Κούρδοι: Ο «πολιορκητικός κριός» κατά της Τεχεράνης και το ρίσκο ενός νέου πολέμου

Γιατί οι ΗΠΑ εξετάζουν το «κουρδικό χαρτί», γιατί οι ίδιοι οι Κούρδοι διστάζουν και ποιο είναι το μεγάλο γεωπολιτικό ρίσκο για την περιοχή

Η νέα στρατηγική πίεσης προς το Ιράν

Η σύγκρουση γύρω από το Ιράν αποκτά ένα νέο, ιδιαίτερα επικίνδυνο γεωπολιτικό χαρακτηριστικό: τη χρήση των Κούρδων ως πιθανής χερσαίας δύναμης εναντίον της Τεχεράνης.

Σύμφωνα με διεθνείς αναλύσεις, οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ εξετάζουν το ενδεχόμενο να στηριχθούν σε κουρδικές ένοπλες οργανώσεις που δραστηριοποιούνται κοντά στα σύνορα Ιράν-Ιράκ, ανοίγοντας ένα νέο εσωτερικό μέτωπο για το καθεστώς της Τεχεράνης.

Οι κουρδικές περιοχές στο δυτικό Ιράν θεωρούνται στρατηγικά κρίσιμες. Εκεί κατοικούν περίπου 8-10 εκατομμύρια Κούρδοι, ενώ η περιοχή είναι ήδη βαριά στρατιωτικοποιημένη και αποτελεί στόχο αεροπορικών επιθέσεων στη σύγκρουση που εξελίσσεται το 2026.

Οι δηλώσεις Τραμπ και η ιδέα μιας «κουρδικής εξέγερσης»

Ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ φέρεται να έχει απευθυνθεί σε κουρδικές πολιτικές και στρατιωτικές οργανώσεις ζητώντας τη στήριξή τους σε μια ευρύτερη προσπάθεια αποσταθεροποίησης του ιρανικού καθεστώτος.

«Θα ήταν υπέροχο αν οι Κούρδοι περνούσαν τα σύνορα», φέρεται να δήλωσε σε συζητήσεις με διεθνή μέσα, αφήνοντας ανοιχτό το ενδεχόμενο στρατιωτικής υποστήριξης.

Σύμφωνα με δημοσιεύματα, η Ουάσιγκτον συζητά ακόμη:

• παροχή αεροπορικής κάλυψης,
• εκπαίδευση και πληροφορίες,
• συντονισμό με κουρδικές οργανώσεις όπως το PAK και το KDPI.

Η στρατηγική θυμίζει προηγούμενα αμερικανικά μοντέλα «πολέμου δι’ αντιπροσώπων», όπου τοπικές δυνάμεις αναλαμβάνουν το χερσαίο σκέλος των επιχειρήσεων.

Γιατί οι ίδιοι οι Κούρδοι εμφανίζονται επιφυλακτικοί

Παρά την πίεση από τη Δύση, πολλοί Κούρδοι ηγέτες εμφανίζονται ιδιαίτερα επιφυλακτικοί.

Ο βασικός λόγος είναι ιστορικός. Οι Κούρδοι έχουν επανειλημμένα συνεργαστεί με τις ΗΠΑ σε πολέμους – από το Ιράκ μέχρι τη Συρία – αλλά συχνά ένιωσαν εγκαταλελειμμένοι όταν άλλαξαν οι γεωπολιτικές προτεραιότητες της Ουάσιγκτον.

Ένας Κούρδος αξιωματούχος προειδοποίησε χαρακτηριστικά ότι χωρίς αεροπορική υπεροχή μια εξέγερση θα ήταν αυτοκτονική:

«Δεν μπορούμε να κινηθούμε αν δεν καθαρίσει ο εναέριος χώρος. Διαφορετικά θα ήταν αυτοκτονία».

Παράλληλα, η ηγεσία του Ιρακινού Κουρδιστάν προσπαθεί να αποφύγει την εμπλοκή, φοβούμενη άμεση ιρανική στρατιωτική αντίδραση.

Η απάντηση της Τεχεράνης

Η Τεχεράνη αντιμετωπίζει ήδη το ενδεχόμενο κουρδικής εξέγερσης ως σοβαρή απειλή για την εσωτερική της σταθερότητα.

Οι Φρουροί της Επανάστασης έχουν ήδη πραγματοποιήσει πυραυλικές επιθέσεις σε βάσεις κουρδικών οργανώσεων στο Ιράκ, προειδοποιώντας ότι θα κλιμακώσουν τα πλήγματα αν οι ομάδες αυτές επιτεθούν στο Ιράν.

Ταυτόχρονα, η περιοχή του ιρανικού Κουρδιστάν βρίσκεται στο επίκεντρο αεροπορικών επιθέσεων, καθώς αποτελεί στρατηγικό κόμβο στρατιωτικών εγκαταστάσεων.

Τα μεγάλα γεωπολιτικά ρίσκα

Η χρήση των Κούρδων ως «πολιορκητικού κριού» εναντίον της Τεχεράνης μπορεί να δημιουργήσει μια σειρά από απρόβλεπτες εξελίξεις:

1. Κίνδυνος εμφυλιοπολεμικής αποσταθεροποίησης στο Ιράν Μια εξέγερση θα μπορούσε να ενεργοποιήσει και άλλες εθνοτικές μειονότητες, όπως τους Αζέρους ή τους Μπαλόχ.

2. Περιφερειακή ανάφλεξη Η Τουρκία, το Ιράκ και η Συρία φοβούνται ότι ένα κουρδικό αντάρτικο θα ενισχύσει αυτονομιστικά κινήματα.

3. Ενίσχυση του ιρανικού εθνικισμού Ορισμένοι αναλυτές προειδοποιούν ότι μια εξωτερική προσπάθεια αποσταθεροποίησης θα μπορούσε να συσπειρώσει τον πληθυσμό γύρω από το καθεστώς.

Η μεγάλη γεωπολιτική εικόνα

Η συζήτηση για τον ρόλο των Κούρδων αποκαλύπτει μια βαθύτερη στρατηγική:

• Οι ΗΠΑ και το Ισραήλ αναζητούν έναν τρόπο να πλήξουν το Ιράν χωρίς μεγάλη χερσαία επέμβαση.
• Οι Κούρδοι βλέπουν μια πιθανή ευκαιρία για αυτονομία αλλά φοβούνται μια ακόμη ιστορική προδοσία.
• Η Τεχεράνη αντιμετωπίζει την απειλή ενός εσωτερικού μετώπου.

Σε αυτό το γεωπολιτικό παιχνίδι υψηλού ρίσκου, οι Κούρδοι βρίσκονται ξανά στο κέντρο της σκακιέρας της Μέσης Ανατολής.

Πηγές εμπλουτισμού:

• Reuters,
• Associated Press,
• Wall Street Journal,
• The Guardian,
• Le Monde,
• Al Jazeera,