Βενεζουέλα: Πάνω από 200 πολιτικοί κρατούμενοι ξεκινούν απεργία πείνας – Απαιτούν ένταξη στον νόμο αμνηστίας

Περισσότεροι από 200 πολιτικοί κρατούμενοι στη Βενεζουέλα ξεκίνησαν απεργία πείνας την Παρασκευή 20 Φεβρουαρίου 2026 στη φυλακή Rodeo I, στα περίχωρα του Καράκας, σε ένδειξη διαμαρτυρίας για τον αποκλεισμό τους από τον πρόσφατο νόμο περί αμνηστίας. Οι συγγενείς τους, σε κοινή δήλωση που δόθηκε στη δημοσιότητα, χαρακτήρισαν το νομοθετικό κείμενο «ανεπαρκές» και «εκδικητικό», καθώς αφήνει εκτός τις πιο συχνές κατηγορίες που βαραίνουν τους πολιτικούς κρατούμενους: στρατιωτικά εγκλήματα και τρομοκρατία.

Σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, στη διαμαρτυρία συμμετέχουν 214 κρατούμενοι, Βενεζουελάνοι και αλλοδαποί, μεταξύ των οποίων ο Αργεντινός χωροφύλακας Ναχουέλ Αγκουστίν Γκάλο, ο οποίος κατηγορείται για τρομοκρατία – μία από τις κατηγορίες που ρητά εξαιρούνται από την αμνηστία. Επίσης, μεταξύ των απεργών είναι οι λοχαγοί Αντόνιο Σεκέα και Φερνάντο Νόγια, δύο από τα πιο γνωστά ονόματα της στρατιωτικής αντιπολίτευσης στη χώρα.

Ο νόμος αμνηστίας και οι «τρύπες» που καταγγέλλονται

Ο νόμος περί αμνηστίας εγκρίθηκε ομόφωνα από την Εθνοσυνέλευση στις 19 Φεβρουαρίου 2026, υπό την προεδρία της Ντέλσι Ροντρίγκεθ, και προωθήθηκε από το κυβερνών κόμμα ως μέτρο «εθνικής συμφιλίωσης» και πολιτικής μετάβασης μετά τις ταραχώδεις εκλογές του 2024 και την κρίση που ακολούθησε. Στόχος του είναι η απελευθέρωση ατόμων που συμμετείχαν σε πολιτικά γεγονότα τα τελευταία χρόνια, κυρίως διαδηλώσεις και απόπειρες εξέγερσης.

Ωστόσο, οι συγγενείς και οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων καταγγέλλουν ότι η νομοθεσία εξαιρεί ρητά όσους διώκονται για:

• στρατιωτικά αδικήματα (στάση, ανυποταξία, προδοσία κ.λπ.)
• τρομοκρατία
• εγκλήματα κατά της δημοκρατίας ή της εθνικής ασφάλειας

Αυτές οι κατηγορίες αποτελούν τις πιο συνηθισμένες μεταξύ των κρατουμένων στη Rodeo I και σε άλλες φυλακές υψίστης ασφαλείας, όπως η SEBIN και η Yare III. Οι διαμαρτυρόμενοι υποστηρίζουν ότι ο νόμος απελευθερώνει «επιλεκτικά» ορισμένους κρατούμενους, ενώ αφήνει πίσω όσους θεωρούνται πιο «επικίνδυνοι» από το καθεστώς Μαδούρο.

Η φυλακή Rodeo I και η κλίμακα της διαμαρτυρίας

Η φυλακή Rodeo I θεωρείται ένα από τα κυριότερα κέντρα κράτησης πολιτικών αντιφρονούντων και στρατιωτικών που κατηγορούνται για απόπειρες πραξικοπήματος. Οι συγγενείς διευκρίνισαν ότι δεν συμμετέχουν όλοι οι κρατούμενοι στην απεργία πείνας, αλλά η συμμετοχή των 214 ατόμων δείχνει την αυξανόμενη οργή για την «επιλεκτική δικαιοσύνη» που εφαρμόζεται.

Η δήλωση των οικογενειών αναφέρει χαρακτηριστικά: «Πρόκειται για μια ειρηνική, αλλά αποφασιστική δράση, ενάντια σε ένα νομικό κείμενο που αφήνει εκτός εκατοντάδες ανθρώπους που φυλακίστηκαν μόνο και μόνο επειδή διαφώνησαν ή συμμετείχαν σε κοινωνικές διαμαρτυρίες».

Η πολιτική διάσταση και οι αντιδράσεις

Η απεργία πείνας ξεκινά λίγες ημέρες μετά την ψήφιση του νόμου και ενώ η κυβέρνηση Μαδούρο παρουσιάζει την αμνηστία ως απόδειξη «εθνικής συμφιλίωσης». Ωστόσο, η αντιπολίτευση και διεθνείς οργανώσεις, όπως η Human Rights Watch και η Amnesty International, έχουν ήδη χαρακτηρίσει το κείμενο «προβληματικό» και «μη επαρκές», καθώς δεν καλύπτει τις πιο σοβαρές περιπτώσεις πολιτικής δίωξης.

Η συμμετοχή αλλοδαπών κρατουμένων, όπως ο Αργεντινός Γκάλο, δίνει διεθνή διάσταση στη διαμαρτυρία και ενδέχεται να προκαλέσει πιέσεις από ξένες κυβερνήσεις. Οι συγγενείς καλούν την κοινωνία των πολιτών, τα ΜΜΕ και τις διεθνείς οργανώσεις να στηρίξουν το αίτημά τους για πλήρη και χωρίς αποκλεισμούς αμνηστία.

Το ιστορικό πλαίσιο των πολιτικών κρατουμένων

Η Βενεζουέλα μετρά εκατοντάδες πολιτικούς κρατούμενους από το 2014 και μετά, με κορύφωση τις μαζικές διαδηλώσεις του 2017 και τις απόπειρες εξέγερσης του 2019. Πολλοί από αυτούς δικάστηκαν από στρατιωτικά δικαστήρια, ενώ οι κατηγορίες για «τρομοκρατία» και «συνωμοσία» χρησιμοποιούνται συστηματικά για να δικαιολογηθεί η μακροχρόνια κράτηση.

Παρά τις απελευθερώσεις που έχουν γίνει κατά καιρούς –συχνά υπό διεθνή πίεση–, χιλιάδες παραμένουν πίσω από τα κάγκελα. Η απεργία πείνας στη Rodeo I αποτελεί την πιο μαζική κινητοποίηση των τελευταίων ετών και δείχνει ότι η δυσαρέσκεια για το καθεστώς δεν έχει υποχωρήσει, ακόμα και μετά την ψήφιση του νόμου αμνηστίας.

Οι επόμενες ημέρες θα δείξουν αν η κυβέρνηση Μαδούρο θα ανταποκριθεί στο αίτημα ή αν η απεργία θα κλιμακωθεί, με απρόβλεπτες συνέπειες για την υγεία των κρατουμένων και την εσωτερική πολιτική σταθερότητα της χώρας.

Πηγή: Pagenews.gr