Η αυλαία έπεσε για τη Γωγώ Μαστροκώστα, η οποία άφησε την τελευταία της πνοή μετά από σοβαρή επιδείνωση της υγείας της. Το πρόβλημα με τον καρκίνο του μαστού που είχε αντιμετωπίσει στο παρελθόν επανήλθε, οδηγώντας τη σε νοσηλεία στο νοσοκομείο Ευαγγελισμός, η οποία σύμφωνα με πληροφορίες διήρκησε αρκετούς μήνες. Το τελευταίο διάστημα η κατάσταση είχε χαρακτηριστεί μη αναστρέψιμη, με την ίδια να έχει χάσει την επικοινωνία με το περιβάλλον.
Την είδηση του θανάτου της ανακοίνωσε η κόρη της λίγο μετά τη μία τα ξημερώματα της Δευτέρας 25 Μαΐου.
«Σήμερα έφυγε ο αγαπημένος μου άνθρωπος. Η πιο καλή ψυχή, η κολλητή μου, η καλύτερη γυναίκα που ήμουν τόσο τυχερή να αποκαλώ μαμά.
Η μαμά μου ήταν μια μαχήτρια, ένας βράχος που δεν λύγισε ποτέ. Δεν διαμαρτυρήθηκε, δεν αναστέναξε. Πέρασε πολλά στη ζωή της, αλλά τα αντιμετώπισε με δύναμη και αξιοπρέπεια. Μαμά, το μόνο που μπορώ να κάνω είναι να είμαι περήφανη για σένα και να σε θαυμάζω. Στη ζωή μου ελπίζω να σου μοιάσω έστω και λίγο. Θα είσαι για πάντα το αιώνιο πρότυπό μου.
Και τώρα ξέρω πως θα έχω πάντα τον φύλακα άγγελό μου να με προσέχει. Σ’ αγαπάω πολύ».
Μέχρι την τελευταία στιγμή, δίπλα της βρισκόταν συνεχώς ο σύζυγός της, Τραϊανός Δέλλας, η 18χρονη κόρη τους, Βικτώρια, καθώς και τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειάς της.
Πριν από λίγο καιρό, η στενή της φίλη, Μαρία Καλάβρια, είχε αναφερθεί δημόσια στη δοκιμασία της, εκφράζοντας την ελπίδα που υπήρχε τότε στην οικογένεια:
«Η Γωγώ είναι από τις καλύτερες και αγαπημένες μου φίλες και εννοείται ότι την βλέπω κάθε εβδομάδα. Είναι αρκετά καλά. Περνάει ένα πρόβλημα που το έχει ξαναπεράσει στο παρελθόν και έχει νικήσει και έχει βγει νικήτρια σε αυτό το κομμάτι, το οποίο θα γίνει και τώρα. Απλώς χρειάζεται λίγος χρόνος. Κάνει τις θεραπείες της, είναι μια χαρά και όλα θα επανέλθουν κανονικά».
Η διάγνωση στο μαιευτήριο τρεις μέρες, αφού γέννησε, που άλλαξε τα πάντα
Η σχέση της με την ασθένεια ξεκίνησε το 2010, με έναν τρόπο σχεδόν ισοπεδωτικό, καθώς συνέπεσε με τον ερχομό του παιδιού της. Μόλις τρία εικοσιτετράωρα μετά τον τοκετό, οι πόνοι στο στήθος και οι δυσκολίες στον θηλασμό οδήγησαν σε εξετάσεις που έδειξαν προχωρημένο καρκίνο του μαστού.
Η ίδια είχε περιγράψει εκείνο το χρονικό σημείο:
«Τρεις μέρες αφότου γέννησα και ήμουν σε πελάγη ευτυχίας, ο γιατρός μου ανακοίνωσε ότι έχω καρκίνο στο στήθος. Κρατούσα το μωρό μου αγκαλιά, έκλαιγα και σκεφτόμουν αν θα τη δω να μεγαλώνει. Πριν την πρώτη μου εγκυμοσύνη εγώ είχα ψηλαφίσει κάτι. Δεν στεκόμαστε ποτέ σε μια διάγνωση και σε έναν γιατρό. Πήγα σε γιατρό και δεν μου έκανε καν μαστογραφία. Έκανα εξέταση και μου είπε πως είναι όλα καλά. Και έρχεται εκείνη η ώρα και μου το είπε. Πριν γίνει το οτιδήποτε, κατάλαβα τι έγινε».
Η άμεση εισαγωγή της στο χειρουργείο και η απομόνωση που επιβλήθηκε για τις θεραπείες τής στέρησαν τους πρώτους μήνες με την κόρη της, κάτι που τη σημάδεψε βαθιά.
«Με έβαλαν κατευθείαν στο χειρουργείο και με το που ξυπνάω η πρώτη κουβέντα που ακούω είναι “δυστυχώς τα πράγματα δεν είναι καλά”. Και έπρεπε να είμαι στην απομόνωση να βλέπω το παιδί μου. Το ότι δεν τρελάθηκα είμαι πολύ τυχερή. Αυτό που δεν μπορούσα να συνειδητοποιήσω ήταν το timing. Προσπαθούσα να ισορροπήσω. Δεν έζησα το παιδί μου μωρό. Είχα μουρλαθεί να κάνω και άλλο μωρό. Ο Τραϊανός μου είπε να βγω να μιλήσω για τον καρκίνο στο στήθος για να βοηθήσω τις υπόλοιπες γυναίκες. Τον πρώτο μήνα δεν μπορούσα να διαχειριστώ την ασθένειά μου. Ο καρκίνος με έκανε να χάσω για πάντα την ανεμελιά μου».
Η επιστροφή στη ζωή και το σοκ με τη Φώφη Γεννηματά
Μετά από σκληρές χημειοθεραπείες και ιατρικά ταξίδια στο εξωτερικό, η Γωγώ Μαστροκώστα κατάφερε να ορθοποδήσει. Για πολλά χρόνια, η φιλοσοφία της ήταν να προσπερνά τη διάγνωση και να ζει όσο πιο φυσιολογικά γινόταν.
«Από ένα διάστημα και πέρα δεν άφησα να επηρεάσει τόσο πολύ τη ζωή μου. Άρχισα να κάνω όλα τα χαζά πράγματα που έκανα και πριν από αυτό. Αυτά τα μικρά πράγματα έχω πει ότι είναι αυτά τα οποία σε κάνουν να νιώθεις πάλι φυσιολογικός. Το παιδί ήταν 2 ημερών όταν το έμαθα. Εγώ δεν μένω σε αυτά τα πράγματα. Μένω στο ότι προχωράμε στη ζωή μας, στο ότι είμαι και νιώθω καλά. Γενικά, ρε παιδί μου, πρέπει να προσπερνάμε πράγματα».
Το 2021, η απώλεια της Φώφης Γεννηματά τη συγκλόνισε, φέρνοντας ξανά στην επιφάνεια τους φόβους που μοιράζονται οι γυναίκες με την ίδια διάγνωση, αλλά και την ανάγκη να προστατευτούν τα παιδιά.
«Η Φώφη Γεννηματά, για μένα, πάνω από όλα είναι μία μάνα που αφήνει πίσω τρία παιδιά. Αυτό μετράει για μένα και αυτό είναι το πιο σημαντικό και πιστεύω ότι κάθε μάνα το πρώτο που σκέφτεται είναι αυτό: “Τα παιδιά μου”. Το λέω τώρα και ανατριχιάζω, γιατί κι εγώ πραγματικά σοκαρίστηκα και στενοχωρήθηκα πάρα πολύ. Ήταν μια γυναίκα που το είχε παλέψει. Αλλά τελικά είναι και θέμα τύχης. Πολλές φορές σε όσους μου λένε ότι ήμουν μαχήτρια, λέω ήμουν τυχερή. Όχι ότι δεν παίζει ρόλο και η ψυχολογία μας. Η δύναμη του μυαλού κάνει αρκετά πράγματα».
Παράλληλα, είχε στείλει ένα μήνυμα προς όλες τις γυναίκες, ζητώντας τους να μην πανικοβάλλονται από τις σπάνιες υποτροπές:
«Δεν είναι δυνατόν να μην λιγοψυχήσεις, ούτε μία στο εκατομμύριο. Ο καθένας το βιώνει τελείως διαφορετικά. Εμείς που έχουμε βιώσει αυτές τις καταστάσεις παθαίνουμε ακόμα χειρότερο σοκ όταν κάποιος “φεύγει”, γιατί λες δεν έχει τελειώσει ποτέ. Σίγουρα ήταν μία από τις περιπτώσεις τις πολύ σπάνιες, αλλά σίγουρα υπάρχουν και άλλες περιπτώσεις πιο καλές, πιο ήπιες. Να μην τρομοκρατηθούν οι γυναίκες. Κάθε φορά που ακούς κάτι λες “ωχ δεν θα τελειώσει ποτέ αυτό;”. Μετά μπαίνεις στη θέση της μάνας που δεν θέλει να αφήσει τα παιδιά της. Συγκινήθηκε όλη η Ελλάδα. Ιατρικά η κάθε περίπτωση είναι διαφορετική».
Από το Ευηνοχώρι στα φώτα της τηλεόρασης
Η Γωγώ Μαστροκώστα γεννήθηκε στις 3 Σεπτεμβρίου 1970 στο Ευηνοχώρι Αιτωλοακαρνανίας. Παρότι αρχικός της στόχος ήταν η Ιατρική, τελικά σπούδασε στη Γυμναστική Ακαδημία. Η επαγγελματική της πορεία άλλαξε ριζικά το 1995, όταν εντάχθηκε στο δυναμικό του MEGA, παρουσιάζοντας ενότητες γυμναστικής στην πρωινή εκπομπή «Μεταξύ μας».
Η αναγνωρισιμότητά της αυξήθηκε γρήγορα, καθιστώντας την ένα από τα πιο προβεβλημένα πρόσωπα της περιόδου, ενώ το 2007 έκανε ένα πέρασμα και από τη δισκογραφία, κυκλοφορώντας το άλμπουμ «Αμαρτία».
Η σχέση ζωής με τον Τραϊανό Δέλλα
Η κοινή πορεία της με τον Τραϊανό Δέλλα ξεπέρασε τα 20 χρόνια. Η γνωριμία τους έγινε δέκα μήνες μετά το δικό του διαζύγιο, με την ίδια να ξεκαθαρίζει στο παρελθόν τις φήμες γύρω από το ξεκίνημά τους:
«Δεν τον ερωτεύτηκα με τη μία. Ήταν εκφοβιστικός όταν τον είδα. Ήταν πολύ αρσενικό. Είδα έναν άντρα δυο μέτρα και μου φάνηκε λίγο υπερβολικό για μένα. Τον γνώρισα δέκα μήνες αφότου πήρε διαζύγιο. Να τα ξεκαθαρίζουμε αυτά, γιατί έχω ακούσει πως εγώ τον χώρισα!! Η ιστορία αυτής της σχέσης που δεν ήταν η πιο ιδανική στην αρχή και η κατάληξη αυτής, λες ότι αυτό είναι μοίρα».
Η πρόταση γάμου ήρθε κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης της, μετά από μια προηγούμενη απώλεια που είχε βιώσει το ζευγάρι.
«Η πρόταση γάμου άργησε να γίνει. Μένω έγκυος, είχα και μια εγκυμοσύνη που έχασα ένα μωράκι, τέλος πάντων και είμαι 4-5 μήνες έγκυος χωρίς πρόταση. Έτσι λοιπόν στον έκτο μήνα λέω στον Τραϊανο, “θα βαφτίσουμε την κόρη μας Βικτώρια Μαστροκώστα”. Βικτώρια λένε την μητέρα του και Μαστροκώστα γιατί αν δεν έχεις παντρευτεί το παιδί παίρνει το επίθετο της μητέρας, μέχρι να το αναγνωρίσει ο πατέρας. Μετά από λίγες ημέρες ήμασταν σε ένα ξενοδοχείο και μου εμφανίζει ένα δαχτυλίδι, τόσο απλά».
Το ζευγάρι παντρεύτηκε στις 28 Μαΐου 2010, την ίδια ημέρα που βάφτισαν και την κόρη τους, κρατώντας την τελετή μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας. Η κοινή τους στάση απέναντι στην ασθένεια που διαγνώστηκε αμέσως μετά δέθηκε άρρηκτα με τη μετέπειτα πορεία τους:
«Δεν επηρέασε καθόλου η σχέση με τον σύζυγό μου. Οι σχέσεις που έχουν ουσία είναι αυτές που θα δυναμώσουν. Αυτές που δεν έχουν ουσία είναι αυτές που θα διαλυθούν. Η σχέση μου με τον άντρα μου δεν επηρεάστηκε από την περιπέτεια που πέρασα. Οι σχέσεις που έχουν ουσία είναι αυτές που θα δέσουν περισσότερο και θα δυναμώσουν, κι αυτές που δεν έχουν ουσία θα διαλυθούν».
Πηγή: pagenews.gr