Είναι πράγματι αίμα;
Η εικόνα μπορεί εύκολα να παραπλανήσει. Το όνομα Blood Falls δημιουργεί συνειρμούς με αίμα, όμως η πραγματικότητα είναι καθαρά γεωχημική. Το βαθύ κόκκινο χρώμα οφείλεται στην παρουσία σιδήρου μέσα στην άλμη. Όταν το αλμυρό αυτό νερό ανεβαίνει στην επιφάνεια και έρχεται σε επαφή με τον αέρα, ο σίδηρος αντιδρά με το οξυγόνο. Η διαδικασία αυτή είναι η γνωστή οξείδωση, η ίδια δηλαδή χημική αντίδραση που δημιουργεί τη σκουριά.
Μέσα σε λίγα λεπτά, το νερό αλλάζει όψη και αποκτά τη χαρακτηριστική σκουροκόκκινη απόχρωση που κάνει το φαινόμενο τόσο εντυπωσιακό. Μικροσκοπικά σωματίδια σιδήρου σχηματίζονται στο υπόγειο αλμυρό νερό και, μόλις εκτεθούν στον αέρα, λεκιάζουν τον πάγο καθώς η ροή εξαπλώνεται προς τα κάτω. Αυτή η ταχεία αλλαγή χρώματος δεν είναι μόνο θεαματική, αλλά και εξαιρετικά χρήσιμη για τους επιστήμονες, επειδή τους επιτρέπει να εντοπίζουν πότε ενεργοποιείται το κρυφό σύστημα κάτω από τον παγετώνα.
Από πού έρχεται η άλμη
Οι έρευνες δείχνουν ότι η πηγή της άλμης δεν περιορίζεται μόνο στο άμεσο εσωτερικό του παγετώνα. Αερομεταφερόμενοι αισθητήρες έχουν εντοπίσει βαθύ αλμυρό νερό κάτω από τον πυθμένα της κοιλάδας, ακόμη και σε περιοχές που βρίσκονται μακριά από οποιοδήποτε σημείο επιφανειακού λιωμένου πάγου. Αυτό υποδηλώνει ότι η άλμη μπορεί να ακολουθεί υπόγεια μονοπάτια σε μεγάλες αποστάσεις, προτού καταλήξει στον παγετώνα Taylor.
Οι εκτιμήσεις των επιστημόνων αναφέρουν ότι η άλμη μπορεί να ταξιδεύει τουλάχιστον τρία μίλια μέσα από αυτά τα υπόγεια περάσματα πριν εισέλθει στο παγετώδες σύστημα. Αργότερα, με τη χρήση ραντάρ που διεισδύουν στον πάγο, οι ερευνητές κατάφεραν να χαρτογραφήσουν τα κανάλια αυτά μέσα στον ίδιο τον παγετώνα, αποκαλύπτοντας μια εκτεταμένη διαδρομή μέσα σε μίλια πάγου.
Οι χάρτες αυτοί βοήθησαν να απαντηθεί και ένα ακόμη κρίσιμο ερώτημα: γιατί η κόκκινη εκροή εμφανίζεται σε ορισμένες ρωγμές, ενώ σε άλλα σημεία η άλμη φαίνεται να ρέει αθόρυβα προς κοντινές λίμνες χωρίς να προκαλεί το ίδιο θεαματικό αποτέλεσμα. Η απάντηση βρίσκεται στη γεωμετρία των υπόγειων καναλιών, στην πίεση του συστήματος και στα σημεία όπου το νερό βρίσκει τελικά διέξοδο προς την επιφάνεια.
Ένα παράθυρο στον αόρατο κόσμο της Ανταρκτικής
Το Blood Falls δεν αποτελεί μόνο ένα οπτικά εντυπωσιακό φυσικό φαινόμενο. Είναι και μια ισχυρή υπενθύμιση ότι η Ανταρκτική παραμένει ένας τόπος γεμάτος αθέατες διεργασίες και επιστημονικά μυστήρια. Κάτω από τον φαινομενικά ακίνητο πάγο, υπάρχουν συστήματα που κινούνται, εκτονώνονται, μεταβάλλουν την πίεση και αλληλεπιδρούν με τη χημεία του περιβάλλοντος με τρόπους που μόλις τώρα αρχίζουμε να κατανοούμε.
Η σημασία αυτής της ανακάλυψης δεν περιορίζεται μόνο στην εξήγηση ενός εντυπωσιακού τοπίου. Προσφέρει πολύτιμες πληροφορίες για το πώς λειτουργούν οι παγετώνες, πώς συμπεριφέρεται το νερό σε ακραία περιβάλλοντα και πώς ακόμη και τα πιο παγωμένα σημεία της Γης κρύβουν δυναμικά οικοσυστήματα και ενεργούς γεωλογικούς μηχανισμούς. Με άλλα λόγια, οι Καταρράκτες του Αίματος αποδεικνύουν ότι η Ανταρκτική δεν είναι ένας παγωμένος, αδρανής κόσμος, αλλά ένας τόπος όπου η φύση συνεχίζει να δρα με τρόπους που προκαλούν δέος.
Πηγή: Pagenews.gr