Ανθρωποφαγία χωρίς όρια; Η μάχη Μητσοτάκη απέναντι στη θύελλα του ΟΠΕΚΕΠΕ

Σε μια από τις πιο κρίσιμες παρεμβάσεις της τρέχουσας πολιτικής περιόδου, ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης αναμένεται να κινηθεί σε μια λεπτή αλλά σαφή γραμμή: ανάμεσα στην αυτοκριτική και την αντεπίθεση. Το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ δεν είναι απλώς μια ακόμη υπόθεση διοικητικής δυσλειτουργίας — είναι ένα τεστ πολιτικής αντοχής και στρατηγικής.

Και κάπου εδώ ξεκινά η ουσία: πρόκειται για κάθαρση ή για ένα νέο κύμα πολιτικής «ανθρωποφαγίας»;

Το αφήγημα της «νέας εποχής»

Η κυβέρνηση επιλέγει να σηκώσει ψηλά τη σημαία της μεταρρύθμισης. Σύμφωνα με το Μέγαρο Μαξίμου, το παλιό σύστημα —με τις γνωστές πελατειακές παθογένειες— έχει ήδη τεθεί στο περιθώριο.

Η απορρόφηση του ΟΠΕΚΕΠΕ από την ΑΑΔΕ και η εφαρμογή ψηφιακών διαδικασιών παρουσιάζονται ως τομή:

• Οι αποζημιώσεις πλέον καθορίζονται χωρίς ανθρώπινη παρέμβαση
• Οι έλεγχοι βασίζονται σε δορυφορικά δεδομένα
• Η διαχείριση των ενισχύσεων γίνεται με διαφάνεια και αυτοματισμό

Όπως υποστηρίζεται κυβερνητικά, πρόκειται για μια δομική αλλαγή που «κόβει τον ομφάλιο λώρο» με το πελατειακό κράτος.

«Οι παθογένειες αυτές ανήκουν στο παρελθόν», είναι το μήνυμα που εκπέμπεται — με σαφή στόχο να διαχωριστεί η σημερινή διακυβέρνηση από όσα αποκαλύπτονται.

Η ισορροπία: ευθύνη χωρίς πολιτική αυτοχειρία

Η υπόθεση όμως δεν είναι απλή. Η εμπλοκή 13 «γαλάζιων» στελεχών δημιουργεί εσωτερικές πιέσεις.

Ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Κωστής Χατζηδάκης έθεσε το πλαίσιο:

«Δείξαμε τη μεγαλύτερη δυνατή αυστηρότητα, ακόμη κι αν δυσαρεστήθηκαν κάποιοι βουλευτές»

Αλλά έσπευσε να προσθέσει μια κρίσιμη αποχρώση:

«Η Δικαιοσύνη θα κρίνει — και υπάρχουν περιπτώσεις που δύσκολα θα αξιολογηθούν αρνητικά»

Με άλλα λόγια, η κυβέρνηση επιχειρεί να αποφύγει μια συνολική απαξίωση του πολιτικού προσωπικού της.

Άρση ασυλίας και πολιτικό «κόσκινο»

Η Νέα Δημοκρατία φαίνεται αποφασισμένη να στηρίξει την άρση ασυλίας των εμπλεκόμενων βουλευτών — μια κίνηση που ενισχύει το αφήγημα διαφάνειας.

Ωστόσο, το πραγματικό πολιτικό παιχνίδι θα παιχτεί αλλού:

• Κατά περίπτωση αξιολόγηση
• Διαχωρισμός μεταξύ «εξυπηρέτησης αιτημάτων» και «παράτυπων πιέσεων»
• Πιθανός αποκλεισμός από τα ψηφοδέλτια για σοβαρές υποθέσεις

Είναι μια στρατηγική που επιχειρεί να ισορροπήσει ανάμεσα στην κοινωνική απαίτηση για κάθαρση και στον φόβο εσωτερικής αποσταθεροποίησης.

Οι πρώτες «παράπλευρες απώλειες»

Ήδη, το πολιτικό τοπίο αρχίζει να αλλάζει.

Ο Κώστας Καραμανλής ανακοίνωσε ότι δεν θα είναι εκ νέου υποψήφιος, σε μια κίνηση με σαφές πολιτικό βάρος.

Η Φωτεινή Αραμπατζή ζήτησε τη σύσταση προκαταρκτικής επιτροπής, δηλώνοντας:

«Οι κατηγορίες είναι παντελώς αστήρικτες και άδικες»

Ενώ και άλλα στελέχη, όπως ο Σπήλιος Λιβανός, τοποθετήθηκαν δημόσια, επιδιώκοντας να διαχωρίσουν τη θέση τους.

Η «φυγή προς τα εμπρός» και το 2030

Πέρα από τη διαχείριση της κρίσης, ο πρωθυπουργός αναμένεται να ανοίξει τον ορίζοντα:

• Ανασυγκρότηση του πρωτογενούς τομέα
• Ψηφιακό κράτος χωρίς μεσάζοντες
• Νέο μοντέλο σχέσης πολίτη – διοίκησης

Στο κυβερνητικό επιτελείο θεωρούν ότι η απάντηση στην κρίση δεν είναι η άμυνα — αλλά η επιτάχυνση των αλλαγών.

Το πολιτικό δίλημμα

Η αντιπολίτευση μιλά για «γαλάζιο σκάνδαλο». Η κυβέρνηση απαντά με το επιχείρημα των διαχρονικών ευθυνών και των προστίμων δισεκατομμυρίων που έχει πληρώσει η χώρα.

Η πραγματικότητα, όμως, είναι πιο σύνθετη.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης επιχειρεί να μετατρέψει μια κρίση αξιοπιστίας σε ευκαιρία πολιτικής υπεροχής. Το αν θα το πετύχει, θα εξαρτηθεί από ένα πράγμα:

Αν η κοινωνία θα δει τις κινήσεις του ως ειλικρινή κάθαρση ή ως επιλεκτική διαχείριση ζημιάς.

Και τότε το ερώτημα του τίτλου θα πάρει την τελική του απάντηση.

Πηγή: pagenews.gr