BAFTA 2026: «Η Μία Μάχη Μετά την Άλλη» σάρωσε με 6 βραβεία και πήρε την Καλύτερη Ταινία

Η φετινή τελετή των Bafta Film Awards 2026 στο Λονδίνο έμοιαζε από την αρχή με μονομαχία «βαρέων βαρών». Με 14 υποψηφιότητες, το «Η Μία Μάχη Μετά την Άλλη» (One Battle After Another) μπήκε στην κούρσα ως φαβορί. Και στο τέλος της βραδιάς επιβεβαίωσε το βάρος του, αποχωρώντας ως η αδιαμφισβήτητη μεγάλη νικήτρια με έξι βραβεία, ανάμεσά τους και το κορυφαίο, αυτό της Καλύτερης Ταινίας.

Η βραδιά, όμως, δεν ήταν μόνο αριθμοί. Ήταν μια τελετή που «διάβασε» την εποχή της: έντονη, φορτισμένη, με ταινίες που δεν χάιδεψαν την πραγματικότητα, αλλά την ακούμπησαν με τρόπο ωμό. Όπως σχολιάστηκε από τον παρουσιαστή Alan Cumming, ήταν μια χρονιά δυνατή κινηματογραφικά, αλλά όχι απαραίτητα «χαρούμενη», αφού οι υποψηφιότητες έφεραν στο προσκήνιο ιστορίες που περιστρέφονται γύρω από τον θάνατο, τον ρατσισμό και την πολιτική βία.

Η νίκη που έμοιαζε με «σφραγίδα» πριν τα Όσκαρ

Το «Η Μία Μάχη Μετά την Άλλη» δεν κέρδισε απλώς. Έστειλε σήμα. Η απονομή των BAFTA θεωρείται παραδοσιακά ένα από τα πιο αξιόπιστα «βαρόμετρα» ενόψει των Όσκαρ, ειδικά όταν η ταινία που κυριαρχεί δεν το κάνει μόνο σε τεχνικές κατηγορίες, αλλά και στα μεγάλα, κεντρικά βραβεία.

Η ταινία απέσπασε το BAFTA για Καλύτερη Ταινία, ενώ ο Πολ Τόμας Άντερσον βρέθηκε στο επίκεντρο, κερδίζοντας τόσο την Καλύτερη Σκηνοθεσία όσο και το Καλύτερο Διασκευασμένο Σενάριο. Η νίκη αυτή δεν είναι απλώς μια προσωπική επιβεβαίωση. Είναι η αναγνώριση μιας συνολικής κινηματογραφικής γραμμής: μιας αφήγησης που φαίνεται να ποντάρει στη σύγκρουση, στην ένταση και στην πολιτική/ηθική διάσταση του σύγχρονου κόσμου.

Κομβικό ρόλο στο «πακέτο» της κυριαρχίας είχε και η ερμηνευτική αναγνώριση του Σον Πεν, ο οποίος κέρδισε το BAFTA Β’ Ανδρικού Ρόλου, δίνοντας στην ταινία ακόμη μία «βαριά» υπογραφή που τη σπρώχνει πιο κοντά στο οσκαρικό momentum.

Huge congratulations to Paul Thomas Anderson who wins the BAFTA for Director 👏 #EEBAFTAs @WarnerBrosUK pic.twitter.com/OaZXIbzfeJ

— BAFTA (@BAFTA) February 22, 2026

Οι «Αμαρτωλοί» και το «Frankenstein» κράτησαν γερά τη θέση τους

Πίσω από τη μεγάλη νικήτρια, η βραδιά είχε δύο ακόμη ισχυρούς πόλους. Το «Sinners» (Αμαρτωλοί) και το «Frankenstein» ολοκλήρωσαν την απονομή με τρεις νίκες το καθένα, δείχνοντας ότι, παρότι δεν πήραν τον μεγάλο τίτλο της Καλύτερης Ταινίας, είχαν ξεκάθαρη βαρύτητα στο συνολικό καλλιτεχνικό και τεχνικό αποτύπωμα της χρονιάς.

Στους «Αμαρτωλούς», το βραβείο για Καλύτερο Πρωτότυπο Σενάριο πήγε στον Ράιαν Κούγκλερ, μια διάκριση που «κλειδώνει» την ταινία ως έργο με ισχυρό δημιουργικό στίγμα. Παράλληλα, η Γούνμι Μοσάκου κέρδισε το BAFTA Β’ Γυναικείου Ρόλου, επιβεβαιώνοντας ότι η ταινία δεν στηρίχθηκε μόνο στην ιδέα και τη θεματική της, αλλά και στις ερμηνείες.

Το «Frankenstein», από την άλλη, έδειξε τη δύναμή του κυρίως στην τεχνική του «μηχανή», κατακτώντας βραβεία για Production Design, Κοστούμια και Μαλλιά & Μακιγιάζ. Η αναφορά στη μεταμόρφωση του Τζέικομπ Ελόρντι, που –σύμφωνα με όσα σημειώνονται– περνούσε καθημερινά ώρες προετοιμασίας για τον «δημιουργημένο» χαρακτήρα, λειτούργησε και ως υπενθύμιση ότι το σινεμά είναι, στην καρδιά του, χειροποίητη τέχνη ακόμη κι όταν μιλάμε για σύγχρονα μεγαθήρια παραγωγής.

«Άμνετ»: η Τζέσι Μπάκλεϊ στην κορυφή της υποκριτικής

Στο πεδίο των ερμηνειών, η Τζέσι Μπάκλεϊ ξεχώρισε κερδίζοντας το BAFTA Α’ Γυναικείου Ρόλου για το «Άμνετ». Η διάκριση αυτή ήρθε να βάλει την ταινία σε ένα πολύ συγκεκριμένο πλαίσιο: όχι απλώς ως ακόμη μία δυνατή συμμετοχή της χρονιάς, αλλά ως έργο που στηρίζεται στην υποκριτική «πλάτη» της πρωταγωνίστριάς του.

Η ίδια ταινία, όπως αναφέρεται, κέρδισε και το βραβείο Καλύτερης Βρετανικής Ταινίας σε ξεχωριστή κατηγορία, κάτι που προσθέτει στην εικόνα της: ένα έργο με εθνική σφραγίδα, αλλά με διεθνές ενδιαφέρον, που επιβραβεύτηκε τόσο για το «ποιος το κάνει» όσο και για το «πώς το κάνει».

Μεγάλη έκπληξη στους άνδρες πρωταγωνιστές: ο Αραμάγιο μπροστά από τα φαβορί

Στην αντίστοιχη ανδρική κατηγορία, η τελετή έδωσε μια έκπληξη με έντονο συμβολισμό. Το BAFTA Α’ Ανδρικού Ρόλου πήγε στον Ρόμπερτ Αραμάγιο για την ανεξάρτητη βρετανική ταινία «I Swear», αφήνοντας πίσω του ονόματα που κουβαλούν οσκαρικό «βάρος» και παγκόσμια αναγνωρισιμότητα, όπως ο Λεονάρντο Ντι Κάπριο και ο Τιμοτέ Σαλαμέ.

Αυτή η επιλογή έχει δύο αναγνώσεις. Από τη μία, επιβεβαιώνει ότι τα BAFTA συνεχίζουν να κρατούν χώρο για το βρετανικό σινεμά και τις ερμηνείες που γεννιούνται εκτός των μεγάλων studio. Από την άλλη, δείχνει ότι η «κούρσα» προς τα Όσκαρ δεν είναι πάντα ευθεία. Υπάρχουν βραδιές που αλλάζουν την ψυχολογία, μετακινούν αφηγήσεις, δημιουργούν νέους πρωταγωνιστές.

Διεθνής σκηνή, κόκκινο χαλί και το «στίγμα» μιας δύσκολης χρονιάς

Στο κόκκινο χαλί εμφανίστηκαν μεγάλα ονόματα – Ντι Κάπριο, Σαλαμέ, Έμμα Στόουν, Κίλιαν Μέρφι, Γκλεν Κλόουζ, Ίθαν Χοκ – ενώ στο προσκήνιο βρέθηκαν επίσης ο πρίγκιπας Ουίλιαμ και η πριγκίπισσα της Ουαλίας, Κέιτ. Η παρουσία τους έδωσε στο event το κλασικό βρετανικό «κράμα» θεσμικότητας και pop κουλτούρας, αυτό που κάνει τα BAFTA να μοιάζουν ταυτόχρονα με κινηματογραφική γιορτή και με επίσημη τελετουργία.

Ο Alan Cumming, αναφερόμενος στη φύση των υποψήφιων ταινιών, έδωσε μια «επιγραφή» στη βραδιά: δυνατή χρονιά, αλλά όχι ανάλαφρη. Το σχόλιο αυτό λειτουργεί σαν κλειδί για το πώς διαβάζεται συνολικά το αποτέλεσμα. Μια βραδιά όπου θριάμβευσε ένα έργο με τίτλο που μυρίζει σύγκρουση, όπου τα θέματα κινούνται γύρω από βία και κοινωνικές ρωγμές, όπου η μουσική και οι παρουσίες δεν κατάφεραν –ούτε προσπάθησαν– να κρύψουν το βάρος της πραγματικότητας.

Congratulations to Andy Jurgensen who is awarded the Editing BAFTA for One Battle After Another 🏆 #EEBAFTAs @WarnerBrosUK pic.twitter.com/NSjVDR6yi8

— BAFTA (@BAFTA) February 22, 2026

Η μουσική στιγμή και το ντοκιμαντέρ που κοίταξε κατευθείαν την προπαγάνδα

Στο μουσικό κομμάτι, η τελετή φιλοξένησε τις Ejae, Audrey Nuna και Rei Ami, τις φωνές του animated συγκροτήματος HUNTR/X από το «KPop Demon Hunters», ερμηνεύοντας το τραγούδι “Golden”. Ήταν μια στιγμή που έφερε σύγχρονο παλμό σε μια βραδιά κατά τα άλλα «βαριά» θεματικά, δείχνοντας πώς η ποπ κουλτούρα μπορεί να συνυπάρξει με τις μεγάλες κινηματογραφικές αφηγήσεις.

Ιδιαίτερη αναφορά αξίζει στο βραβείο ντοκιμαντέρ, που πήγε στο «Mr. Nobody Against Putin». Η ταινία εστιάζει σε Ρώσο εκπαιδευτικό που κατέγραψε –σύμφωνα με την περιγραφή– την προπαγάνδα που επιβλήθηκε στα σχολεία μετά την εισβολή στην Ουκρανία. Σε μια εποχή όπου η πληροφορία γίνεται όπλο και η εκπαίδευση πεδίο επιρροής, η βράβευση αυτή δεν μοιάζει τυχαία. Είναι μια επιλογή που κουβαλά θέση.

Το «σήμα» για τα Όσκαρ και η μάχη που μόλις άναψε

Το κείμενο σημειώνει ότι τα Όσκαρ είναι προγραμματισμένα για 15 Μαρτίου, και ότι σε επίπεδο οσκαρικών υποψηφιοτήτων –όπως αναφέρεται– το «Αμαρτωλοί» προηγείται με 16, ενώ το «Η Μία Μάχη Μετά την Άλλη» ακολουθεί με 13. Αν αυτό αποτυπώνει την πραγματική εικόνα της κούρσας, τότε η αποψινή νίκη στα BAFTA δεν είναι μόνο τρόπαιο. Είναι επιτάχυνση.

Γιατί αυτό κάνουν τα BAFTA: δεν κλείνουν οριστικά λογαριασμούς. Αλλάζουν την αφήγηση. Και μετά από μια βραδιά όπου το «Η Μία Μάχη Μετά την Άλλη» πήρε την κορυφή με έξι βραβεία, η «μάχη μετά τη μάχη» για τα Όσκαρ μοιάζει πλέον ακόμη πιο ανοιχτή, ακόμη πιο πολιτική, ακόμη πιο σκληρή.

Πηγή: Pagenews.gr