Η Ελλάδα στον «πυρήνα» ενδεχόμενης σύγκρουσης ΗΠΑ‑Ιράν‑Ισραήλ – Η Σούδα ανάβει φωτιές στη Μεσόγειο

Η Ελλάδα στον «πυρήνα» ενδεχόμενης σύγκρουσης ΗΠΑ‑Ιράν‑Ισραήλ – Η Σούδα ανάβει φωτιές στη Μεσόγειο

Από στρατηγικός κόμβος υποστήριξης σε πιθανό στόχο αντιποίνων – πώς η ελληνική πολιτική και εθνική ασφάλεια δοκιμάζονται.

Οι πρόσφατες εξελίξεις στη Μέση Ανατολή φέρνουν ξανά στο προσκήνιο μια σοβαρή γεωπολιτική πρόκληση για την Ελλάδαο ρόλος της Βάσης της Σούδας στη Κρήτη και η ενδεχόμενη εμπλοκή της χώρας στις εντάσεις ανάμεσα στις Ηνωμένες Πολιτείες, το Ισραήλ και το Ιράν. Σε μια συγκυρία όπου αυξάνονται οι στρατιωτικές προειδοποιήσεις και η στρατιωτική κινητικότητα στην ευρύτερη περιοχή, το ελληνικό κράτος καλείται να ισορροπήσει ανάμεσα στην συμμαχική συμμετοχή και την εθνική ασφάλεια.

Η Σούδα αλλάζει «πρόσωπο»: από βάση υποστήριξης σε κρίσιμο στρατηγικό κόμβο

Η αμερικανική παρουσία στη βάση της Σούδας έχει ενισχυθεί σημαντικά, με ναυτική και αεροπορική κινητικότητα που υπερβαίνει τον απλό «λογιστικό» ρόλο, όπως αναφέρει διεθνής δημοσιογραφία και αναλυτές ασφαλείας. Οι ΗΠΑ χρησιμοποιούν τη Σούδα όχι μόνο για ανεφοδιασμό αλλά και ως ενεργό σημείο υποστήριξης επιχειρήσεων στην ευρύτερη Μέση Ανατολή, συμπεριλαμβανομένης της παρουσίας του αεροπλανοφόρου USS Gerald R. Ford. Αυτή η ενίσχυση καθιστά την Ελλάδα, de‑facto, μέρος της επιχειρησιακής αλυσίδας των δυνάμεων που ασκούν πίεση στο Ιράν.

Κίνδυνος ενδεχόμενης εμπλοκής χωρίς «επίσημη» συμμετοχή

Η ελληνική κυβέρνηση επιμένει ότι δεν επιθυμεί ούτε έχει επίσημα εμπλακεί σε πολεμικές επιχειρήσεις στη σύγκρουση μεταξύ Ισραήλ και Ιράν. Αν και διατηρεί στενούς στρατηγικούς δεσμούς με τις ΗΠΑ και μέλη του ΝΑΤΟ, οι πολιτικές δηλώσεις υπογραμμίζουν την προσπάθεια αποφυγής ενεργού εμπλοκής.

Ωστόσο, όπως επισημαίνουν αναλυτές, η διευκόλυνση στρατιωτικών δυνάμεων στο πλαίσιο διεθνών επιχειρήσεων μπορεί να εκληφθεί από πλευρές όπως το Ιράν ως αιτία εμπλοκής ή δικαιολογία για αντίποινα — ακόμα και αν η Ελλάδα δεν συμμετέχει απευθείας στα πυρά. Η στρατηγική θέση της Σούδας και η χρήση της ως κόμβου υποστήριξης μπορεί να την καταστήσει ελκυστικό στόχο για αντίποινα ή υβριδικές ενέργειες.

Τοπικές αντιδράσεις και κοινωνική πίεση

Σε ελληνικό έδαφος έχουν ήδη εκδηλωθεί κινητοποιήσεις και αντιδράσεις πολιτών, ειδικά στην Κρήτη, ενάντια στην αύξηση της στρατιωτικής παρουσίας και στην πρόσδεση των ελληνικών υποδομών σε επιχειρησιακά σχέδια των ΗΠΑ. Παράλληλα, ευρύτερες πολιτικές δυνάμεις όπως ο ΣΥΡΙΖΑ ζητούν ξεκάθαρη αποφυγή εμπλοκής της χώρας σε οποιαδήποτε στρατιωτική σύγκρουση με το Ιράν.

Γεωπολιτικές ισορροπίες και ελληνική στρατηγική

Η Ελλάδα βρίσκεται σήμερα ανάμεσα σε πολλαπλές πιέσεις:

  • Συμμαχική αξιοπιστία στο πλαίσιο ΗΠΑ–ΝΑΤΟ και ενίσχυση στρατηγικών δεσμών, συζήτηση για στρατηγικό διάλογο και συνεργασία.
  • Εσωτερική συναίνεση και κοινωνική πίεση για μη εμπλοκή σε ξένους πολέμους και προστασία της εθνικής ασφάλειας.
  • Κίνδυνοι υβριδικών απειλών, συμπεριλαμβανομένων κυβερνοεπιθέσεων ή παρακολούθησης υποδομών, που ήδη αναφέρονται από αναλυτές και δημοσιογραφικές πηγές ως πιθανές παραμέτρους πίεσης. Συλλήψεις δικτύων που παρακολουθούσαν στρατιωτικές εγκαταστάσεις τοποθετούν επιπλέον το θέμα στην ατζέντα της εσωτερικής ασφάλειας.

Η στρατηγική σημασία της Σούδας στην Ανατολική Μεσόγειο μετατρέπεται, ενδεχομένως, από «υποστηρικτική» σε κεντρικό κρίκο μιας πολεμικής μηχανής. Αυτό φέρνει την Ελλάδα πιο κοντά στον γεωπολιτικό χάρτη ανταγωνισμού ΗΠΑ–Ιράν–Ισραήλ και δοκιμάζει την ικανότητά της να διατηρήσει πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική, ταυτόχρονα με την προστασία της εθνικής ασφάλειας και κοινωνικής συνοχής.

Πηγή: pagenews.gr