Συνέδριο ΝΔ: Ο Μητσοτάκης «έσβησε» Καραμανλή-Σαμαρά και άνοιξε τη μάχη των δελφίνων

Το 16ο Συνέδριο της Νέας Δημοκρατίας σχεδιάστηκε από το Μέγαρο Μαξίμου ως μια μεγάλη επίδειξη ισχύος, ενότητας και πολιτικής κυριαρχίας. Ωστόσο, πίσω από τα χειροκροτήματα, τα συνθήματα και τις σκηνοθετημένες εικόνες αισιοδοξίας, αναδείχθηκαν με τον πιο καθαρό τρόπο οι υπόγειες ρωγμές στο εσωτερικό της κυβερνώσας παράταξης.

Η επιλογή να απουσιάζουν από το εναρκτήριο βίντεο οι δύο πρώην πρωθυπουργοί και πρώην πρόεδροι της ΝΔ, ο Κώστας Καραμανλής και ο Αντώνης Σαμαράς, μόνο απαρατήρητη δεν πέρασε. Αντίθετα, μετατράπηκε σχεδόν αμέσως σε κεντρικό θέμα συζήτησης στους διαδρόμους του συνεδρίου, με αρκετά στελέχη να μιλούν ανοιχτά για μια συνειδητή πολιτική αποδόμησης του ιστορικού βάθους της παράταξης.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης μπορεί να κάλεσε σε «συστράτευση» και να μίλησε για την ανάγκη ενότητας απέναντι στις επόμενες πολιτικές μάχες, όμως η εικόνα που εξέπεμψε ήταν διαφορετική. Για πολλούς γαλάζιους παράγοντες, το μήνυμα ήταν σαφές: η Νέα Δημοκρατία του 2026 είναι απολύτως προσωποκεντρική και λειτουργεί πλέον ως πολιτικός μηχανισμός του ίδιου του πρωθυπουργού.

Το μήνυμα προς Σαμαρά και η «αποκαραμανλοποίηση»

Ιδιαίτερη αίσθηση προκάλεσε η αποστροφή του πρωθυπουργού ότι «το κόμμα το μετατρέψαμε σε παράταξη». Μια φράση με ισχυρό εσωκομματικό συμβολισμό και πολλαπλούς αποδέκτες.

Στην πραγματικότητα, ο Κυριάκος Μητσοτάκης επιχείρησε να εμφανίσει τη δική του περίοδο ως τομή σε σχέση με το παρελθόν της ΝΔ, αφήνοντας αιχμές ότι επί προηγούμενων ηγεσιών το κόμμα λειτουργούσε με στενά κομματικά χαρακτηριστικά και περιορισμένη κοινωνική απήχηση.

Για τους σαμαρικούς, η αναφορά αυτή ερμηνεύτηκε ως ευθεία υποβάθμιση της περιόδου Σαμαρά, ενώ οι καραμανλικοί είδαν πίσω από την απουσία του πρώην πρωθυπουργού από το βίντεο μια σαφή προσπάθεια «αποκαραμανλοποίησης» της δημόσιας εικόνας της παράταξης.

Δεν είναι τυχαίο ότι αρκετοί σύνεδροι σχολίαζαν πως η επίκληση του Κωνσταντίνου Καραμανλή από τον πρωθυπουργό λειτουργούσε περισσότερο ως προσπάθεια ιδεολογικής νομιμοποίησης, παρά ως πραγματική γέφυρα με το καραμανλικό στρατόπεδο.

Ο «μπαμπούλας» του 2015 και το αφήγημα του φόβου

Στην ομιλία του, ο πρωθυπουργός επανέφερε με ένταση τη μνήμη του 2015, των capital controls και της οικονομικής ασφυξίας, επιχειρώντας να επανασυσπειρώσει το κεντροδεξιό ακροατήριο μέσα από το δίλημμα της πολιτικής σταθερότητας.

Η στρατηγική ήταν εμφανής: να μετατοπιστεί η δημόσια συζήτηση από την ακρίβεια, τις κοινωνικές πιέσεις και τις κυβερνητικές φθορές στον φόβο της πολιτικής αστάθειας.

«Δεν πρέπει να ρισκάρουμε να γυρίσουμε τρεις τετραετίες πίσω», είπε χαρακτηριστικά, επαναφέροντας το δίπολο «σταθερότητα ή περιπέτεια», που αποτελεί πλέον τον βασικό κορμό της κυβερνητικής στρατηγικής ενόψει της επόμενης εκλογικής μάχης.

Όμως, ακόμη και μέσα στο συνέδριο, αρκετά στελέχη παραδέχονταν πως το αφήγημα αυτό δεν αρκεί πλέον για να καλύψει τη δυσαρέσκεια που προκαλεί η παρατεταμένη ακρίβεια και η αίσθηση κοινωνικής κόπωσης.

Η ακρίβεια, οι σκιές και η κοινωνική πίεση

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης επιχείρησε να δείξει προσωπική ενσυναίσθηση λέγοντας ότι «θυμώνει» με την ακρίβεια που «ροκανίζει το εισόδημα» των πολιτών.

Ωστόσο, η αναφορά αυτή αντιμετωπίστηκε με επιφυλακτικότητα ακόμη και από παραδοσιακούς ψηφοφόρους της ΝΔ, καθώς η κοινωνία εξακολουθεί να πιέζεται από τις αυξήσεις σε βασικά αγαθά, την ενέργεια και το στεγαστικό κόστος.

Στο παρασκήνιο του συνεδρίου, αρκετοί βουλευτές εξέφραζαν τον φόβο ότι η κυβερνητική φθορά είναι πλέον βαθύτερη από όσο δείχνουν οι δημόσιες μετρήσεις και ότι το πολιτικό κλίμα μπορεί να αλλάξει απότομα μετά τη ΔΕΘ.

Η ώρα των δελφίνων

Πίσω όμως από τα χειροκροτήματα και τα συνθήματα περί ενότητας, ένα άλλο στοιχείο κυριαρχούσε στις συζητήσεις: η επόμενη ημέρα στη Νέα Δημοκρατία.

Οι σημερινές ομιλίες των Άδωνι Γεωργιάδη, Κωστή Χατζηδάκη και κυρίως του Νίκου Δένδια αποκτούν ξεχωριστή βαρύτητα, καθώς θεωρούνται οι βασικοί πόλοι επιρροής στο εσωτερικό της παράταξης.

Ιδιαίτερα για τον υπουργό Άμυνας, το παρασκήνιο ήταν έντονο. Πολλά στελέχη σχολίαζαν με νόημα την ώρα της ομιλίας του, εκτιμώντας ότι τοποθετήθηκε σε χρονική ζώνη όπου παραδοσιακά αποχωρούν αρκετοί σύνεδροι, ώστε να περιοριστεί η δυναμική της παρουσίας του.

Ο Νίκος Δένδιας, άλλωστε, θεωρείται από σημαντικό τμήμα της κομματικής βάσης ως ο πολιτικός που εκφράζει πιο καθαρά τη «δεξιά θεσμική ταυτότητα» της παράταξης, σε αντίθεση με το πιο κεντρογενές μοντέλο διακυβέρνησης του Κυριάκου Μητσοτάκη.

Την ίδια στιγμή, ο Άδωνις Γεωργιάδης εξακολουθεί να διατηρεί ισχυρά ερείσματα στη δεξιά πτέρυγα, ενώ ο Κωστής Χατζηδάκης προβάλλεται ως ο τεχνοκρατικός πόλος σταθερότητας και οικονομικής συνέχειας.

Ένα συνέδριο με βλέμμα στις κάλπες και στον διάδοχο

Παρά τις προσπάθειες του Μεγάρου Μαξίμου να παρουσιάσει το συνέδριο ως αφετηρία της πορείας προς το 2027, το πολιτικό συμπέρασμα που άφησε πίσω του είναι πιο σύνθετο.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης εμφανίστηκε αποφασισμένος να διεκδικήσει προσωπικά μια τρίτη θητεία, όμως ταυτόχρονα το ίδιο το συνέδριο αποκάλυψε ότι στο εσωτερικό της ΝΔ έχει ήδη αρχίσει σιωπηρά η συζήτηση για την επόμενη ημέρα.

Και αυτό, ίσως, είναι το πιο ουσιαστικό πολιτικό μήνυμα που άφησαν πίσω τους οι εργασίες της Πειραιώς.

Πηγή: pagenews.gr