Το τέλος της σκηνικής παρουσίας
Ο Sonny Rollins συνέχισε να περιοδεύει μέχρι τα 80 του χρόνια, διατηρώντας αυστηρή καθημερινή εξάσκηση. Όμως η πνευμονική ίνωση, μια σοβαρή πάθηση που επηρεάζει τους πνεύμονες, τον ανάγκασε τελικά να αποσυρθεί.
Έδωσε την τελευταία του συναυλία το 2012 και σταμάτησε οριστικά να παίζει το 2014. Παρότι του έλειπε η επαφή με το κοινό, εκείνο που του έλειπε περισσότερο ήταν η ίδια η πράξη της μουσικής.
Για τον Rollins, το παίξιμο δεν ήταν απλώς επάγγελμα ή καλλιτεχνική έκφραση. Ήταν τρόπος σύνδεσης με κάτι μεγαλύτερο από τον ίδιο.
Η κληρονομιά ενός ανήσυχου γίγαντα
Ο Sonny Rollins αφήνει πίσω του μια κληρονομιά που ξεπερνά τις ηχογραφήσεις, τα βραβεία και τις ιστορικές συνεργασίες. Υπήρξε ένας καλλιτέχνης που δεν συμβιβάστηκε ποτέ με την ευκολία της επιτυχίας.
Αναζητούσε διαρκώς νέο ήχο, νέα γλώσσα, νέα αλήθεια. Από το “Saxophone Colossus” και το “Way Out West” μέχρι το “A Night at the Village Vanguard” και το “Freedom Suite”, η πορεία του αποτυπώνει έναν μουσικό που δεν φοβήθηκε να αμφισβητήσει ακόμη και τον ίδιο του τον μύθο.
Ο θάνατός του κλείνει ένα μεγάλο κεφάλαιο της τζαζ, αλλά η επιρροή του παραμένει ζωντανή σε κάθε σαξοφωνίστα που αντιμετωπίζει τον αυτοσχεδιασμό όχι ως τεχνική επίδειξη, αλλά ως πράξη ελευθερίας.
Πηγή: Pagenews.gr