«Καρφιά» Τσίπρα για Τραμπ και ΝΑΤΟ: Ναι στην άμυνα της Κύπρου – Όχι στην ένταξη στη Συμμαχία

Νέα παρέμβαση με γεωπολιτικό μήνυμα

Σε μια περίοδο έντονης διεθνούς αστάθειας και κλιμάκωσης των εντάσεων στη Μέση Ανατολή, ο πρώην πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας   επέλεξε την Kozani για να στείλει ένα σαφές πολιτικό μήνυμα για την εξωτερική πολιτική της Ελλάδας και το μέλλον της Κύπρου.

Ο πρώην πρωθυπουργός τάχθηκε υπέρ της αμυντικής συνδρομής της Ελλάδας προς την Cyprus, αλλά κατά της ένταξής της στο NATO, προειδοποιώντας ότι μια τέτοια εξέλιξη θα μπορούσε να οδηγήσει σε νέες γεωπολιτικές εντάσεις.

«Η ένταξη της Κύπρου στο ΝΑΤΟ μόνο σε νέους κινδύνους μπορεί να οδηγήσει. Καμία ασφάλεια και σταθερότητα δεν μπορεί να επιφέρει», τόνισε χαρακτηριστικά.

«Λευκή επιταγή στον Τραμπ;»

Με σαφείς αιχμές προς την ελληνική κυβέρνηση, ο  Αλέξης Τσίπρας   κάλεσε την πολιτική ηγεσία της χώρας να επανεξετάσει τις επιλογές της στο πλαίσιο της στρατηγικής συνεργασίας με τις ΗΠΑ.

«Καλώ οποιονδήποτε Έλληνα πατριώτη και δημοκράτη να αναρωτηθεί αν ευνοεί τα ελληνικά συμφέροντα να δίνουμε σήμερα λευκή επιταγή στον» Donald Trump.

Μάλιστα υπενθύμισε ότι κατά τη δική του πρωθυπουργική θητεία αναβαθμίστηκαν οι ελληνοαμερικανικές σχέσεις, επιχειρώντας να απομακρύνει την κριτική ότι ακολουθεί αντιδυτική ρητορική.

«Και αυτό το λέω εγώ, ο Έλληνας πρωθυπουργός που στη θητεία του αναβάθμισε τις ελληνοαμερικανικές σχέσεις», σημείωσε.

Κόκκινη γραμμή οι ελληνικές βάσεις

Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στη χρήση των στρατιωτικών εγκαταστάσεων της χώρας από τις ΗΠΑ, αφήνοντας σαφείς αιχμές για την επέκταση της αμυντικής συνεργασίας τα τελευταία χρόνια.

«Κόκκινη γραμμή πρέπει να είναι η μη χρήση των στρατιωτικών μας εγκαταστάσεων για επιχειρήσεις που μπορούν να θέσουν τη χώρα μας σε άμεσο κίνδυνο», δήλωσε.

Στο παρασκήνιο της πολιτικής συζήτησης, η αναφορά αυτή θεωρείται ότι αφορά:

• τη βάση της Naval Support Activity Souda Bay
• το λιμάνι της Alexandroupoli
• και άλλες αμερικανικές στρατιωτικές υποδομές στην Ελλάδα.

Σύμφωνα με τον ίδιο, η προηγούμενη κυβέρνηση διαπραγματευόταν ετήσια ανανέωση της συμφωνίας για τη Σούδα, ενώ η σημερινή —όπως υποστήριξε— έχει παραχωρήσει εγκαταστάσεις επ’ αόριστον και χωρίς επαρκή ανταλλάγματα.

Σήμα κινδύνου για τη Μέση Ανατολή

Η παρέμβαση του πρώην πρωθυπουργού έγινε με φόντο την κλιμάκωση των συγκρούσεων στην ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής.

«Ανοίγει διάπλατα ένα νέο – τρομακτικό – κεφάλαιο της ανθρώπινης ιστορίας», προειδοποίησε, σημειώνοντας ότι στον νέο κόσμο που διαμορφώνεται κυριαρχεί «το δίκαιο του ισχυρού».

Παράλληλα ζήτησε πρωτοβουλία των χωρών του ευρωπαϊκού Νότου για στήριξη της Κύπρου και διαμόρφωση ενιαίας ευρωπαϊκής πολιτικής για τη Μέση Ανατολή.

Η ομιλία του  Αλέξης Τσίπρας   είχε έντονη παραπολιτική φόρτιση.

Στελέχη της κεντροαριστεράς εκτιμούν ότι ο πρώην πρωθυπουργός επιχειρεί:

• να επανατοποθετηθεί στο πεδίο της εξωτερικής πολιτικής,
• να διαμορφώσει νέο πατριωτικό αφήγημα στον προοδευτικό χώρο,
• και να εμφανιστεί ως εναλλακτικός πόλος γεωπολιτικής στρατηγικής.

Η επιλογή της Κοζανι δεν θεωρείται τυχαία, καθώς συνδέθηκε με την παρουσίαση του βιβλίου του «Ιθάκη» αλλά και με την ενεργειακή συζήτηση για τον ρόλο της ΔΕΗ και της λιγνιτικής παραγωγής.

Η ενεργειακή διάσταση της κρίσης

Ο πρώην πρωθυπουργός συνέδεσε την εξωτερική πολιτική με την ενεργειακή ασφάλεια.

Υποστήριξε ότι η Ελλάδα πρέπει να δημιουργήσει «ενεργειακή ασπίδα», προτείνοντας:

• επαναπροσδιορισμό του ρόλου της Public Power Corporation
• λειτουργία της μονάδας Ptolemaida 5 Power Plant με λιγνίτη
• ενίσχυση της ενεργειακής αυτάρκειας της χώρας.

«Η σκιά του πολέμου θα πέσει στα σούπερ μάρκετ και στα είδη πρώτης ανάγκης», προειδοποίησε.

Ο «νέος πατριωτισμός»

Κλείνοντας την παρέμβασή του, ο  Αλέξης Τσίπρας   μίλησε για την ανάγκη ενός «νέου πατριωτισμού».

Όπως είπε, αυτός θα πρέπει να είναι:

• ηθικός και κοινωνικός στο εσωτερικό
• διεκδικητικός και βασισμένος στο διεθνές δίκαιο στο εξωτερικό.

Η τοποθέτηση αυτή ερμηνεύεται από πολιτικούς αναλυτές ως προσπάθεια διαμόρφωσης νέας πολιτικής ταυτότητας στον προοδευτικό χώρο, σε μια περίοδο που η γεωπολιτική αστάθεια επαναφέρει την εξωτερική πολιτική στο επίκεντρο της δημόσιας συζήτησης.