Το «εγώ» ως εργαλείο και όχι ως παγίδα
Ένα ακόμη στοιχείο που ξεχωρίζει είναι ο τρόπος με τον οποίο μιλά για το «εγώ». Η Σαλντάνα δεν το δαιμονοποιεί, αλλά ούτε και το εξυψώνει. Το περιγράφει σαν τη χοληστερίνη: υπάρχει η «καλή» και η «κακή». Κατά τη δική της οπτική, κανένας καλλιτέχνης δεν μπορεί να δημιουργήσει χωρίς εγώ, γιατί είναι αυτό που του δίνει την ώθηση να εκφραστεί και να μοιραστεί κάτι με το κοινό. Το πρόβλημα, για εκείνη, δεν είναι η ύπαρξη του εγώ, αλλά η αδυναμία ελέγχου του.
Αυτή η τοποθέτηση φωτίζει και τη συνολική της στάση απέναντι στη φήμη. Δεν προσπαθεί να παρουσιαστεί ως άνθρωπος υπεράνω επιτυχίας, αλλά ως κάποια που γνωρίζει ότι η φιλοδοξία και η αυτοπεποίθηση είναι απαραίτητες για να αντέξεις στον χώρο της τέχνης. Το κρίσιμο σημείο είναι να μπορείς να τις διαχειριστείς χωρίς να σε καταπιούν.
Η Ζόε Σαλντάνα ως σύμβολο μιας νέας εποχής
Η περίπτωση της Ζόε Σαλντάνα έχει σήμερα σημασία πολύ μεγαλύτερη από ένα ρεκόρ box office. Η παρουσία της στην κορυφή του παγκόσμιου κινηματογράφου συμπυκνώνει μια σειρά από μετατοπίσεις: την ενίσχυση της γυναικείας παρουσίας στα μεγαλύτερα franchises, τη μεγαλύτερη ορατότητα των μαύρων γυναικών στο κέντρο της βιομηχανίας, αλλά και την ανάγκη για νέα πρότυπα που δεν στηρίζονται αποκλειστικά στη λάμψη, αλλά και στη συνείδηση.
Η ίδια, μιλώντας χωρίς υπερβολή και χωρίς θριαμβολογίες, μοιάζει να κατανοεί απόλυτα ότι η επιτυχία της δεν αναιρεί τις δυσκολίες, απλώς αποδεικνύει ότι μπορούν να ξεπεραστούν. Και ακριβώς γι’ αυτό η σημερινή της θέση δεν είναι μόνο αποτέλεσμα εμπορικής δύναμης, αλλά και μιας πορείας που εμπνέει γιατί παραμένει βαθιά ανθρώπινη.
Πηγή: Pagenews.gr