Το Πακιστάν βρίσκεται στο επίκεντρο της παγκόσμιας διπλωματίας — αλλά και στο χείλος ενός επικίνδυνου γεωπολιτικού ρίσκου.
Καθώς η χώρα πανηγυρίζει τον ρόλο της στη διαμεσολάβηση για την εκεχειρία μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν, η πρωτεύουσα Ισλαμαμπάντ έχει μετατραπεί σε φρούριο, ενόψει συνομιλιών που ίσως δεν πραγματοποιηθούν ποτέ.
Με 10.000 δυνάμεις ασφαλείας στους δρόμους και καθολική επιβράδυνση της πόλης, το σκηνικό αποτυπώνει τη βαρύτητα της στιγμής.
Παγκόσμια σημασία: Το «κλειδί» του Ορμούζ
Στο επίκεντρο της κρίσης βρίσκεται τα Στενά του Ορμούζ Διακινεί περίπου το 20% του παγκόσμιου πετρελαίου
- Η λειτουργία του επηρεάζει άμεσα την παγκόσμια οικονομία
- Η επαναλειτουργία του αποτελεί βασικό στόχο των συνομιλιών
Η διεθνής κοινότητα δεν πιέζει απλώς για ειρήνη — πιέζει για ενεργειακή επιβίωση.
Το «σενάριο εφιάλτης»: Τρία ενεργά μέτωπα
Παρά την αισιοδοξία, οι κίνδυνοι είναι τεράστιοι.
Ο αναλυτής Abdul Basit προειδοποιεί:
«Το Πακιστάν μπορεί να βρεθεί με τρία ενεργά σύνορα»
Αυτό σημαίνει:
- Ένταση με το Ιράν
- Συνεχής αντιπαράθεση με το Ινδία
- Αστάθεια στα σύνορα με το Αφγανιστάν
Και όλα αυτά ενώ η χώρα ήδη αντιμετωπίζει εσωτερικές εξεγέρσεις.
Μια κατάρρευση των συνομιλιών θα μπορούσε να μετατρέψει το Πακιστάν σε γεωπολιτικό επίκεντρο σύγκρουσης.
Ο παράγοντας Σαουδική Αραβία: Δεσμεύσεις που δεσμεύουν
Το πρόβλημα επιτείνεται από τη στρατηγική συμφωνία με τη Σαουδική Αραβία
- Αμοιβαίο αμυντικό σύμφωνο
- Δέσμευση στρατιωτικής υποστήριξης
- Πιθανή εμπλοκή αν κλιμακωθεί η σύγκρουση με το Ιράν
Το Πακιστάν κινδυνεύει να παγιδευτεί ανάμεσα σε δύο συμμάχους με αντικρουόμενα συμφέροντα.
Ο «άνθρωπος-κλειδί»: Ο στρατηγός που κέρδισε τον Τραμπ
Στο επίκεντρο της διπλωματίας βρίσκεται ο αρχηγός του στρατού Ασίμ Μουνίρ
Ο πρόεδρος Τρααμπ τον χαρακτηρίζει:
«τον αγαπημένο μου στρατάρχη»
Ο Munir θεωρείται ο ισχυρότερος άνθρωπος στη χώρα και έχει χτίσει απευθείας δίαυλο με την Ουάσινγκτον.
Σύμφωνα με τη Λόντχι:
- Παρέδωσε στις ΗΠΑ ύποπτο για την επίθεση στο αεροδρόμιο της Καμπούλ
- Συνέβαλε στην αποκλιμάκωση με την Ινδία
- Ενίσχυσε τη στρατηγική σχέση με τον Τραμπ
Το Πακιστάν επενδύει στη στρατιωτική διπλωματία για να αποκτήσει παγκόσμιο ρόλο.
Διπλωματία πολλαπλών κατευθύνσεων
Ο πρωθυπουργός Σαρίφ κινήθηκε σε πολλαπλά μέτωπα:
- Επαφές με Ουάσινγκτον, Μόσχα, Πεκίνο
- Συντονισμός με χώρες του Κόλπου
- Επικοινωνία με τον πρόεδρο του Ιράν Πεζεσκιάν
Το αποτέλεσμα: Το Πακιστάν εμφανίζεται ως ένας από τους λίγους αξιόπιστους συνομιλητές για όλες τις πλευρές.
Η «ισορροπημένη στάση» που χτίζει εμπιστοσύνη
Το Ισλαμαμπάντ ακολούθησε προσεκτική στρατηγική:
- Καταδίκασε τις επιθέσεις κατά του Ιράν
- Καταδίκασε και τα ιρανικά πλήγματα στη Σαουδική Αραβία
- Τήρησε ουδέτερη στάση στον ΟΗΕ
Ο γερουσιαστής Σιέντ την περιγράφει ως:«principled stance» Αυτή η ισορροπία ενίσχυσε την αξιοπιστία της χώρας.
Κοινωνία και γεωπολιτική: Περηφάνια και memes
Παρά τους κινδύνους, στο εσωτερικό επικρατεί ενθουσιασμός:
- Social media γεμάτα πανηγυρικά memes
- Αίσθηση διπλωματικής νίκης
- Εθνική ανάταση μετά από χρόνια κρίσεων
Όπως σημειώνει ο Μπασίντ:«Καμία άλλη χώρα δεν μπόρεσε να το πετύχει αυτό»
Μεγάλη ευκαιρία ή επικίνδυνη υπερέκθεση;
Το Πακιστάν βρίσκεται μπροστά σε ένα διπλό στοίχημα:
Ευκαιρία
- Διεθνής αναβάθμιση
- Ενίσχυση σχέσεων με ΗΠΑ και Κόλπο
- Οικονομικά και στρατηγικά οφέλη
Κίνδυνος
- Στρατιωτική εμπλοκή
- Περιφερειακή αποσταθεροποίηση
- Εσωτερική πίεση
Το Πακιστάν πέτυχε να φέρει τα μέρη στο τραπέζι.
Αλλά, όπως χαρακτηριστικά ειπώθηκε:«Μπορείς να πας το άλογο στο νερό — δεν μπορείς να το κάνεις να πιει»
Η επόμενη φάση δεν εξαρτάται από το Πακιστάν.
Εξαρτάται από το αν οι ΗΠΑ και το Ιράν είναι πραγματικά έτοιμοι για ειρήνη.
Πηγή: pagenews.gr