Στρατηγική ή Χάος; Η Κρυφή Λογική των Αμερικανικών Κινήσεων

 Παγκόσμια Σκακιέρα: Η Μεγάλη Στρατηγική των ΗΠΑ και η Κίνα στο Στόχαστρο  

Τους τελευταίους μήνες, οι διεθνείς παρατηρητές τείνουν να περιγράφουν τις κινήσεις των Ηνωμένων Πολιτειών — από τη Βενεζουέλα μέχρι το Ιράν — ως απρόβλεπτες και αντιδραστικές. Ωστόσο, αναλύσεις δείχνουν ότι μπορεί να πρόκειται για μια συνεκτική στρατηγική, όπου κάθε φαινομενικά «αυθόρμητη» κίνηση υπηρετεί έναν ευρύτερο στόχο: την αναδιάταξη της παγκόσμιας ισχύος και τη μελλοντική αντιπαράθεση με την Κίνα. )

Αλληλουχία κινήσεων, όχι χάος

Η φαινομενική διάσπαση πολιτικής κρύβει μια λογική μεγάλων δυνάμεων:

• Πίεση στη Βενεζουέλα — περιορισμός της πρόσβασης της Κίνας σε φθηνό πετρέλαιο
• Κρίση στο Ιράν — μείωση πρόσβασης φθηνής ενέργειας
• Στρατηγικές κινήσεις στη Ρωσία — αποφυγή ταυτόχρονης σύγκρουσης στην Ευρώπη
• Διαχείριση περιφερειακών κρίσεων ώστε να μην συμπέσουν τα μέτωπα

Αυτή η στρατηγική δείχνει ότι οι ΗΠΑ εφαρμόζουν την αρχή «περιφέρεια πριν τον πυρήνα», ενισχύοντας πρώτα τις περιοχές γύρω από την Κίνα προτού εμπλακούν απευθείας στον Ινδο-Ειρηνικό.

Περιφέρεια πριν τον πυρήνα

Η Ουάσινγκτον πιέζει περιφερειακά κράτη και κρίσιμες αλυσίδες εφοδιασμού για να μειώσει την ισχύ της Κίνας, όχι μόνο στρατιωτικά αλλά και οικονομικά. Ενέργειες όπως η διαχείριση των ροών πετρελαίου και η αποσταθεροποίηση δικτύων εφοδιασμού στοχεύουν στο να μετατραπεί η Κίνα από ευνοημένο αγοραστή σε κανονικό συμμετέχοντα της αγοράς.

Η στρατηγική αυτή βασίζεται στην ιστορική λογική των μεγάλων δυνάμεων: πρώτα ελέγχεις την περιφέρεια, μετά αντιμετωπίζεις τον κεντρικό αντίπαλο.

Χρονικός συντονισμός: Αποφυγή ταυτόχρονων κρίσεων

Η Ουάσινγκτον προσπαθεί να διαχωρίσει χρονικά τις κρίσεις:

• Τυχόν σύγκρουση στην Ευρώπη δεν πρέπει να συμπέσει με εντάσεις στην Ασία-Ειρηνικό
• Η Μέση Ανατολή και η Ταϊβάν αντιμετωπίζονται έτσι ώστε να μην προκαλέσουν πολλαπλές ταυτόχρονες κρίσεις
• Η στρατηγική επιτρέπει τη διαχείριση πόρων, λογιστικής και πολιτικού κόστους

Με αυτόν τον τρόπο μειώνεται ο κίνδυνος ταυτόχρονων συγκρούσεων που θα υπερβαίνουν τις δυνατότητες των ΗΠΑ.

Γεωοικονομική πίεση: Κλείνοντας το «παράθυρο εκπτώσεων»

Η στρατηγική περιλαμβάνει γεωοικονομικά εργαλεία:

• Η Κίνα επωφελήθηκε στο παρελθόν από φθηνές εισαγωγές ενέργειας από Βενεζουέλα, Ιράν, Ρωσία
• Οι κινήσεις των ΗΠΑ στοχεύουν στον περιορισμό αυτής της πρόσβασης, αυξάνοντας το κόστος παραγωγής και βιομηχανικής ανταγωνιστικότητας
• Η στρατηγική μετατρέπει τη δομή κόστους και περιορίζει τη δυνατότητα της Κίνας να παρακάμψει κυρώσεις

Η συσσωρευτική επίδραση των κινήσεων αυτών ενδέχεται να αναδιαμορφώσει τη στρατηγική ισορροπία πριν από μια άμεση αντιπαράθεση με την Κίνα.

Κίνδυνοι

Παρά τη συνοχή, η στρατηγική έχει σοβαρούς κινδύνους:

• Οι προσπάθειες διαχωρισμού των απειλών μπορεί να δημιουργήσουν ταυτόχρονες κρίσεις
• Οι γεωοικονομικές ενέργειες αυξάνουν τον πληθωρισμό και την ενεργειακή αστάθεια στους συμμάχους
• Η Κίνα προσαρμόζεται, ενισχύοντας νέες αλυσίδες εφοδιασμού και συνεργασίες

Η Κίνα εφαρμόζει «σκιώδη εξισορρόπηση», αποφεύγοντας άμεση αντιπαράθεση αλλά ενισχύοντας τη στρατηγική της ευελιξία.

 Το βαθύτερο ερώτημα

Η εικόνα της «ακατάστατης» πολιτικής των ΗΠΑ μπορεί να συγκαλύπτει συντονισμένη στρατηγική. Το μέλλον του ανταγωνισμού ΗΠΑ–Κίνας και η νέα διεθνής τάξη θα καθοριστούν όχι μόνο από στρατιωτική ή οικονομική ισχύ, αλλά από την ικανότητα διαχείρισης χώρου, χρόνου και αλληλεξάρτησης.

Πηγή: pagenews.gr