Ραντεβού με φόντο ρήγμα: Θα «αδειάσουν» Φάμελλος και Χαρίτσης τον Ανδρουλάκη;

Σε μια κίνηση με σαφή πολιτικό συμβολισμό αλλά και υψηλό ρίσκο, ο Νίκος Ανδρουλάκης επιχειρεί να φέρει στο ίδιο τραπέζι τις ηγεσίες του κατακερματισμένου προοδευτικού χώρου. Η πρόσκληση προς τον Σωκράτης Φάμελλος και τον Αλέξης Χαρίτσης για συμμετοχή σε θεματικό διάλογο στο συνέδριο του ΠΑΣΟΚ δεν είναι απλώς μια τυπική πρωτοβουλία· είναι μια δοκιμασία πολιτικών προθέσεων.

Όμως, πίσω από τις λέξεις περί «θεσμών» και «δημοκρατίας», διαμορφώνεται ένα σκηνικό που περισσότερο θυμίζει παράλληλους μονολόγους παρά ειλικρινή σύγκλιση.

Το «όχι» που λέγεται πριν καν ειπωθεί

Στην Κουμουνδούρου, η στάση είναι σχεδόν προδιαγεγραμμένη. Ο Σωκράτης Φάμελλος φέρεται να μην βλέπει με καλό μάτι τη συμμετοχή σε ένα πάνελ εντός συνεδρίου άλλου κόμματος. Και όχι τυχαία.

Η προηγούμενη τοποθέτησή του είχε αφήσει ξεκάθαρο μήνυμα: «Διάλογος ναι, αλλά όχι σε σκηνικό που δεν διαμορφώνουμε από κοινού».

Με απλά λόγια; Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν θέλει να εμφανιστεί ως κομπάρσος σε πολιτική παράσταση του ΠΑΣΟΚ.

Χαρίτσης σε αποδρομή – Νέα Αριστερά σε αναβρασμό

Ακόμη πιο θολό είναι το τοπίο για τον Αλέξης Χαρίτσης.

Οι πληροφορίες περί επικείμενης παραίτησής του δημιουργούν ένα εκρηκτικό μείγμα. Η Νέα Αριστερά βρίσκεται σε φάση εσωτερικής αναδιάταξης, με τα στελέχη να κοιτούν περισσότερο την επόμενη ημέρα παρά το συνέδριο του ΠΑΣΟΚ.

Σε αυτό το περιβάλλον, η συμμετοχή μοιάζει είτε απίθανη είτε υποβαθμισμένη. Δεν αποκλείεται τελικά να σταλεί εκπρόσωπος χαμηλότερου προφίλ, σε μια κίνηση που ισορροπεί μεταξύ παρουσίας και πολιτικής απόστασης.

Τα «μηνύματα» πίσω από την πρόσκληση

Η πρωτοβουλία Ανδρουλάκη δεν είναι αθώα. Κομματικά στελέχη βλέπουν πίσω από την πρόσκληση μια διπλή στόχευση:

• Να εμφανιστεί το ΠΑΣΟΚ ως ο φυσικός πόλος σύγκλισης του προοδευτικού χώρου
• Να εκθέσει όσους αρνηθούν ως αρνητές του διαλόγου

Και εδώ βρίσκεται το πολιτικό στοίχημα: Αν οι προσκεκλημένοι δεν εμφανιστούν, ο Ανδρουλάκης κερδίζει την εικόνα της «υπεύθυνης δύναμης». Αν εμφανιστούν, ανοίγει ένα δύσκολο πεδίο συνύπαρξης με απρόβλεπτες δυναμικές.

Το déjà vu των «προοδευτικών μετώπων»

Δεν είναι η πρώτη φορά που επιχειρείται κάτι τέτοιο. Οι συζητήσεις περί «προοδευτικής συμπόρευσης» επανέρχονται με σχεδόν τελετουργική συχνότητα, αλλά σπάνια οδηγούν σε ουσία.

Η πραγματικότητα είναι πιο σκληρή: Οι πολιτικές αποστάσεις παραμένουν, οι προσωπικές στρατηγικές κυριαρχούν και η καχυποψία περισσεύει.

Και τώρα τι;

Το βλέμμα στρέφεται στις επόμενες ημέρες. Η εικόνα του πάνελ –με ή χωρίς τους βασικούς παίκτες– θα αποτελέσει βαρόμετρο για το αν υπάρχει έδαφος συνεννόησης ή αν το ρήγμα βαθαίνει.

Γιατί τελικά, πέρα από τις προσκλήσεις και τις δηλώσεις, το ερώτημα παραμένει: Υπάρχει πραγματική βούληση σύγκλισης ή απλώς ένας ακόμα γύρος πολιτικής σκηνοθεσίας;

Πηγή: pagenews.gr