Η πολιτική ατμόσφαιρα στην Ελλάδα δείχνει να πυκνώνει με πρωταγωνιστή τον Αλέξης Τσίπρας, ο οποίος σε πρόσφατη παρέμβασή του στην εθνική διάσκεψη της ιταλικής αριστερής οργάνωσης Compagno e il Mondo έριξε στο τραπέζι ένα πολιτικό μήνυμα με διπλό στόχο: να επανασυστήσει το προοδευτικό στρατόπεδο ενάντια στην άκρα δεξιά αλλά και να επαναπροσδιορίσει τον δικό του ρόλο στο εσωτερικό της ελληνικής πολιτικής σκηνής.
Η πρόσφατη αυτή παρέμβαση δεν ήταν μια απλή ιδεολογική τοποθέτηση. Ήταν — σύμφωνα με πολιτικούς παρατηρητές — ένα πολιτικό σινιάλο με πολλαπλούς αποδέκτες και ακόμη περισσότερες αναγνώσεις.
Ο πρώην πρωθυπουργός, επιλέγοντας διεθνές βήμα και ευρωπαϊκό ακροατήριο, έστειλε μήνυμα ότι παραμένει παρών και ότι το αφήγημα της προοδευτικής ανασύνθεσης δεν είναι θεωρητικό σχήμα, αλλά εν εξελίξει διεργασία. Και μπορεί να μην ανακοίνωσε νέο φορέα, όμως η φράση «ενότητα απέναντι στην άκρα δεξιά και τον νεοφιλελευθερισμό» ερμηνεύτηκε από πολλούς ως προγραμματική προαναγγελία.
Στο εσωτερικό, η παρέμβαση Τσίπρα λειτουργεί ως τεστ συσπείρωσης. Ποιοι θα ανταποκριθούν; Ποιοι θα κρατήσουν αποστάσεις; Ποιοι θα επιδιώξουν ρόλο σε μια ενδεχόμενη νέα πλατφόρμα;
Στην ευρωπαϊκή σκηνή, το μήνυμα είναι πιο στρατηγικό: η ελληνική προοδευτική παράταξη — κατακερματισμένη τα τελευταία χρόνια — πρέπει να επανασυνδεθεί με τα μεγάλα κοινωνικά ρεύματα της Ευρώπης. Κοινωνική δικαιοσύνη, κράτος δικαίου, πράσινη μετάβαση με κοινωνικό πρόσημο: αυτές είναι οι λέξεις-κλειδιά που επαναλαμβάνονται σταθερά.
Στους πολιτικούς διαδρόμους, πάντως, η κουβέντα δεν περιορίζεται στις ιδέες.
Δεν είναι λίγοι εκείνοι που μιλούν για προσεκτική χαρτογράφηση του πολιτικού timing. Οι επόμενοι μήνες θεωρούνται κρίσιμοι: δημοσκοπικά δεδομένα, κοινωνικές αντιδράσεις και ευρωπαϊκές εξελίξεις θα κρίνουν αν το εγχείρημα θα πάρει θεσμική μορφή ή θα μείνει σε επίπεδο πολιτικής πίεσης.
Κανένα σενάριο δεν επιβεβαιώνεται επισήμως. Όμως η επιμονή στη ρητορική περί «προοδευτικής ενότητας» μόνο τυχαία δεν θεωρείται.
Η ελληνική κοινωνία παραμένει σε φάση αναζήτησης εναλλακτικής πρότασης διακυβέρνησης. Το ερώτημα δεν είναι μόνο αν ο Τσίπρας μπορεί να ενώσει τον χώρο, αλλά αν μπορεί να διαμορφώσει πλειοψηφικό ρεύμα.
Θα καταφέρει να μετατρέψει το αίτημα ενότητας σε συγκεκριμένο πολιτικό σχέδιο; Θα βρει πρόθυμους συνομιλητές ή θα σκοντάψει σε προσωπικές στρατηγικές;
Όσοι τον γνωρίζουν επισημαίνουν ότι ο Τσίπρας δεν κινείται βιαστικά. Προτιμά να «ωριμάζει» τις συνθήκες και να παρεμβαίνει την κατάλληλη στιγμή. Το αν αυτή η στιγμή πλησιάζει, θα φανεί σύντομα.
Η συζήτηση για την προοδευτική ανασύνθεση άνοιξε. Και όταν ανοίγουν τέτοιες συζητήσεις, σπάνια κλείνουν χωρίς πολιτικές εξελίξεις.
Πηγή: pagenews.gr