Γκρόσι: Η λύση για το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν δεν μπορεί να είναι στρατιωτική

Η διπλωματική οδός παραμένει, κατά τον Ραφαέλ Γκρόσι, η μόνη ρεαλιστική προοπτική για το μέλλον του πυρηνικού προγράμματος του Ιράν, παρά τη σφοδρότητα του πολέμου και την κλιμάκωση των στρατιωτικών επιχειρήσεων στη Μέση Ανατολή. Ο γενικός διευθυντής του Διεθνούς Οργανισμού Ατομικής Ενέργειας ξεκαθάρισε ότι, όσο σοβαρές κι αν είναι οι πιέσεις που ασκούνται στην Τεχεράνη, «η λύση δεν μπορεί να είναι στρατιωτική», στέλνοντας μήνυμα ότι μόνο μια οργανωμένη πολιτική διαπραγμάτευση μπορεί να δώσει διαρκή απάντηση στη διεθνή ανησυχία γύρω από το ιρανικό πυρηνικό πρόγραμμα.

Μιλώντας στην ιταλική Corriere della Sera, ο Γκρόσι εμφανίστηκε συγκρατημένα αισιόδοξος ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ιράν θα μπορούσαν να ξεκινήσουν συνομιλίες στο Ισλαμαμπάντ του Πακιστάν ακόμη και μέσα στο προσεχές Σαββατοκύριακο. Όπως άφησε να εννοηθεί, η νέα αυτή προσπάθεια δεν θα περιοριστεί μόνο στο πυρηνικό σκέλος, αλλά είναι πιθανό να αποκτήσει πολύ ευρύτερο χαρακτήρα, καθώς στο τραπέζι ενδέχεται να μπουν και οι ιρανικοί πύραυλοι, η χρηματοδότηση και ο ρόλος των συμμαχικών προς την Τεχεράνη πολιτοφυλακών, αλλά και οι εγγυήσεις ασφαλείας που θα ζητήσει η ιρανική πλευρά.

Η εκτίμηση αυτή έρχεται σε μια στιγμή κατά την οποία παραμένει θολό το τοπίο για το αν οι επαφές μπορούν πράγματι να ξεκινήσουν τόσο άμεσα. Ο Γκρόσι είχε ήδη δηλώσει νωρίτερα μέσα στον Μάρτιο ότι ελπίζει στην επανέναρξη διαπραγματεύσεων για μια μακροπρόθεσμη λύση στο ιρανικό πυρηνικό ζήτημα, ενώ πλέον θεωρεί ότι ο πόλεμος των τελευταίων σχεδόν τεσσάρων εβδομάδων έχει αλλάξει ριζικά τις ισορροπίες και τη συζήτηση γύρω από το θέμα.

Σύμφωνα με τον επικεφαλής του ΔΟΑΕ, οι πολεμικές επιχειρήσεις έχουν πλήξει σοβαρά τις οικονομικές και ενεργειακές υποδομές του Ιράν, όμως αυτό δεν σημαίνει ότι η χώρα έχει χάσει τις πυρηνικές της δυνατότητες. Αντίθετα, η εικόνα που περιέγραψε είναι ότι ορισμένες εγκαταστάσεις μπορεί να έχουν υποστεί ζημιές, αλλά όχι σε βαθμό που να θεωρούνται καθοριστικές. Η εκτίμηση αυτή συνδέεται και με όσα είχε πει ο ίδιος πριν από λίγες ημέρες, ότι ο οργανισμός δεν γνωρίζει ακόμη την πλήρη κατάσταση της νέας εγκατάστασης εμπλουτισμού στην Ισφαχάν, υπογραμμίζοντας τη δυσκολία να αποτιμηθεί πλήρως η πραγματική επιχειρησιακή ζημιά μέσα σε συνθήκες πολέμου.

Ο Γκρόσι εμφανίστηκε επίσης ρεαλιστής ως προς το τι μπορεί να ζητήσει η Ουάσιγκτον. Όπως φέρεται να είπε, οι ΗΠΑ πιθανότατα θα πιέσουν για μηδενικό εμπλουτισμό, όμως ένα τέτοιο αποτέλεσμα ίσως δεν είναι το πιο άμεσα εφικτό. Για αυτό και έβαλε στο τραπέζι το ενδεχόμενο μιας προσωρινής αναστολής, ίσως για διάστημα από πέντε έως δέκα χρόνια, ως πιο ρεαλιστική φόρμουλα που θα μπορούσε να προσφέρει σταθερότητα και προβλεψιμότητα και στις δύο πλευρές. Η τοποθέτηση αυτή δείχνει ότι ο ΔΟΑΕ βλέπει πλέον ως πιθανότερη μια ενδιάμεση συμφωνία παρά μια οριστική, απόλυτη λύση στο άμεσο μέλλον.

Η ουσία της παρέμβασής του, πάντως, βρίσκεται στο πολιτικό μήνυμα που επιχείρησε να στείλει εν μέσω πολεμικής κλιμάκωσης. Ο Γκρόσι δεν αμφισβητεί ότι η στρατιωτική πίεση έχει αποτελέσματα. Τονίζει όμως ότι ακόμη και κάτω από τέτοια πίεση, το Ιράν διατηρεί κρίσιμες δυνατότητες και άρα μια καθαρά στρατιωτική προσέγγιση δεν μπορεί να εγγυηθεί μόνιμη διευθέτηση. Με άλλα λόγια, θεωρεί πως ο μόνος δρόμος που μπορεί να μειώσει ουσιαστικά και με διάρκεια τον κίνδυνο είναι μια διαπραγμάτευση με σαφείς όρους, έλεγχο και διεθνείς εγγυήσεις.

Η παρέμβαση του ΔΟΑΕ αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία επειδή γίνεται σε μια περίοδο που οι δημόσιες θέσεις Ουάσιγκτον και Τεχεράνης παραμένουν σε μεγάλη απόσταση και η στρατιωτική σύγκρουση συνεχίζεται. Το αν οι συνομιλίες στο Πακιστάν θα ξεκινήσουν πράγματι μέσα στις επόμενες ημέρες παραμένει ανοιχτό. Εκείνο που γίνεται όλο και πιο σαφές, όμως, είναι ότι η διεθνής κοινότητα αναζητά επειγόντως μια πολιτική φόρμουλα που να αποτρέπει ένα ακόμη πιο επικίνδυνο σπιράλ σύγκρουσης γύρω από το ιρανικό πυρηνικό πρόγραμμα.

Πηγή: Pagenews.gr