Ο νέος ευρωπαϊκός μύθος: από το κέντρο στην περίμετρο
Για λίγα λεπτά, το ευρωπαϊκό βλέμμα έχασε τα σημεία αναφοράς του. Το Berghain δεν είναι βρετανικό. Η όπερα δεν είναι ισπανική. Το rave δεν έχει πρωτεύουσα. Η Björk δεν υπάγεται σε καμία αγορά. Όλα αυτά συνεπλάκησαν σε έναν χώρο που ο θεσμός δεν μπορούσε να μετρήσει, να κατηγοριοποιήσει, να ελέγξει. Και εκεί ξεκινά ο νέος μύθος: η Ευρώπη που εξακολουθεί να πιστεύει ότι έχει κέντρο, ενώ στην πραγματικότητα λειτουργεί σαν περίμετρος.
Κάποτε η ήπειρος παρήγαγε μορφές. Τώρα παράγει χώρο για μορφές που φτιάχνονται αλλού: σε κλαμπ, σε υπόγεια, σε στούντιο, σε ασφαλείς ζώνες δημιουργίας μακριά από τα φώτα των βραβείων. Η ενέργεια της ποπ δεν γεννιέται στις σκηνές των θεσμών. Γεννιέται εκεί όπου δεν ζητείται άδεια. Και η Rosalía, μαζί με την Björk, το υπενθύμισαν με τον πιο ηχηρό τρόπο: σιωπηλά, ρευστά, χωρίς να δώσουν εξηγήσεις.
Η νύχτα εκείνη δεν ήταν απλώς μια εμφάνιση. Ήταν η στιγμή που η ευρωπαϊκή ποπ παραδέχτηκε ότι το κέντρο της δεν υπάρχει πια – και ότι αυτό είναι το μεγαλύτερό της προνόμιο.
Πηγή: Pagenews.gr