Μπορεί ο Τραμπ να μετατρέψει έναν δαπανηρό πόλεμο σε ιστορική ειρήνη με το Ιράν;

Το σημείο καμπής: όχι απλή εκεχειρία, αλλά «παράθυρο στρατηγικής απόφασης»

Σύμφωνα με ανάλυση που βασίζεται σε διεθνή γεωπολιτική αξιολόγηση, η τρέχουσα εκεχειρία ΗΠΑ–Ιράν δεν αποτελεί σταθεροποίηση, αλλά ένα σύντομο διάλειμμα 2 εβδομάδων, μέσα στο οποίο θα κριθεί αν ο πόλεμος ήταν:

• στρατηγικό λάθος
• ή προοίμιο μιας μεγάλης συμφωνίας

«Για πρώτη φορά, στρατιωτικά μέσα και διπλωματικό άνοιγμα ενεργοποιούνται ταυτόχρονα στο υψηλότερο επίπεδο»

Το βασικό πρόβλημα: ο πόλεμος δεν άλλαξε το Ιράν

Η ανάλυση επισημαίνει ότι, παρά την ένταση των 40 ημερών:

• δεν υπάρχει σαφής αλλαγή στρατηγικής από την Τεχεράνη
• δεν έχει επιτευχθεί εμφανής “νίκη” για τις ΗΠΑ
• η αποτροπή δεν έχει μετατραπεί σε πολιτική μεταστροφή

Αυτό δημιουργεί το εξής δίλημμα για την Ουάσιγκτον:υψηλό κόστος χωρίς ξεκάθαρο αποτέλεσμα

 Η ενεργειακή διάσταση: τα Στενά του  Ορμούζ ως οικονομικός πολλαπλασιαστής κρίσης

Τα Στενά του Ορμούζ αναδεικνύεται ως κεντρικός παράγοντας αποσταθεροποίησης:

• ακόμη και η απειλή διακοπής αύξησε τις τιμές πετρελαίου
• οι ΗΠΑ επηρεάζονται άμεσα μέσω πληθωρισμού και καυσίμων
• οι αγορές ενέργειας ενσωματώνουν μόνιμο γεωπολιτικό ρίσκο

Το αποτέλεσμα είναι ότι το κόστος του πολέμου επιστρέφει στο εσωτερικό των ΗΠΑ.

Το πολιτικό πρόβλημα του Τραμπ: πόλεμος χωρίς αφήγημα νίκης

Η σύγκρουση έχει δημιουργήσει τριπλή πίεση:

• οικονομική (ενέργεια και πληθωρισμός)
• διπλωματική (αδύναμη ευρωπαϊκή στήριξη)
• πολιτική (έλλειψη σαφούς νίκης)

Η Ευρώπη, σύμφωνα με την ανάλυση:δεν στηρίζει ενεργά, αλλά αποστασιοποιείται από το κόστος

Αυτό υπονομεύει την εικόνα ενιαίας Δύσης.

 Η Μέση Ανατολή: περισσότερη αστάθεια αντί για έλεγχο

Αντί για σταθεροποίηση:

• οι περιφερειακές εντάσεις αυξήθηκαν
• οι σύμμαχοι των ΗΠΑ παραμένουν επιφυλακτικοί
• η αβεβαιότητα ενισχύθηκε

Ακόμη και αντίπαλοι του Ιράν αποφεύγουν πλήρη εμπλοκή, φοβούμενοι γενικευμένη κλιμάκωση.

Το διπλωματικό «παράθυρο»: Ισλαμαμπάντ και διαπραγματεύσεις

Οι συνομιλίες που φέρεται να διεξάγονται στο Ισλαμαμπάντ αποκτούν κρίσιμη σημασία:

• στόχος: παράταση και σταθεροποίηση εκεχειρίας
• όχι πλήρης συμφωνία
• αλλά αποφυγή κατάρρευσης

Η ανάλυση τονίζει:«Αν οι συνομιλίες αποτύχουν, ο πόλεμος θα καταγραφεί ως στρατηγικό κόστος. Αν πετύχουν, το κόστος μπορεί να μετατραπεί σε διαπραγματευτικό πλεονέκτημα»

 Το μεγάλο στοίχημα: πόλεμος ή “κατασκευασμένη ειρήνη”

Η κατάσταση δημιουργεί δύο πιθανά σενάρια:

 Σενάριο αποτυχίας

• κατάρρευση συνομιλιών
• νέα κλιμάκωση
• πολιτική φθορά για την Ουάσιγκτον

 Σενάριο συμφωνίας

• ευρύτερη διπλωματική συμφωνία (nuclear + regional issues)
• αναβάθμιση ρόλου ΗΠΑ ως διαμεσολαβητή
• πολιτική ενίσχυση ΤραμπΣυμπέρασμα: από στρατιωτικό ρίσκο σε πολιτικό στοίχημα

Η 40ήμερη σύγκρουση με το Ιράν δεν έχει ακόμη κριθεί ιστορικά.

Μπορεί να αποδειχθεί:

• είτε στρατηγική υπερβολή με υψηλό κόστος
• είτε προοίμιο μιας ιστορικής διπλωματικής συμφωνίας

Το αποτέλεσμα δεν θα κριθεί στο πεδίο της μάχης, αλλά: στο πολύ στενό διπλωματικό παράθυρο των επόμενων δύο εβδομάδων

Πηγή: pagenews.gr