Σιωπηλή Συμφωνία ΗΠΑ–Ισραήλ για Χτυπήματα στη Χεζμπολάχ: Η Νέα Στρατηγική στη Μέση Ανατολή

Η Ουάσιγκτον εμφανίζεται να δίνει άτυπο «πράσινο φως» στο Ισραήλ για στοχευμένες επιχειρήσεις κατά ηγετικών στελεχών της Χεζμπολάχ, μεταβάλλοντας δραματικά τις ισορροπίες σε Λίβανο, Ιράν και Ανατολική Μεσόγειο.

Η εύθραυστη ισορροπία στη Μέση Ανατολή εισέρχεται σε μια νέα και ιδιαίτερα επικίνδυνη φάση.

Σύμφωνα με αποκαλυπτικό δημοσίευμα του Al-Monitor, οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν δώσει στο Ισραήλ μια άτυπη — αλλά ουσιαστική — έγκριση για στοχευμένες επιθέσεις εναντίον ανώτερων στελεχών της Χεζμπολάχ, ακόμη και εντός της Βηρυτού.

Η πληροφορία αυτή, αν επιβεβαιωθεί πλήρως σε επιχειρησιακό επίπεδο, συνιστά κομβική μεταβολή στην αμερικανική στάση απέναντι στον πόλεμο Ισραήλ–Χεζμπολάχ και αποκαλύπτει ότι η Ουάσιγκτον φαίνεται πλέον διατεθειμένη να ανεχθεί μια πιο επιθετική ισραηλινή στρατηγική, παρά τις δημόσιες εκκλήσεις περί αποκλιμάκωσης.

Η «σιωπηλή ανοχή» της Ουάσιγκτον

Το κρίσιμο στοιχείο δεν είναι μόνο οι ισραηλινές επιχειρήσεις.

Είναι ότι οι ΗΠΑ δείχνουν να υιοθετούν ένα νέο δόγμα: περιορισμένη ανοχή στην κλιμάκωση, εφόσον αυτή εξυπηρετεί τον στρατηγικό περιορισμό του Ιράν και των περιφερειακών του δικτύων.

Το δημοσίευμα αναφέρει ότι δεν υπάρχει επίσημη συμφωνία μεταξύ Ουάσιγκτον και Τελ Αβίβ. Ωστόσο, αμερικανικές πηγές μιλούν για «tacit agreement» — μια σιωπηρή αποδοχή των ισραηλινών επιχειρήσεων κατά υψηλόβαθμων στελεχών της Χεζμπολάχ.

Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι:

• οι ΗΠΑ δεν επιθυμούν δημόσια γενικευμένο πόλεμο,
• αλλά εμφανίζονται διατεθειμένες να επιτρέψουν επιλεκτικά πλήγματα υψηλής αξίας,
• εφόσον αυτά αποδυναμώνουν τη στρατιωτική δομή της Χεζμπολάχ χωρίς να οδηγούν άμεσα σε περιφερειακή έκρηξη.

Το Ισραήλ αλλάζει κανόνες εμπλοκής

Οι τελευταίες ισραηλινές επιχειρήσεις στον νότιο Λίβανο δείχνουν ότι το Τελ Αβίβ εγκαταλείπει σταδιακά τη λογική της «ελεγχόμενης ανταπόδοσης».

Αντιθέτως, επιχειρεί να δημιουργήσει μια νέα πραγματικότητα αποτροπής μέσω:

• στοχευμένων δολοφονιών,
• διαρκών αεροπορικών πληγμάτων,
• και επέκτασης των χερσαίων επιχειρήσεων πέρα από τις μέχρι πρότινος αποδεκτές «κόκκινες γραμμές».

Η κυβέρνηση Νετανιάχου φαίνεται να θεωρεί ότι η συγκυρία είναι μοναδική:

• η Χεζμπολάχ πιέζεται στρατιωτικά,
• ο Λίβανος βρίσκεται σε εσωτερική αποσύνθεση,
• ενώ το Ιράν παραμένει εγκλωβισμένο σε πολλαπλά μέτωπα μετά τη σύγκρουση με ΗΠΑ και Ισραήλ.

Ο Λίβανος σε ιστορικό σημείο καμπής

Το πιο δραματικό στοιχείο ίσως δεν αφορά καν το ίδιο το Ισραήλ.

Αφορά τον Λίβανο.

Για πρώτη φορά εδώ και δεκαετίες, η λιβανική κυβέρνηση εμφανίζεται να αμφισβητεί ανοιχτά τη νομιμοποίηση της στρατιωτικής πτέρυγας της Χεζμπολάχ. Σύμφωνα με διεθνείς αναφορές, η Βηρυτός έχει χαρακτηρίσει τις ανεξάρτητες στρατιωτικές επιχειρήσεις της οργάνωσης ως «εκτός νόμου».

Η εξέλιξη αυτή δημιουργεί ένα πρωτοφανές στρατηγικό ρήγμα:

• η Χεζμπολάχ κινδυνεύει να χάσει τμήμα της πολιτικής της νομιμοποίησης,
• οι δυτικές δυνάμεις πιέζουν για αφοπλισμό,
• ενώ το Ισραήλ επιδιώκει να εκμεταλλευτεί τη συγκυρία για να διαλύσει κρίσιμους μηχανισμούς διοίκησης της οργάνωσης.

Το Ιράν παραμένει ο κεντρικός στόχος

Παρά τις επιχειρήσεις στον Λίβανο, ο πραγματικός πυρήνας της σύγκρουσης παραμένει η Τεχεράνη.

Η Χεζμπολάχ αποτελεί το σημαντικότερο περιφερειακό εργαλείο προβολής ισχύος του Ιράν στην Ανατολική Μεσόγειο. Επομένως, κάθε αποδυνάμωση της οργάνωσης μεταφράζεται σε στρατηγικό πλήγμα για τον λεγόμενο «Άξονα της Αντίστασης».

Οι ΗΠΑ φαίνεται να επιχειρούν μια λεπτή ισορροπία:

• να περιορίσουν την ιρανική επιρροή,
• χωρίς όμως να οδηγηθούν σε ολοκληρωτικό περιφερειακό πόλεμο,
• ειδικά τη στιγμή που οι συνομιλίες για νέα διευθέτηση ασφαλείας παραμένουν ανοιχτές.

Αυτό εξηγεί και τη διπλή γλώσσα της Ουάσιγκτον: δημόσια πίεση για αυτοσυγκράτηση, αλλά παρασκηνιακή ανοχή στις ισραηλινές επιχειρήσεις.

Η Ανατολική Μεσόγειος εισέρχεται σε νέα εποχή αστάθειας

Η κλιμάκωση δεν αφορά μόνο τον Λίβανο ή το Ισραήλ.

Αγγίζει συνολικά την αρχιτεκτονική ασφαλείας της Ανατολικής Μεσογείου.

Η Ελλάδα και η Κύπρος παρακολουθούν στενά τις εξελίξεις, καθώς:

• η αποσταθεροποίηση στον Λίβανο επηρεάζει άμεσα τις θαλάσσιες ενεργειακές ισορροπίες,
• η στρατιωτική παρουσία δυτικών δυνάμεων αυξάνεται,
• ενώ η Τουρκία επιχειρεί να εκμεταλλευτεί κάθε κενό ισχύος στην περιοχή.

Παράλληλα, η συνεχής χρήση drones, πυραυλικών συστημάτων και ασύμμετρων επιχειρήσεων μετατρέπει την Ανατολική Μεσόγειο σε πεδίο δοκιμής ενός νέου μοντέλου υβριδικού πολέμου.

Το πραγματικό μήνυμα πίσω από τις εξελίξεις

Το βασικό συμπέρασμα είναι ότι οι ΗΠΑ φαίνεται να έχουν εγκαταλείψει τη λογική της πλήρους αποτροπής του Ισραήλ.

Αντίθετα, επιλέγουν μια στρατηγική ελεγχόμενης ανοχής απέναντι σε στοχευμένες επιχειρήσεις που αποδυναμώνουν τη Χεζμπολάχ και πιέζουν έμμεσα το Ιράν.

Όμως αυτή η στρατηγική εμπεριέχει σοβαρό ρίσκο:όσο περισσότερο νομιμοποιούνται οι στοχευμένες επιχειρήσεις, τόσο αυξάνεται η πιθανότητα λανθασμένου υπολογισμού που μπορεί να οδηγήσει σε γενικευμένη ανάφλεξη.

Και στη Μέση Ανατολή, οι «σιωπηλές συμφωνίες» συχνά μετατρέπονται πολύ γρήγορα σε ανοιχτούς πολέμους.

Πηγή: pagenews.gr