Οι αλυσιδωτές επιπτώσεις του προγράμματος Artemis: Από τη Σελήνη στον Άρη και ίσως σε νέα ανθρώπινα είδη

Το πρόγραμμα Artemis της NASA, που στοχεύει στην επιστροφή ανθρώπων στη Σελήνη και στην τελική κατάκτηση του Άρη, μπορεί να αποδειχθεί πολύ πιο καθοριστικό για το μέλλον της ανθρωπότητας από ό,τι φανταζόμαστε σήμερα. Όπως επισημαίνει ο εξελικτικός βιολόγος Scott Solomon, καθηγητής στο Rice University, οι μακροπρόθεσμες συνέπειες του προγράμματος εκτείνονται πολύ πέρα από την επιστροφή στη Σελήνη και την τεχνολογική πρόοδο.

Από το «ένα μικρό βήμα» του 1969 σε μόνιμη παρουσία στο διάστημα

Όταν ο Νιλ Άρμστρονγκ και ο Μπαζ Άλντριν πάτησαν στη Σελήνη το 1969, άλλαξαν την πορεία της ανθρώπινης ιστορίας. Το Artemis όμως φιλοδοξεί να κάνει κάτι πολύ μεγαλύτερο: να δημιουργήσει μόνιμη ανθρώπινη παρουσία στο διάστημα. Στις 24 Μαρτίου, ο διοικητής της NASA Jared Isaacman ανακοίνωσε την πρόθεση να δημιουργηθεί βάση στη Σελήνη έως τη δεκαετία του 2030, με στόχο την ανάπτυξη τεχνολογιών που θα επιτρέπουν αυτονομία από τη Γη.

Η χρήση σεληνιακού εδάφους για κατασκευές, η εξόρυξη παγωμένου νερού για πόση, καλλιέργεια και παραγωγή καυσίμων (υδρογόνο και οξυγόνο) αποτελούν κρίσιμα βήματα προς τον απώτερο στόχο: την εγκατάσταση ανθρώπων στον Άρη.

Η εξέλιξη του ανθρώπου σε ξένα περιβάλλοντα

Ως εξελικτικός βιολόγος, ο Scott Solomon βλέπει σαφείς παραλληλισμούς με τη θεωρία της εξέλιξης. Όταν πληθυσμοί απομονώνονται σε νέα περιβάλλοντα (όπως συνέβη με τους σπίνους των Γκαλαπάγκος), η φυσική επιλογή και οι μεταλλάξεις οδηγούν σε νέα είδη. Τα περιβάλλοντα της Σελήνης και του Άρη είναι εντελώς ξένα για τον άνθρωπο: χαμηλή βαρύτητα, υψηλή ακτινοβολία, απουσία μαγνητικού πεδίου προστασίας.

Ήδη γνωρίζουμε ότι η παραμονή στο διάστημα προκαλεί:

• Αποδυνάμωση μυών και οστών
• Αλλαγές στα σωματικά υγρά
• Επιγενετικές τροποποιήσεις
• Πιθανές μεταβολές στα χρωμοσώματα λόγω ακτινοβολίας

Ο αστροναύτης Scott Kelly, κατά την αποστολή του στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό, παρουσίασε τέτοιες αλλαγές. Αν αυτές επηρεάσουν τα αναπαραγωγικά κύτταρα, μπορεί να μεταβιβαστούν στις επόμενες γενιές.

Παιδιά γεννημένα στο διάστημα: Μια νέα ανθρώπινη πραγματικότητα

Παιδιά που γεννηθούν στη Σελήνη ή στον Άρη ενδέχεται να αναπτυχθούν διαφορετικά λόγω της χαμηλής βαρύτητας. Αυτό μπορεί να επηρεάσει μόνιμα την ανάπτυξη των οστών, την καρδιά και το ανοσοποιητικό σύστημα, καθιστώντας πιθανώς αδύνατη την επιστροφή τους στη Γη.

Με την πάροδο γενεών, η φυσική επιλογή και οι μεταλλάξεις από την ακτινοβολία μπορεί να οδηγήσουν σε σταδιακή διαφοροποίηση. Ο Scott Solomon δεν αποκλείει ακόμα και τη δημιουργία νέων ανθρώπινων υποειδών ή ακόμη και νέων ειδών, παρόμοια με ό,τι συνέβη σε απομονωμένα νησιά στη Γη.

Ένα τεράστιο άλμα για την ανθρωπότητα

Η αποστολή Artemis II, που θα στείλει αστροναύτες σε τροχιά γύρω από τη Σελήνη, μπορεί να μοιάζει με ένα μικρό βήμα. Στην πραγματικότητα όμως μπορεί να αποτελέσει το πρώτο βήμα για ένα τεράστιο άλμα: την επέκταση της ανθρωπότητας πέρα από τη Γη και την έναρξη μιας νέας φάσης στην εξελικτική της πορεία.

Το πρόγραμμα Artemis δεν αφορά μόνο την κατάκτηση του διαστήματος. Αφορά τον τρόπο με τον οποίο ο άνθρωπος θα εξελιχθεί, θα προσαρμοστεί και θα ορίσει ξανά την ίδια του την ταυτότητα σε έναν νέο, εχθρικό και ταυτόχρονα συναρπαστικό κόσμο.

Πηγή: Pagenews.gr