Ο ΠΑΟΚ έφυγε από τη Λάρισα με έναν βαθμό που, με βάση τη ροή και τις συγκυρίες, μοιάζει περισσότερο με ανακούφιση παρά με κέρδος. Το 1-1 απέναντι στην ΑΕΛ Novibet για την 22η αγωνιστική της Stoiximan Super League ήταν η τρίτη διαδοχική απώλεια για την ομάδα του Ραζβάν Λουτσέσκου, που προηγήθηκε από νωρίς, είχε στιγμές για να «καθαρίσει» το παιχνίδι, αλλά τελικά είδε τους βυσσινί να ισορροπούν, να ανεβάζουν πίεση και να αγγίζουν ακόμη και την ανατροπή στο 90+7’, πριν το VAR ακυρώσει το γκολ.
Η εικόνα αυτή βαραίνει τον ΠΑΟΚ όχι μόνο βαθμολογικά, αλλά και ψυχολογικά. Όταν μια ομάδα παλεύει για κορυφή, τα συνεχόμενα ματς χωρίς νίκη δημιουργούν ένα είδος εσωτερικής πίεσης: κάθε κατοχή μοιάζει πιο «βαριά», κάθε τελική απόφαση πιο δύσκολη, κάθε λεπτό που περνά χωρίς δεύτερο γκολ γίνεται πρόσκληση στον αντίπαλο να πιστέψει.
Το γκολ-προβάδισμα και η «υπογραφή» της πρώτης στιγμής
Ο ΠΑΟΚ κατάφερε να βρει το προβάδισμα στη πρώτη του ουσιαστική τελική. Στο 14’, μετά από βαθιά μπαλιά του Μιχαηλίδη, ο Γιακουμάκης έκανε το γύρισμα από αριστερά, ο Αναγνωστόπουλος απομάκρυνε ασταθώς και ο Χατσίδης βρέθηκε στο σωστό σημείο, για να σπρώξει την μπάλα στα δίχτυα από κοντά, σχεδόν με το σώμα. Η φάση πέρασε από έλεγχο για πιθανό οφσάιντ, όμως το γκολ μέτρησε και ο Δικέφαλος πήρε αυτό που ήθελε: ένα γρήγορο 1-0 που θεωρητικά του δίνει έλεγχο και χρόνο.
Μόνο που το ποδόσφαιρο σπάνια μένει στη θεωρία. Το προβάδισμα είναι χρήσιμο όταν το μετατρέπεις σε ψυχραιμία, ρυθμό και δεύτερο χτύπημα. Κι εκεί ακριβώς ο ΠΑΟΚ άρχισε να χάνει την ευκαιρία να κάνει το παιχνίδι «δικό του».
Οι χαμένες στιγμές και το «αν» του Γιακουμάκη
Μετά το γκολ, ο ΠΑΟΚ είχε φάσεις που θα μπορούσαν να αλλάξουν το βράδυ. Ο Σάντσες ήταν δραστήριος, ο Ζίβκοβιτς έβρισκε διαδρόμους, ο Οζντόεβ έψαχνε κάθετες. Η πιο κομβική στιγμή ήρθε στο 32’, όταν ο Ζίβκοβιτς γύρισε από αριστερά και ο Γιακουμάκης, από τη μικρή περιοχή, έστειλε την μπάλα άουτ σε τελική που «φώναζε» γκολ και σύμφωνα με τα δεδομένα της φάσης είχε τεράστια αξία (αναφέρεται ενδεικτικά ως 0.67 xGoals). Λίγα λεπτά αργότερα, στο 37’, ο Έλληνας φορ δοκίμασε πλασέ από το ύψος της μεγάλης περιοχής, με την μπάλα να περνά ελάχιστα δίπλα από το κάθετο δοκάρι.
Αυτές οι φάσεις είναι το σημείο που αλλάζει τη μοίρα ενός αγώνα. Αν ο ΠΑΟΚ πήγαινε στο 0-2, το παιχνίδι πιθανότατα θα τελείωνε νωρίς. Αντί γι’ αυτό, έμεινε ανοιχτό. Και η ΑΕΛ, που δεν είχε κανένα λόγο να αποδεχτεί παθητικά την ήττα, πήρε θάρρος.
Η ΑΕΛ δεν λύγισε και έβαλε το ματς στη δική της ένταση
Η ομάδα της Λάρισας έπαιξε με τη νοοτροπία που απαιτεί ένα τέτοιο παιχνίδι: δεν πανικοβλήθηκε από το 0-1, ανέβασε σταδιακά γραμμές, πήγε σε μονομαχίες, προσπάθησε να κερδίσει δεύτερες μπάλες. Είχε και εκείνη καλές στιγμές, όπως το σουτ του Σίστο στο 38’ που πέρασε άουτ, δείχνοντας ότι ο ΠΑΟΚ δεν είχε το «μαξιλάρι» ασφάλειας που θα του επέτρεπε να χαλαρώσει.
Η ισορροπία αυτή φάνηκε και στη γενική αίσθηση του ματς: ο ΠΑΟΚ είχε ποιότητα, αλλά δεν είχε την άνεση. Η ΑΕΛ είχε λιγότερη λάμψη, αλλά είχε ένταση και πίστη. Και σε τέτοια παιχνίδια, η πίστη συχνά φέρνει τη φάση που αλλάζει τα πάντα.
Η αλλαγή τερματοφύλακα και το σημείο καμπής της επανάληψης
Με την έναρξη του δεύτερου μέρους ήρθε μια εξέλιξη που επίσης έπαιξε τον ρόλο της. Ο Παβλένκα δεν μπόρεσε να συνεχίσει μετά από σύγκρουση στο πρώτο ημίχρονο και ο Λουτσέσκου πέρασε στον αγώνα τον Τσιφτσή. Αυτές οι αλλαγές, ακόμη κι όταν δεν φέρνουν άμεσο λάθος, επηρεάζουν ρυθμούς, επικοινωνία, αίσθηση σιγουριάς.
Η ΑΕΛ βρήκε τελικά την ισοφάριση στο 61’. Ο Κακουτά εκτέλεσε φάουλ από αριστερά, η μπάλα έμεινε «ζωντανή» στην περιοχή και ο Σαγκάλ εκτέλεσε με δυνατό αριστερό σουτ εντός περιοχής για το 1-1. Ήταν γκολ που ήρθε από επιμονή, δεύτερη μπάλα, σωστή τοποθέτηση και καθαρό τελείωμα. Και από εκεί και πέρα, το παιχνίδι άρχισε να γέρνει προς το κομμάτι της μάχης.
Η κίνηση Λουτσέσκου, το δίδυμο φορ και η αίσθηση ότι δεν «πατά» καλά
Στο 68’ ο Λουτσέσκου άλλαξε σχηματισμό, επιλέγοντας να παίξει με δύο φορ, βάζοντας τον Γερεμέγεφ δίπλα στον Γιακουμάκη. Στόχος ήταν να αυξηθεί η παρουσία στην περιοχή, να πιεστεί περισσότερο η άμυνα της ΑΕΛ και να έρθει η φάση που θα έδινε το δεύτερο γκολ. Ωστόσο, η εικόνα του ΠΑΟΚ δεν απέκτησε τη ροή που χρειαζόταν. Έδειχνε να επιτίθεται περισσότερο με ανυπομονησία παρά με καθαρό πλάνο, ενώ η ΑΕΛ κέρδιζε μέτρα και αυτοπεποίθηση.
Και λίγο πριν το φινάλε, οι βυσσινί έφτασαν μια ανάσα από το να «κλέψουν» το ματς, όταν ο Κακουτά αστόχησε σε κενή εστία μετά από λάθος του Τσιφτσή. Ήταν προειδοποίηση ότι το 1-1 δεν είναι πάντα ασφαλές για τον «μεγάλο», ειδικά όταν το παιχνίδι έχει ανοίξει και το άγχος περνά στις αποφάσεις.
Το 90+7’ που πάγωσε τη Λάρισα και το VAR που κράτησε τον ΠΑΟΚ όρθιο
Το φινάλε έμελλε να γίνει δραματικό. Στο 90+7’, η ΑΕΛ φάνηκε να κάνει την ανατροπή: ο Μούργος μπήκε στην περιοχή από δεξιά, σούταρε, η μπάλα κόντραρε στον Κένι και κατέληξε στα δίχτυα. Για λίγα δευτερόλεπτα, το γήπεδο πανηγύρισε το 2-1. Όμως ακολούθησε on-field review και το γκολ ακυρώθηκε για χέρι στην αρχή/εξέλιξη της φάσης, με τον ΠΑΟΚ να αποφεύγει το απόλυτο στραπάτσο και να κρατά τουλάχιστον την ισοπαλία.
Αν κάτι δείχνει αυτή η τελευταία σκηνή, είναι ότι ο ΠΑΟΚ δεν «έλεγχε» πια το παιχνίδι στο τέλος. Κι όταν μια ομάδα που κυνηγά κορυφή παίζει τα τελευταία λεπτά με την αίσθηση ότι κινδυνεύει να χάσει, τότε έχει ήδη χαθεί ένα κομμάτι της κυριαρχίας της.
Η βαθμολογική ζημιά και το μήνυμα του ματς
Ο ΠΑΟΚ έχασε νέο έδαφος στη μάχη της κορυφής. Παρά το ότι παραμένει με παιχνίδι λιγότερο, το αποτέλεσμα στη Λάρισα προστέθηκε σε μια αλυσίδα απωλειών και κράτησε τον Δικέφαλο μακριά από το απόλυτο «πάτημα γκαζιού» που χρειάζεται σε αυτό το σημείο της σεζόν. Για την ΑΕΛ, το 1-1 είναι κέρδος ουσίας: επιβεβαίωση ότι μπορεί να σταθεί, να ανταγωνιστεί και να πάρει βαθμούς απέναντι σε ομάδες με μεγαλύτερη ποιότητα, όταν το παιχνίδι γίνει μάχη.
Για τον ΠΑΟΚ, το μήνυμα είναι πιο σκληρό και πιο καθαρό: χωρίς αποτελεσματικότητα στο πρώτο ημίχρονο, χωρίς δεύτερο γκολ στις μεγάλες στιγμές, κάθε ματς μετατρέπεται σε ρίσκο. Και το πρωτάθλημα δεν συγχωρεί παρατεταμένα «κολλήματα», ειδικά όταν η κορυφή κινείται γρήγορα.
Πηγή: Pagenews.gr
Το σχόλιο σας