«Επειδή όλοι σας τα θεωρείτε όλα εύκολα και αυτονόητα… Εμείς εδώ έχουμε μειώσει τον μέσο όρο αναμονής στα επείγοντα κάτω από τις 4 ώρες. Μείωση -65% μέσα σε ένα χρόνο από τότε που με τον Μάριο Θεμιστοκλέους ξεκινήσαμε αυτή την προσπάθεια. Και δεν είναι λόγια. Είναι νούμερα».
Με αυτή τη φράση ο Υπουργός Υγείας Άδωνις Γεωργιάδης απάντησε σε όσους επιχειρούν να υποβαθμίσουν τη βελτίωση που καταγράφεται στα Τμήματα Επειγόντων Περιστατικών (ΤΕΠ). Και μάλιστα, δεν δίστασε να συγκρίνει τα ελληνικά δεδομένα με εκείνα μιας από τις πλουσιότερες χώρες του πλανήτη, του Καναδάς.
Το «θαύμα» των 4 ωρών και η σύγκριση που πονάει
Η εικόνα που παρουσίασε ο Υπουργός δεν είναι απλώς πολιτική ρητορική. Σύμφωνα με τα στοιχεία του Υπουργείου Υγείας, ο μέσος χρόνος αναμονής στα μεγάλα νοσοκομεία της Αττικής και της Θεσσαλονίκης έχει πέσει κάτω από τις 4 ώρες, όταν πριν από έναν χρόνο ξεπερνούσε τις 10-11 ώρες σε ημέρες γενικής εφημερίας.
Η μείωση κατά -65% μέσα σε 12 μήνες δεν είναι στατιστικό πυροτέχνημα. Είναι αποτέλεσμα συγκεκριμένων παρεμβάσεων:
- Ψηφιακό «βραχιολάκι» ιχνηλάτησης ασθενών,
- Στοχευμένες προσλήψεις μέσω της ΔΥΠΑ,
- Ανακαινίσεις και λειτουργική αναδιάταξη των ΤΕΠ,
- Κεντρικός συντονισμός από τον Υφυπουργό Υγείας Μάριος Θεμιστοκλέους,
- Συνεργασία με την Υπουργό Εργασίας Νίκη Κεραμέως.
Και την ώρα που στην Ελλάδα καταγράφεται σαφής πτωτική τάση, στον Καναδά οι επίσημες εκθέσεις μιλούν για αναμονές 13 ωρών στο Κεμπέκ και ακόμη μεγαλύτερες σε άλλες περιφέρειες. Το πρόβλημα χαρακτηρίζεται «system crisis» – συστημική κρίση.
Η ειρωνεία; Ότι η χώρα που για δεκαετίες παρουσιαζόταν ως πρότυπο δημόσιας υγείας, αντιμετωπίζει σήμερα εκτεταμένα μποτιλιαρίσματα στα επείγοντα, με ελλείψεις προσωπικού και υπερφόρτωση.
Τα στατιστικά που αλλάζουν το αφήγημα
Σύμφωνα με διεθνείς οργανισμούς όπως ο ΟΟΣΑ, οι μέσοι χρόνοι αναμονής στα επείγοντα σε πολλές ανεπτυγμένες χώρες υπερβαίνουν τις 6–8 ώρες σε περιόδους αιχμής, ενώ σε συγκεκριμένες περιφέρειες της Βόρειας Αμερικής ξεπερνούν τις 10–12 ώρες.
Στην Ελλάδα, μέχρι το 2023, σε μεγάλα εφημερεύοντα νοσοκομεία της Αττικής, οι χρόνοι συχνά άγγιζαν τις 9 και 10 ώρες. Η πτώση κάτω από το όριο των 4 ωρών μεταφράζεται σε χιλιάδες λιγότερες χαμένες εργατοώρες, λιγότερη ταλαιπωρία για ασθενείς και συγγενείς και σαφή βελτίωση της λειτουργικότητας του ΕΣΥ.
Και το σημαντικότερο: η βελτίωση δεν αφορά ένα μόνο νοσοκομείο-βιτρίνα, αλλά οριζόντια παρέμβαση σε μεγάλα αστικά κέντρα.
Ποιοι ενοχλούνται;
Στο παρασκήνιο, κυβερνητικά στελέχη σημειώνουν ότι η επιτυχία στα επείγοντα «χαλούσε το αφήγημα της πλήρους κατάρρευσης». Δεν είναι τυχαίο ότι η αντιπολίτευση επιλέγει να εστιάζει σε μεμονωμένα περιστατικά και όχι στη συνολική τάση.
Συνεργάτες του Υπουργού τονίζουν ότι ο Άδωνις Γεωργιάδης επένδυσε προσωπικό πολιτικό κεφάλαιο στο στοίχημα των ΤΕΠ. «Ήταν ρίσκο», παραδέχονται. Διότι αν δεν πετύχαινε, η αποτυχία θα είχε ονοματεπώνυμο.
Η αναφορά στον Καναδά δεν ήταν τυχαία. Ήταν πολιτικό μήνυμα: Τα προβλήματα είναι διεθνή. Οι λύσεις όμως απαιτούν βούληση και ταχύτητα. Και σε αυτό το πεδίο, το Υπουργείο Υγείας θέλει να δείξει ότι κινήθηκε πιο γρήγορα από άλλα συστήματα.
Εθνική υπόθεση, όχι κομματική
Ο Άδωνις Γεωργιάδης επιχείρησε να δώσει και μια διαφορετική διάσταση στη συζήτηση:
«Και μην αρχίζετε τα “δεν με νοιάζει ο Καναδάς, εμένα το εδώ με νοιάζει”. Τα προβλήματα αλλά και οι λύσεις είναι κοινές. Θαύματα δεν μπορούν να γίνουν. Αλλά ναι, πάμε πολύ πολύ καλύτερα».
Η φράση «εθνική συλλογική επιτυχία» δεν ήταν σχήμα λόγου. Διότι χωρίς γιατρούς, νοσηλευτές, διοικητικό προσωπικό και συντονισμό, καμία μεταρρύθμιση δεν αποδίδει.
«Δεν λέω ότι λύσαμε όλα τα προβλήματα. Λέω όμως ότι αποδείξαμε πως όταν υπάρχει σχέδιο και επιμονή, τα πράγματα αλλάζουν. Και θα συνεχίσουμε μέχρι ο πολίτης να νιώθει ότι το ΕΣΥ τον σέβεται».
Σε μια περίοδο που το δημόσιο σύστημα υγείας δοκιμάζεται διεθνώς, η ελληνική περίπτωση φαίνεται –τουλάχιστον στα επείγοντα– να γυρίζει σελίδα. Και αυτό, είτε αρέσει είτε όχι, έχει πολιτική υπογραφή. Αδωνις Γεωργιάδης .
Πηγή: pagenews.gr