Ιράν: Αγώνας δρόμου για το πετρέλαιο – Ανοίγει παλιές αποθήκες και κοιτάζει προς Κίνα
Πηγή Φωτογραφίας: Reuters/Ιράν: Αγώνας δρόμου για το πετρέλαιο – Ανοίγει παλιές αποθήκες και κοιτάζει προς Κίνα
Σε κατάσταση έκτακτης ενεργειακής διαχείρισης βρίσκεται το Ιράν, καθώς συνεχίζει να παράγει πετρέλαιο, αλλά δυσκολεύεται να το εξαγάγει λόγω του ναυτικού αποκλεισμού που έχουν επιβάλει οι ΗΠΑ στα ιρανικά λιμάνια. Η Τεχεράνη αναζητά πλέον επειγόντως τρόπους αποθήκευσης, ώστε να αποφύγει μια απότομη και επικίνδυνη διακοπή της παραγωγής.
Τα αποθέματα πετρελαίου έχουν ήδη αυξηθεί κατά 4,6 εκατ. βαρέλια, φτάνοντας περίπου τα 49 εκατ. βαρέλια, ενώ η συνολική αποθηκευτική δυνατότητα εκτιμάται έως τα 95 εκατ. βαρέλια. Το πρόβλημα είναι ότι μεγάλο μέρος αυτής της χωρητικότητας δεν είναι άμεσα αξιοποιήσιμο, είτε λόγω φθοράς είτε λόγω τεχνικών περιορισμών.
Επαναφορά παλιών αποθηκών
Για να κερδίσει χρόνο, η Τεχεράνη επαναφέρει σε χρήση παλαιές και εγκαταλελειμμένες δεξαμενές αποθήκευσης, γνωστές ως «junk storage», σε ενεργειακούς κόμβους όπως το Αχβάζ και το Ασαλουγιέχ. Παράλληλα, χρησιμοποιεί δεξαμενόπλοια ως πλωτές αποθήκες, επιχειρώντας να απορροφήσει τον όγκο του πετρελαίου που δεν μπορεί να φύγει από τη χώρα.
Η λύση αυτή, όμως, δεν είναι μόνιμη. Κάθε βαρέλι που δεν εξάγεται πιέζει περισσότερο την παραγωγική αλυσίδα και φέρνει πιο κοντά το ενδεχόμενο μείωσης ή διακοπής παραγωγής.
Κατάρρευση εξαγωγών
Σύμφωνα με στοιχεία της Kpler, οι ιρανικές εξαγωγές πετρελαίου έχουν μειωθεί δραστικά, από περίπου 2,1 εκατ. βαρέλια ημερησίως στις αρχές Απριλίου σε μόλις 567.000 βαρέλια ημερησίως μετά την επιβολή του αποκλεισμού.
Αν η κατάσταση συνεχιστεί, η παραγωγή ενδέχεται να πέσει κάτω από το μισό των σημερινών επιπέδων έως τα μέσα Μαΐου. Αυτό θα σήμαινε μεγάλη απώλεια εσόδων για την Τεχεράνη και σοβαρό πλήγμα στην πετρελαϊκή της βιομηχανία.
Το σενάριο της σιδηροδρομικής μεταφοράς προς Κίνα
Μία από τις εναλλακτικές που εξετάζει το Ιράν είναι η μεταφορά αργού πετρελαίου σιδηροδρομικώς προς την Κίνα. Πρόκειται όμως για δαπανηρή και περιορισμένη λύση, καθώς δεν μπορεί να ανταγωνιστεί τη θαλάσσια μεταφορά ούτε σε κόστος ούτε σε όγκο.
Πρακτικά, η σιδηροδρομική διαδρομή μπορεί να λειτουργήσει μόνο ως συμπληρωματική διέξοδος, όχι ως πραγματική αντικατάσταση των εξαγωγών μέσω λιμανιών.
Κίνδυνος για τα κοιτάσματα
Το μεγαλύτερο ρίσκο δεν είναι μόνο οικονομικό. Αν το Ιράν αναγκαστεί να διακόψει απότομα την παραγωγή, υπάρχει κίνδυνος να προκληθούν μόνιμες ζημιές σε παλαιά κοιτάσματα, ειδικά σε πεδία χαμηλής πίεσης που αποτελούν περίπου το μισό της παραγωγικής βάσης της χώρας.
Με άλλα λόγια, μια βίαιη παύση παραγωγής μπορεί να μην είναι εύκολα αναστρέψιμη. Δεν είναι απλώς θέμα να «κλείσει η στρόφιγγα» και να ανοίξει ξανά αργότερα.
Πίεση στις διαπραγματεύσεις
Η πετρελαϊκή ασφυξία αυξάνει την πίεση στην Τεχεράνη να βρει διπλωματική λύση. Το Ιράν έχει προτείνει, μέσω περιφερειακών διαμεσολαβητών, να σταματήσει τις επιθέσεις στα Στενά του Ορμούζ με αντάλλαγμα τον τερματισμό του πολέμου και την άρση του αποκλεισμού, αφήνοντας για αργότερα το πυρηνικό ζήτημα.
Ο Ντόναλντ Τραμπ έχει ήδη συζητήσει την πρόταση με την ομάδα εθνικής ασφάλειας, όμως ο Λευκός Οίκος επιμένει ότι οι βασικές «κόκκινες γραμμές» της Ουάσιγκτον δεν αλλάζουν.
Η παγκόσμια αγορά πληρώνει το κόστος
Η κρίση έχει ήδη οδηγήσει το Brent πάνω από τα 108 δολάρια το βαρέλι, εντείνοντας τις πιέσεις σε καταναλωτές, επιχειρήσεις και κυβερνήσεις. Η σύγκρουση πλέον δεν αφορά μόνο την Τεχεράνη και την Ουάσιγκτον. Αφορά όλη την παγκόσμια οικονομία.
Το ερώτημα είναι ποιος θα αντέξει περισσότερο: η ιρανική πετρελαϊκή βιομηχανία που γεμίζει δεξαμενές χωρίς να εξάγει ή οι διεθνείς αγορές που πληρώνουν ακριβότερη ενέργεια.
Πηγή: Pagenews.gr
Διαβάστε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο
Το σχόλιο σας