Ένα από τα πιο υποκριτικά επιχειρήματα που χρησιμοποιούν όσοι διαφωνούν με την επίθεση κατά του θεοκρατικού και τυραννικού καθεστώτος του ιρανικού Πολιτικού Ισλάμ, είναι ότι πρόκειται για «προληπτική» στρατιωτική επιχείρηση που δεν έχει λάβει την έγκριση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ – οπότε συνιστά ξεκάθαρα ωμή παραβίαση του διεθνούς δικαίου.
Το είπε από το βήμα της Βουλής ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ κ. Νίκος Ανδρουλάκης και περίπου το ίδιο επανέλαβαν όλοι εκείνοι που επιμένουν ότι «μοναδικός εχθρός είναι ο ιμπεριαλισμός».
Το επιχείρημα θα ήταν λογικό αν ήταν δυνατόν να συμβούν όλα τα παραπάνω. Δηλαδή να υπάρξει απόφαση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ.
Ωστόσο, το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ δεν υπάρχει καμία περίπτωση να λάβει οποιαδήποτε ομόφωνη απόφαση επί οιουδήποτε θέματος και οιασδήποτε πολεμικής επέμβασης.
Κι’ αυτό διότι υπάρχει το δικαίωμα του βέτο. Οπότε, άλλοτε θα διαφωνεί η Ρωσία, άλλοτε η Κίνα και ούτω καθεξής.
Πρόκειται επομένως για προσχηματικές σοφιστείες και μάλιστα συνειδητές, αφού στα μόνιμα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ περιλαμβάνονται ακριβώς εκείνες οι χώρες που διαφωνούν μεταξύ τους. Πολύ περισσότερο που ακόμη και αν υπάρχει πλειοψηφία μεταξύ των μελών επί οποιουδήποτε ζητήματος, αυτή καταργείται από τον δικαίωμα αρνησικυρίας (βέτο) ενός και μόνο μέλους.
Επιπλέον, οι μονίμως διαφωνούντες συμβαίνει να ταυτίζονται με τους δήθεν ανθρωπιστές, οι οποίοι παριστάνουν ότι υπερασπίζονται το Διεθνές Δίκαιο και την Χάρτα του ΟΗΕ την ίδια ώρα που αδιαφορούν για την καταπάτηση του Διεθνούς Ανθρωπιστικού Δικαίου, το οποίο αποτελεί αναπόσπαστο τμήμα του Διεθνούς Δικαίου.
Ο «ανθρωπισμός» τους τούς επιτρέπει να θυσιάζουν το Διεθνές Ανθρωπιστικό Δίκαιο στο όνομα του Διεθνούς Δικαίου, το οποίο ο ίδιος ο ΟΗΕ δεν μπορεί να υπερασπιστεί.
Το ξέρω, δεν μπορεί να μας χαροποιεί κάτι τέτοιο, αλλά αρκεί μια ματιά στα μόνιμα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας για να πειστούμε για του λόγου το αληθές.
Ο ΟΗΕ ως… στατιστική υπηρεσία και η εμπιστευτική έκθεση
Δυστυχώς, ο ΟΗΕ μπορεί να μελετά, να δίνει στοιχεία, να καταγγέλλει, να μας λέει πόσες χιλιάδες άνθρωποι συλλαμβάνονται, ανακρίνονται, απαγχονίζονται στο Ιράν, πόσο πολύ καταπιέζονται οι γυναίκες στο Ιράν, αλλά δεν μπορεί ο ίδιος ο Οργανισμός να επιβάλει το Διεθνές Δίκαιο. Λες και πρόκειται για… στατιστική αρχή.
Ας πάρουμε για παράδειγμα τον Διεθνή Οργανισμό Ατομικής Ενέργειας (ΔΟΑΕ), ενός αυτόνομου οργανισμού που συνδέεται με τον ΟΗΕ, δηλαδή αποτελεί τμήμα του συστήματος του ΟΗΕ.
Στις 27 Φεβρουαρίου, μια ημέρα πριν από την έναρξη του πολέμου, ο ΔΟΑΕ παρέδωσε μια εμπιστευτική έκθεση, όπου δεν αναφέρεται απλώς στο γεγονός ότι χρόνια τώρα το Ιράν κοροϊδεύει, παρεμποδίζει τους ελέγχους και κωλυσιεργεί.
Για πρώτη φορά αναφέρει σαφώς ότι μέρος του εμπλουτισμένου ουρανίου σε ποσοστό έως 60%, ποσοστό καθαρότητας που βρίσκεται κοντά στο 90%, το οποίο θεωρείται το ιδανικό επίπεδο καθαρότητας σε ισότοπο Ουρανίου-235 (U-235) για την κατασκευή πυρηνικών όπλων – δηλαδή κοντά σε βαθμίδα για την κατασκευή όπλων – έχει αποθηκευτεί σε υπόγειο χώρο του ιρανικού πυρηνικού εργοστασίου στο Ισφαχάν.
Σύμφωνα με την έκθεση, η είσοδος στο συγκρότημα της σήραγγας χτυπήθηκε στις αεροπορικές επιδρομές των ΗΠΑ και του Ισραήλ τον Ιούνιο 2025, αλλά η εγκατάσταση φαίνεται σε μεγάλο βαθμό άθικτη. Στην ίδια έκθεση ο Οργανισμός καλούσε το Ιράν να του επιτρέψει να επιθεωρήσει όλες τις πυρηνικές του εγκαταστάσεις.
Η έκθεση αυτή πέρασε εντελώς στα ψιλά, κυριολεκτικά μέσα στην απόλυτη σιωπή. Παρά το γεγονός ότι προέρχεται από οργανισμό συνδεδεμένο με τον ΟΗΕ, που υποτίθεται ότι πρέπει να υπερασπίζεται την παγκόσμια ειρήνη.
Με λίγα λόγια, αν ο ΟΗΕ είχε την δυνατότητα να λάβει αποφάσεις, τότε είναι βέβαιο ότι θα λάμβανε υπόψη του την έκθεση του οργανισμού του. Δεν μπορεί, όμως, να την λάβει υπόψη του, διότι δεν μπορεί να λάβει αποφάσεις.
Είναι η πυρηνική βόμβα… ασφαλής;
Μάλιστα, ακόμη και αρχηγοί ελληνικών κομμάτων, βάζουν σε εισαγωγικά τον όρο «προληπτική επιχείρηση» και δεν διστάζουν να αποκαλέσουν προσχηματικό το επιχείρημα περί πυρηνικής απειλής.
Αλλά είναι βέβαιο ότι αν το Ιράν αποκτήσει πυρηνικά όπλα, θα τα χρησιμοποιήσει εναντίον του Ισραήλ.
Μπορεί εύκολα να κατανοήσουμε τον παραλογισμό: Είναι παράνομος ο πόλεμος για να μην αποκτήσει το Ιράν πυρηνικά όπλα και επομένως είναι νόμιμο να τα αποκτήσει και να επιτεθεί με αυτά στο Ισραήλ.
Οπότε καταλήγουμε στον επόμενο παραλογισμό: Η ελληνική κυβέρνηση θέτει σε κίνδυνο την ασφάλεια της χώρας μας, αλλά δεν αποτελεί κίνδυνο να χτυπηθεί με πυρηνικά όπλα μια χώρα που βρίσκεται πολύ κοντά στην Ελλάδα – και ακόμη πιο κοντά στην Κύπρο.
Εκτός και αν πιστεύουμε ότι μπορούμε να αντιμετωπίσουμε το πρόβλημα, βάζοντας μια ταμπέλα στα σύνορα της χώρας «Ελλάδα, αποπυρηνικοποιημένη ζώνη». Οπότε, η ραδιενέργεια θα έκανε όπισθεν ολοταχώς! Και θα μπορούσαμε να καταλήξουμε στο συμπέρασμα ότι… η πυρηνική βόμβα είναι ασφαλής!
Επί ΠΑΣΟΚ ο πόλεμος στο Ιράκ χωρίς απόφαση του ΟΗΕ
Αυτό, όμως, που είναι ακόμη πιο ενοχλητικό είναι πως όλους αυτούς τους παραλογισμούς τους υποστηρίζει το ΠΑΣΟΚ. Μιλάμε για το ίδιο κόμμα που τον καιρό που αποφασίστηκε η επέμβαση στο Ιράκ, το 2003, βρισκόταν στο τιμόνι της διακυβέρνησης της χώρας και ασκούσε την προεδρία της ΕΕ!
Όταν ξεκίνησαν οι βομβαρδισμοί στο Ιράκ (που παρεμπιπτόντως στοιχειώνουν το Ηνωμένο Βασίλειο άνευ λόγου), ούτε απόφαση του ΟΗΕ υπήρχε, ούτε κοινή θέση των Ευρωπαίων.
Η δε ελληνική κυβέρνηση, την μια μέρα έλεγε πως «ο πόλεμος δεν είναι αναπόφευκτος» και την άλλη «ο χρόνος τελειώνει». Και πάντως και τότε, ο πόλεμος ξεκίνησε για να καταστραφεί το χημικό οπλοστάσιο του Ιράκ. Μετά αποδείχθηκε πως το Ιράκ δεν είχε χημικά, αλλά εδώ μιλάμε για τον Διεθνή Οργανισμό Ατομικής Ενέργειας που χρόνια πάει κι’ έρχεται στο Ιράν και χρόνια φωνάζει πως οι μουλάδες δεν του επιτρέπουν τους ελέγχους.
Αν δεν υπήρχε πρόβλημα, προφανώς δεν θα υπήρχε κανένας λόγος να παρεμποδίζεται στο έργο του ένας οργανισμός που λειτουργεί στο πλαίσιο του ΟΗΕ και τον οποίο το Ιράν παρίστανε ότι αποδέχεται.
Επί ΠΑΣΟΚ, λοιπόν, παραβιάστηκε το Διεθνές Δίκαιο, διότι δεν υπήρχε απόφαση του ΟΗΕ για επίθεση στο Ιράκ.
Η μόνη απόφαση που υπήρχε ήταν η Απόφαση 1441 του Συμβουλίου Ασφαλείας που έδινε χρόνο και μια τελευταία ευκαιρία στο Ιράκ για ειρηνικό αφοπλισμό. Δεν έδινε άδεια για επίθεση. Τότε, το γαλλογερμανικό στρατόπεδο ήθελε η διεθνής κοινότητα να επιμείνει στην προσπάθεια για ειρηνική επίλυση του θέματος, υποστηρίζοντας ότι η Απόφαση 1441 του Συμβουλίου Ασφαλείας δεν επαρκούσε για να ξεκινήσει η επίθεση. Και πως χρειαζόταν νέα απόφαση για να ξεκινήσουν οι βομβαρδισμοί, αφού προηγουμένως δινόταν μια νέα παράταση στο έργο των επιθεωρητών των ιρακινών όπλων.
Το αμερικανοβρετανικό στρατόπεδο θεωρούσε επαρκή την Απόφαση 1441 και επιδίωκε άμεση επίθεση, χωρίς να προηγηθεί νέα Απόφαση.
Προφανώς επειδή και τότε όλοι γνώριζαν πως άλλη απόφαση στο Συμβούλιο Ασφαλείας δεν μπορούσε ούτε επρόκειτο να δοθεί.
Επομένως: Η Ελλάδα ασκούσε την προεδρία της ΕΕ, αλλά όταν στις 20 Μαρτίου 2003 ξεκίνησαν ο βομβαρδισμός της Βαγδάτης και η επιχείρηση «Σοκ και Δέος», η ελληνική κυβέρνηση δεν είχε πάρει χαμπάρι!
Και όλα έγιναν χωρίς καμιά νέα Απόφαση του ΟΗΕ, άρα με παραβίαση του Διεθνούς Δικαίου.
Το να έρχεται τώρα το ΠΑΣΟΚ να μας μιλά για σεβασμό του Διεθνούς Δικαίου και για την αναγκαιότητα προηγούμενης απόφασης του ΟΗΕ, αποτελεί την υπέρτατη υποκρισία.
Διότι επί των ημερών του ξεκίνησε ένας παρόμοιος πόλεμος. Εκτός και αν μας θεωρούν λωτοφάγους…
*Η Σοφία Βούλτεψη είναι Βουλευτής Β3 Νοτίου Τομέα Αθηνών ΝΔ, δημοσιογράφος
Πηγή: pagenews.gr