Έναν χρόνο μετά την ανάληψη της εξουσίας, ο Φρίντριχ Μερτς βρίσκεται αντιμέτωπος με μια πραγματικότητα πολύ πιο δύσκολη από εκείνη που υποσχόταν προεκλογικά. Ο Γερμανός καγκελάριος είχε εκλεγεί με κεντρική δέσμευση την αναζωογόνηση της μεγαλύτερης οικονομίας της Ευρώπης, όμως η γερμανική οικονομία παραμένει στάσιμη, η κοινωνική δυσαρέσκεια αυξάνεται και η προσωπική του δημοτικότητα υποχωρεί.
Μέσα σε αυτό το κλίμα, ο Μερτς φαίνεται να επιλέγει μια πιο επιθετική πολιτική γραμμή, στρέφοντας τα πυρά του τόσο προς τον Ντόναλντ Τραμπ όσο και προς τις Βρυξέλλες. Σύμφωνα με το Politico, η στρατηγική αυτή δεν είναι τυχαία. Αποτελεί προσπάθεια να εξηγηθεί η αδυναμία ανάκαμψης της Γερμανίας μέσα από εξωτερικούς παράγοντες, όπως ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή, το ενεργειακό κόστος και η ευρωπαϊκή γραφειοκρατία.
Η επίθεση στις ΗΠΑ και ο πόλεμος με το Ιράν
Σε παρέμβασή του ενώπιον μαθητών στη γενέτειρά του, ο Μερτς συνέδεσε ευθέως τον πόλεμο με το Ιράν με την επιδείνωση της γερμανικής οικονομίας. Όπως υποστήριξε, η σύγκρουση κοστίζει ακριβά στους Γερμανούς φορολογούμενους και περιορίζει την οικονομική ισχύ της χώρας.
Η δήλωση αυτή προκάλεσε την έντονη αντίδραση του Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος απάντησε με οξύ ύφος, κατηγορώντας τον Μερτς ότι δεν κατανοεί το διακύβευμα και αφήνοντας αιχμές για την κατάσταση της Γερμανίας.
Πίσω από τη σύγκρουση, ωστόσο, υπάρχει σαφής πολιτικός υπολογισμός. Ο πόλεμος με το Ιράν και ο Τραμπ είναι αντιδημοφιλείς στη γερμανική κοινή γνώμη, γεγονός που δίνει στον Μερτς περιθώριο να εμφανιστεί ως υπερασπιστής των γερμανικών συμφερόντων απέναντι σε μια αμερικανική πολιτική που θεωρείται επιβαρυντική για την Ευρώπη.
Οι Βρυξέλλες στο στόχαστρο για τη γραφειοκρατία
Παράλληλα, ο Γερμανός καγκελάριος στρέφει τα βέλη του και προς την Ευρωπαϊκή Ένωση, κατηγορώντας την για υπερβολική ρύθμιση και γραφειοκρατία που πλήττουν την ανταγωνιστικότητα των επιχειρήσεων.
Ιδιαίτερη έμφαση δίνει στους κανόνες για την τεχνητή νοημοσύνη, ζητώντας μεγαλύτερη ευελιξία για τη βιομηχανία. Η πίεση προς την πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ούρσουλα Φον ντερ Λάιεν, για μείωση της γραφειοκρατίας και περικοπές στον ευρωπαϊκό προϋπολογισμό εντάσσεται στην ίδια λογική.
Το μήνυμα του Μερτς είναι σαφές: η Γερμανία δεν μπορεί να παραμείνει ισχυρός διεθνής παίκτης αν η οικονομική της βάση αποδυναμώνεται. Για το Βερολίνο, η ανταγωνιστικότητα δεν είναι πλέον απλώς οικονομικό ζήτημα, αλλά ζήτημα γεωπολιτικής ισχύος.
Η δημοσκοπική πίεση και η άνοδος της AfD
Η σκλήρυνση της ρητορικής του Μερτς έρχεται σε μια περίοδο έντονης πολιτικής φθοράς. Ο καγκελάριος εμφανίζεται πλέον στις τελευταίες θέσεις δημοτικότητας μεταξύ των κορυφαίων Γερμανών πολιτικών, ενώ η ικανοποίηση από την κυβέρνηση βρίσκεται σε ιδιαίτερα χαμηλά επίπεδα.
Την ίδια ώρα, η ακροδεξιά Εναλλακτική για τη Γερμανία ενισχύεται, αξιοποιώντας τη δυσαρέσκεια για την οικονομία, το υψηλό κόστος ενέργειας και την αίσθηση ότι το πολιτικό σύστημα δεν δίνει πειστικές απαντήσεις. Η άνοδος της AfD αποτελεί τον πιο σοβαρό πολιτικό συναγερμό για τον Μερτς, καθώς απειλεί να μετατρέψει την οικονομική στασιμότητα σε βαθύτερη θεσμική κρίση.
Το αδιέξοδο της γερμανικής οικονομίας
Το πρόβλημα για τον Μερτς είναι ότι οι εσωτερικές του επιλογές είναι περιορισμένες. Η γερμανική οικονομία παραμένει βαθιά εξαρτημένη από τις εξαγωγές και επηρεάζεται άμεσα από διεθνείς κρίσεις, εμπορικές εντάσεις και ενεργειακές πιέσεις.
Η προσπάθεια τόνωσης της οικονομίας μέσω μεγάλων δαπανών για υποδομές και άμυνα δεν απέδωσε τα αναμενόμενα. Μέρος των πόρων κατευθύνθηκε στην κάλυψη δημοσιονομικών κενών, ενώ οι αμυντικές δαπάνες δεν έχουν την ίδια άμεση αναπτυξιακή επίδραση με άλλες μορφές επενδύσεων.
Παράλληλα, η κυβέρνηση καλείται να προχωρήσει σε περικοπές για να περιορίσει ένα μεγάλο δημοσιονομικό έλλειμμα, γεγονός που κάνει ακόμη δυσκολότερη την προσπάθεια πολιτικής ανάκαμψης.
Οι μεταρρυθμίσεις που καθυστερούν
Το επόμενο μεγάλο μέτωπο είναι οι διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις. Όμως και εκεί ο Μερτς συναντά εμπόδια, κυρίως λόγω των διαφωνιών στο εσωτερικό της κυβερνητικής συμμαχίας με τους Σοσιαλδημοκράτες.
Ζητήματα όπως το σύστημα υγείας, η φορολογία, το συνταξιοδοτικό και τα εργασιακά δικαιώματα προκαλούν έντονες αντιπαραθέσεις. Η ηγετική μορφή των Σοσιαλδημοκρατών, Μπέρμπελ Μπας, έχει ξεκαθαρίσει ότι θα μπλοκάρει κάθε προσπάθεια υπονόμευσης των δικαιωμάτων των εργαζομένων, αναδεικνύοντας τα όρια της κυβερνητικής συνεργασίας.
Η κατάσταση θυμίζει, σύμφωνα με το Politico, την κρίση που οδήγησε στην πτώση της κυβέρνησης του Όλαφ Σολτς το 2024, όταν οι διαφωνίες για τις δαπάνες και την οικονομική πολιτική διέλυσαν την κυβερνητική συνοχή.
Το δύσκολο δίλημμα του Μερτς
Παρά την προσπάθεια του καγκελάριου να στρέψει την προσοχή σε εξωτερικούς παράγοντες, εκπρόσωποι της γερμανικής βιομηχανίας επισημαίνουν ότι η ρίζα του προβλήματος βρίσκεται στο εσωτερικό. Η Γερμανία, όπως προειδοποιούν, έχει χάσει μέρος της ανταγωνιστικότητάς της ως επιχειρηματική τοποθεσία.
Ο πρόεδρος της Ομοσπονδίας Γερμανικών Βιομηχανιών, Πέτερ Λάιμπλινγκερ, το διατύπωσε καθαρά: οι γεωπολιτικές εξελίξεις δεν δημιούργησαν τα προβλήματα της γερμανικής οικονομίας, απλώς τα επιδείνωσαν. Η αιτία, όπως είπε, βρίσκεται στη Γερμανία.
Αυτό είναι και το πραγματικό δίλημμα για τον Φρίντριχ Μερτς. Μπορεί να συνεχίσει να δείχνει τον Τραμπ, τις Βρυξέλλες και τους πολέμους ως βασικές αιτίες της κρίσης. Όμως αν δεν προχωρήσει σε ουσιαστικές μεταρρυθμίσεις στο εσωτερικό, η πολιτική του φθορά θα συνεχιστεί και η AfD θα βρίσκει όλο και περισσότερο χώρο.
Πηγή: Pagenews.gr