Ο πρωθυπουργός της Αυστραλίας, Άντονι Αλμπανέζι, εξέφρασε ανοιχτά τη στήριξή του στις εκκλήσεις για αποκλεισμό του πρώην πρίγκιπα Άντριου Μάουντμπάτεν-Ουίνδσορ από τη γραμμή διαδοχής του βρετανικού θρόνου, λίγες ημέρες μετά τη σύλληψή του με την κατηγορία της παράβασης καθήκοντος κατά την άσκηση δημόσιου αξιώματος. Σε επιστολή που απέστειλε προς τον Βρετανό πρωθυπουργό Κιρ Στάρμερ, ο Αλμπανέζι δήλωσε ξεκάθαρα: «Η κυβέρνησή μου θα αποδεχόταν κάθε πρόταση που θα αποσκοπούσε στον αποκλεισμό του από τη γραμμή διαδοχής».
Η δήλωση αυτή έρχεται σε μια κρίσιμη στιγμή για τη βρετανική μοναρχία, καθώς η υπόθεση του Άντριου – συνδεδεμένη με τα αρχεία Τζέφρι Έπσταϊν – έχει προκαλέσει σοβαρές ρωγμές στην εικόνα του θεσμού, τόσο στη Βρετανία όσο και στις χώρες της Κοινοπολιτείας.
Η επιστολή Αλμπανέζι και η σοβαρότητα των αιτιάσεων
Στην επιστολή του, ο Αυστραλός πρωθυπουργός χαρακτήρισε τις κατηγορίες «σοβαρές» και τόνισε ότι «οι Αυστραλοί τις παίρνουν σοβαρά υπ’ όψιν». Αναφέρθηκε ρητά στις σχέσεις του Άντριου με τον καταδικασμένο σεξουαλικό εγκληματία Τζέφρι Έπσταϊν, αλλά και στην πρόσφατη σύλληψη για παράβαση καθήκοντος κατά την περίοδο που ο πρώην πρίγκιπας υπηρετούσε ως ειδικός απεσταλμένος της Βρετανίας για διεθνές εμπόριο και επενδύσεις.
Ο Αλμπανέζι συμφώνησε πλήρως με τη δήλωση του Βασιλιά Καρόλου Γ’ ότι «η δικαιοσύνη πρέπει να πάρει τον δρόμο της», προσθέτοντας ότι «μια πλήρης, δίκαιη και προσήκουσα έρευνα πρέπει να διεξαχθεί». Η στάση του δεν είναι τυχαία: ο Αλμπανέζι έχει διαχρονικά ρεπουμπλικανικές απόψεις και έχει εκφράσει στο παρελθόν την επιθυμία για δημοψήφισμα σχετικά με τη διατήρηση της μοναρχίας στην Αυστραλία.
Η βρετανική κυβέρνηση ετοιμάζει νομοθετική πρωτοβουλία
Η Βρετανική κυβέρνηση, υπό τον Κιρ Στάρμερ, προετοιμάζει ήδη νομοθετική ρύθμιση για την εξαίρεση του Άντριου από τη σειρά διαδοχής. Ο πρώην πρίγκιπας παραμένει όγδοος στη γραμμή, αμέσως μετά την πριγκίπισσα Λίλιμπετ, κόρη του πρίγκιπα Χάρι. Παρά την αφαίρεση των πριγκιπικών τίτλων και την απομάκρυνσή του από το Royal Lodge στο Ουίνδσορ, ο Άντριου δεν έχει ακόμα αποκλειστεί επίσημα από τη διαδοχή – κάτι που απαιτεί νομοθετική παρέμβαση.
Η πρωτοβουλία αυτή θα μπορούσε να αποτελέσει προηγούμενο για μελλοντικές περιπτώσεις, ενισχύοντας την άποψη ότι η μοναρχία πρέπει να προσαρμοστεί σε σύγχρονα κριτήρια λογοδοσίας και ηθικής.
Η αντίδραση του Παλατιού και οι προηγούμενες κινήσεις του Καρόλου
Ο Βασιλιάς Κάρολος Γ’ είχε ήδη λάβει δραστικά μέτρα πριν από τη σύλληψη: αφαίρεσε τους πριγκιπικούς τίτλους του Άντριου, τον απέκλεισε από δημόσιες εμφανίσεις και τον έδιωξε από την κατοικία του στο Ουίνδσορ. Μετά τη σύλληψη, ο μονάρχης δήλωσε ότι «η δικαιοσύνη πρέπει να πάρει τον δρόμο της», αποφεύγοντας κάθε προσωπική υπεράσπιση του αδερφού του και δείχνοντας σαφή διάθεση αποστασιοποίησης.
Η στάση αυτή ενισχύει την εικόνα ενός βασιλιά που θέλει να προστατεύσει τον θεσμό από τις συνέπειες ενός σκανδάλου που έχει ήδη κοστίσει ακριβά στη δημόσια εικόνα της οικογένειας.
Το ιστορικό πλαίσιο στην Αυστραλία και η ρεπουμπλικανική πίεση
Η Αυστραλία παραμένει συνταγματική μοναρχία, με τον Βασιλιά Κάρολο Γ’ να εκπροσωπείται από τον Γενικό Κυβερνήτη. Η χώρα απέκτησε ντε φάκτο ανεξαρτησία το 1901, αλλά το 1999, σε δημοψήφισμα, οι πολίτες απέρριψαν την πρόταση για μετατροπή σε κοινοβουλευτική δημοκρατία με μικρή πλειοψηφία.
Η θέση του Αλμπανέζι έρχεται σε μια περίοδο που η συζήτηση για τη μοναρχία επανέρχεται με δύναμη. Η σύλληψη του Άντριου και οι αποκαλύψεις από τα αρχεία Έπσταϊν δίνουν νέα ώθηση στους ρεπουμπλικανούς, οι οποίοι βλέπουν ευκαιρία για νέο δημοψήφισμα. Ο Αλμπανέζι, χωρίς να ζητά άμεσα αλλαγή καθεστώτος, ανοίγει τον δρόμο για συζήτηση: αν η Βρετανία αποκλείσει τον Άντριου, η Αυστραλία θα ακολουθήσει.
Οι ευρύτερες πολιτικές προεκτάσεις
Η στήριξη Αλμπανέζι στον αποκλεισμό του Άντριου δεν είναι μόνο συμβολική. Ενισχύει την πίεση προς τον Στάρμερ να προχωρήσει άμεσα με νομοθεσία, ενώ ταυτόχρονα δείχνει ότι η Κοινοπολιτεία δεν είναι διατεθειμένη να ανεχθεί σκάνδαλα που αγγίζουν τον πυρήνα του θεσμού.
Για τη μοναρχία, η υπόθεση Άντριου αποτελεί μια από τις μεγαλύτερες κρίσεις μετά την παραίτηση του Εδουάρδου Η’ το 1936. Η αποδοχή της θέσης Αλμπανέζι από το Λονδίνο θα μπορούσε να ανοίξει συζήτηση για περιορισμό της διαδοχής σε περιπτώσεις σοβαρών αδικημάτων, κάτι που θα αλλάξει ριζικά τη φύση του θεσμού.
Οι επόμενες εβδομάδες θα δείξουν αν η Βρετανία προχωρήσει σε νομοθετική ρύθμιση και αν η Αυστραλία θα εκμεταλλευτεί την κρίση για να επαναφέρει το ζήτημα της δημοκρατίας στο τραπέζι.
Πηγή: Pagenews.gr