Το ότι ήμουνα αδερφή που την έκραζαν και που ένιωθε μόνη και που πίστευα ότι θα πορευτώ σε όλη μου τη ζωή μόνος, εκείνη τη στιγμή δεν με αφορούσε. Σε ποιον να μιλήσω το 1994 στη Θεσσαλονίκη; Ένιωθα τελείως μόνος. Τώρα έχουμε τη δυνατότητα μέσω του διαδικτύου να κάνουμε παιδιά στα 14 να νιώσουνε πολύ λιγότερα μόνα από ότι ένιωθα εγώ τότε και πρέπει να το κάνουμε. Είναι χρέος μας».
