Μερτς στο Πεκίνο: κάλεσμα για κινεζικές επενδύσεις και παραγγελία έως 120 Airbus

Με διπλό μήνυμα –άνοιγμα προς τις κινεζικές επενδύσεις, αλλά και πίεση για «διόρθωση» στρεβλώσεων– ολοκληρώθηκε η πρώτη επίσημη επίσκεψη του καγκελαρίου Φρίντριχ Μερτς στο Πεκίνο, σε μια χρονική συγκυρία που οι σχέσεις Ευρώπης–Κίνας δοκιμάζονται από εμπορικές εντάσεις, γεωπολιτικές αναταράξεις και τον φόβο νέων κύκλων προστατευτισμού. Στην κορυφή της ατζέντας βρέθηκαν η ανάγκη για αμοιβαία εμπιστοσύνη και η αναζήτηση ισορροπίας σε μια οικονομική σχέση που –όπως παραδέχεται το Βερολίνο– γίνεται ολοένα και λιγότερο ευνοϊκή για τα γερμανικά συμφέροντα.

Η επίσκεψη είχε και ένα ξεκάθαρο «τρόπαιο» με ευρωπαϊκό αποτύπωμα: ο Μερτς ανακοίνωσε ότι η κινεζική πλευρά προτίθεται να προχωρήσει σε παραγγελία έως και 120 πρόσθετων αεροσκαφών από την Airbus, παρουσιάζοντάς την ως έμπρακτη απόδειξη του πόσο «επωφελή» μπορεί να είναι τέτοιου τύπου ταξίδια κορυφής.

Η «χειραψία» Μερτς–Σι και το στοίχημα της εμπιστοσύνης

Η συνάντηση του Μερτς με τον πρόεδρο Σι Τζινπίνγκ στο Πεκίνο (25 Φεβρουαρίου 2026) συνοδεύτηκε από δηλώσεις που δείχνουν ότι οι δύο πλευρές θέλουν να εμφανιστούν ως πυλώνες σταθερότητας σε έναν «ταραχώδη» κόσμο. Ο Σι τόνισε ότι όσο ο κόσμος γίνεται πιο ασταθής και αλληλένδετος, τόσο πιο σημαντικό είναι Κίνα και Γερμανία να ενισχύσουν τη στρατηγική επικοινωνία και τη στρατηγική αμοιβαία εμπιστοσύνη, ενώ επανέλαβε τη γραμμή του Πεκίνου υπέρ της πολυμέρειας και του ελεύθερου εμπορίου.

Στην κοινή ανάγνωση των γεγονότων, η κινεζική διπλωματία υπογράμμισε ότι οι δύο χώρες –ως η 2η και 3η μεγαλύτερη οικονομία αντίστοιχα– δεν καθορίζουν μόνο διμερή συμφέροντα, αλλά επηρεάζουν συνολικά την Ευρώπη και το παγκόσμιο σύστημα. Στο ίδιο πλαίσιο, ο Σι παρουσίασε «τρεις κατευθύνσεις» για την περαιτέρω ανάπτυξη των σχέσεων, δίνοντας έμφαση σε συνεργασία σε τεχνολογία, ψηφιακή ανάπτυξη, τεχνητή νοημοσύνη και σταθερότητα εφοδιαστικών αλυσίδων.

Ο Μερτς, από την πλευρά του, μίλησε για ένα «εξαιρετικά καλό πλαίσιο» συνεργασίας που έχει χτιστεί επί δεκαετίες, αλλά αναγνώρισε ότι υπάρχουν «προκλήσεις» που πρέπει να συζητηθούν ανοιχτά – μια διατύπωση που, διπλωματικά, μεταφράζεται ως προσπάθεια να κρατηθεί το κανάλι ανοιχτό χωρίς να «σβηστούν» οι γερμανικές ενστάσεις.

«Θέλουμε κινεζικές επενδύσεις στη Γερμανία»

Η πιο ηχηρή φράση του καγκελαρίου στις δημόσιες τοποθετήσεις του ήταν ένα κάλεσμα χωρίς περιστροφές: «Θέλουμε κινεζικές επενδύσεις στη Γερμανία». Η δήλωση έγινε σε επιχειρηματική εκδήλωση με συμμετοχή κορυφαίων στελεχών από τους τομείς τεχνολογίας και αυτοκινητοβιομηχανίας, την ώρα που ο Μερτς συνοδευόταν στο Πεκίνο από εκπροσώπους περίπου 30 μεγάλων γερμανικών επιχειρήσεων.

Το μήνυμα έχει προφανή οικονομική στόχευση. Η Γερμανία αναζητά κεφάλαια και πρόσβαση σε μια αγορά-γίγαντα, αλλά θέλει αυτό να γίνει με όρους που δεν θα βαθαίνουν την εξάρτηση ούτε θα δημιουργούν νέες ανισορροπίες σε στρατηγικούς κλάδους. Από αυτή την άποψη, το άνοιγμα προς επενδύσεις συνοδεύεται από μια σαφή «κόκκινη γραμμή»: να υπάρξουν κανόνες, διαφάνεια και δικαιότερο πεδίο ανταγωνισμού.

Οι «στρεβλώσεις» που έβαλε στο τραπέζι το Βερολίνο

Ακριβώς εκεί έρχεται το δεύτερο –και πιο δύσκολο– κομμάτι της ατζέντας. Στη συνάντηση με τον πρωθυπουργό Λι Τσιανγκ, ο Μερτς μίλησε για «πολύ συγκεκριμένες ανησυχίες» γύρω από τη συνεργασία, με στόχο να γίνει πιο δίκαιη. Στον πυρήνα αυτών των ανησυχιών βρίσκονται ζητήματα που επανέρχονται εδώ και χρόνια στις γερμανικές και ευρωπαϊκές αναλύσεις: υποτιμημένο γουάν, επιδοτήσεις, βιομηχανική υπερπαραγωγική δυναμικότητα και το πώς όλα αυτά μεταφράζονται σε εμπορικές ανισορροπίες.

Σύμφωνα με το ρεπορτάζ, ο Μερτς επισήμανε ότι το διμερές εμπορικό έλλειμμα έχει διογκωθεί δραματικά, φτάνοντας περίπου τα 90 δισ. ευρώ το 2025, ενώ χαρακτήρισε τη δυναμική αυτή «μη υγιή». Η αναφορά δεν ήταν τυχαία: αποτελεί πολιτικό σήμα προς το εσωτερικό ακροατήριο της Γερμανίας, όπου η πίεση από τον ανταγωνισμό κινεζικών προϊόντων τροφοδοτεί ολοένα και περισσότερο την κουβέντα περί προστασίας της βιομηχανίας.

Παράλληλα, η γερμανική πλευρά δεν κρύβει την ανησυχία της για τη στρατηγική εξάρτηση από κρίσιμα κινεζικά προϊόντα και πρώτες ύλες – ειδικά μετά από περιορισμούς εξαγωγών που έχουν προκαλέσει αναταράξεις στη δυτική βιομηχανία.

Η «νίκη» της Airbus και το γεωοικονομικό της μήνυμα

Μέσα σε αυτό το σύνθετο σκηνικό, η ανακοίνωση για την παραγγελία έως 120 αεροσκαφών από την Airbus λειτουργεί ως συμβολική αλλά και πρακτική επιβεβαίωση ότι οι οικονομικοί δεσμοί δεν «παγώνουν». Ο Μερτς δήλωσε ότι η κινεζική ηγεσία θα προχωρήσει σε μεγαλύτερο αριθμό επιπλέον αεροσκαφών και ότι η συνολική παραγγελία θα μπορούσε να φτάσει τα 120, σημειώνοντας πως τέτοιες συμφωνίες δείχνουν την αξία της οικονομικής διπλωματίας.

Για την Airbus, πρόκειται για εξέλιξη υψηλής σημασίας σε μια περίοδο που οι παγκόσμιες αερομεταφορές «διαβάζουν» την Κίνα ως αγορά-κλειδί. Και για την Ευρώπη συνολικά, η είδηση αυτή έρχεται ως αντίβαρο σε μια εποχή όπου ο ανταγωνισμός ΗΠΑ–Κίνας επιδρά και στα ευρωπαϊκά επιχειρηματικά σχέδια.

Συμφωνίες μικρής εμβέλειας, μεγάλη πολιτική σημειολογία

Παρότι οι ρητορικές περί εμβάθυνσης ήταν ισχυρές, οι συμφωνίες που επισημοποιήθηκαν μετά τις συνομιλίες Μερτς–Λι χαρακτηρίστηκαν περιορισμένης εμβέλειας. Τα έγγραφα που υπεγράφησαν αφορούσαν συνέχιση προσπαθειών για κλιματική αλλαγή και πράσινη μετάβαση, συνεργασία στην πρόληψη ζωικών ασθενειών και πρωτόκολλο για προϊόντα πουλερικών, καθώς και συμφωνίες αθλητικής συνεργασίας (ποδόσφαιρο και επιτραπέζια αντισφαίριση).

Το στοιχείο εδώ δεν είναι μόνο το περιεχόμενο, αλλά και η πολιτική ανάγνωση: τη στιγμή που το Πεκίνο επιδιώκει να εμφανίζεται ως «αξιόπιστος εταίρος», οι συμφωνίες κρατήθηκαν σε πεδία χαμηλότερου ρίσκου, αποφεύγοντας –τουλάχιστον σε αυτή τη φάση– μεγάλα, θεσμικά δύσκολα ανοίγματα σε πιο «ευαίσθητους» τομείς.

Πολυμέρεια, ελεύθερο εμπόριο και το υπονοούμενο των ΗΠΑ

Στις δηλώσεις του, ο Λι Τσιανγκ κάλεσε τις δύο πλευρές να συνεργαστούν για τη διαφύλαξη της πολυμέρειας και του ελεύθερου εμπορίου, φράση που διεθνώς ερμηνεύτηκε ως έμμεση αναφορά στον εμπορικό πόλεμο και την πίεση προστατευτισμού που αποδίδεται στην Ουάσιγκτον. Στο ίδιο μήκος κύματος κινήθηκε και η κινεζική πλευρά, προβάλλοντας την εικόνα μιας χώρας που υπερασπίζεται κανόνες και θεσμούς, με κεντρικό ρόλο του ΟΗΕ και του διεθνούς δικαίου.

Από την άλλη, ο Μερτς προσπαθεί να ισορροπήσει: να μη διαρρήξει τους δεσμούς με την Κίνα, αλλά να δείξει ότι η Γερμανία και η ΕΕ δεν θα αποδεχτούν μια σχέση που παράγει μονομερή πλεονάσματα και αποβιομηχάνιση. Αυτή η «διπλή γραμμή» είναι το πραγματικό στοίχημα του Βερολίνου στην επόμενη περίοδο: συνεργασία όπου υπάρχει αμοιβαίο όφελος, αλλά και πίεση για κανόνες εκεί όπου η Ευρώπη αισθάνεται ότι χάνει έδαφος.

Τι μένει από το ταξίδι: ένα άνοιγμα που δοκιμάζεται στην πράξη

Το Πεκίνο έστειλε σήμα ότι επιδιώκει στρατηγική συνέχεια με τη Γερμανία, ενώ το Βερολίνο ζήτησε επενδύσεις και δεσμεύσεις για πιο «δίκαιη» αγορά. Η παραγγελία Airbus δίνει μια απτή εικόνα του πώς μπορούν να προκύψουν αμοιβαία οφέλη, αλλά οι βασικές τριβές –επιδοτήσεις, υπερπαραγωγή, εμπορικές ανισορροπίες– παραμένουν στο τραπέζι και θα κρίνουν αν η «αμοιβαία εμπιστοσύνη» θα γίνει κάτι περισσότερο από διατύπωση.

Πηγή: Pagenews.gr