μια «λύση δύο μαχητικών» για την Ευρώπη, εφόσον αυτό ζητηθεί από τις κυβερνήσεις, ώστε ένα αδιέξοδο σε ένα υπο-σκέλος να μην τινάξει στον αέρα το συνολικό όραμα.

Στο Βερολίνο, η εικόνα περιπλέκεται από το γεγονός ότι η ανάγκη για άμεση επιχειρησιακή αντικατάσταση παλαιότερων πλατφορμών δεν μπορεί να περιμένει την ωρίμανση ενός έργου που στοχεύει χρονικά στο 2040. Έτσι, τα F-35 εμφανίζονται ως γέφυρα και όχι ως «τελικός προορισμός», με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την ισορροπία δυνάμεων εντός Ε.Ε.

Ο ρόλος του ΝΑΤΟ και η «πυρηνική αποστολή» που καθορίζει επιλογές

Υπάρχει, όμως, ένας παράγοντας που καθιστά το F-35 ιδιαίτερα ελκυστικό, πέρα από τις επιχειρησιακές δυνατότητες stealth και δικτυοκεντρικού πολέμου: το συγκεκριμένο αεροσκάφος συνδέεται άμεσα με τον ρόλο της Γερμανίας στο πλαίσιο πυρηνικής αποτροπής του ΝΑΤΟ, καθώς είναι το μαχητικό που προορίζεται να αντικαταστήσει τα Tornado στη σχετική αποστολή.

Αυτή η διάσταση εξηγεί γιατί το ζήτημα δεν αντιμετωπίζεται απλώς ως «αγορά οπλικού συστήματος», αλλά ως επιλογή που επηρεάζει τη θέση της Γερμανίας στο ΝΑΤΟ, τη διαλειτουργικότητα με τις ΗΠΑ και, τελικά, το πόσο γρήγορα μπορεί να διασφαλιστεί μια κρίσιμη επιχειρησιακή ικανότητα.

Μερτς και Πιστόριους: τα σήματα που δείχνουν αμφιβολία, όχι βεβαιότητα

Στο πολιτικό επίπεδο, οι δημόσιες τοποθετήσεις αποκαλύπτουν ότι η συζήτηση για το μέλλον των επανδρωμένων μαχητικών δεν είναι πια δεδομένη. Ο καγκελάριος Φρίντριχ Μερτς εμφανίστηκε να αμφισβητεί το κατά πόσο έχει νόημα η ανάπτυξη ενός επανδρωμένου μαχητικού έκτης γενιάς με τεράστιο κόστος σε βάθος 20ετίας, σε μια εποχή που τα drones και τα συστήματα ηλεκτρονικού πολέμου μεταβάλλουν τη φύση των συγκρούσεων.

Την ίδια ώρα, ο υπουργός Άμυνας Μπόρις Πιστόριους έχει αφήσει να εννοηθεί ότι η τύχη του FCAS θα κριθεί σε σύντομο χρονικό ορίζοντα, ενισχύοντας την αίσθηση ότι το Βερολίνο αναζητά καθαρή απάντηση για το αν θα συνεχίσει, θα αναδιατάξει ή θα περιορίσει τη συμμετοχή του στο πρόγραμμα.

Η «διπλή ανάγνωση» του σημερινού μηνύματος: διαψεύσεις, αλλά και ανοιχτή πόρτα

Το γεγονός ότι η κυβέρνηση δηλώνει «προς το παρόν δεν υπάρχουν σχέδια» δεν κλείνει οριστικά το θέμα. Αντιθέτως, δείχνει μια προσπάθεια να κρατηθεί ο έλεγχος του αφηγήματος σε μια στιγμή που οι διαπραγματεύσεις, οι βιομηχανικές πιέσεις και η γεωπολιτική πραγματικότητα κινούνται ταχύτερα από τις τυπικές διαδικασίες.

Σε αυτό το περιβάλλον, το δίλημμα για τη Γερμανία συνοψίζεται σε μια φράση: επιχειρησιακή ανάγκη τώρα ή ευρωπαϊκή αυτονομία αργότερα. Και το πιο δύσκολο κομμάτι είναι ότι πιθανότατα θα χρειαστεί να υπηρετήσει και τα δύο, ταυτόχρονα, χωρίς να «σπάσει» ο άξονας με τη Γαλλία, αλλά και χωρίς να μείνει κενό ισχύος στην αεράμυνα και στις συμμαχικές υποχρεώσεις.

Όπως όλα δείχνουν, οι επόμενες εβδομάδες θα κρίνουν αν η συζήτηση για επιπλέον F-35 ήταν απλώς ένα σενάριο σε εξέλιξη ή το προοίμιο μιας βαθύτερης αναδιάταξης της ευρωπαϊκής αεροπορικής στρατηγικής.

Πηγή: Pagenews.gr