Η πολιτική σκηνή της χώρας φαίνεται να επιστρέφει σε γνώριμα μονοπάτια. Εκεί που για σχεδόν δύο χρόνια το Μέγαρο Μαξίμου προετοιμαζόταν για μια μακρά αναμέτρηση με το ΠΑΣΟΚ και τον Νίκο Ανδρουλάκη, η επανεμφάνιση του Αλέξη Τσίπρα μεταβάλλει εκ νέου τους συσχετισμούς και επαναφέρει στο προσκήνιο μια αντιπαράθεση που σημάδεψε την ελληνική πολιτική ζωή.
Οι τελευταίες δημοσκοπήσεις δεν καταγράφουν απλώς μετακινήσεις ποσοστών. Καταγράφουν τη σταδιακή αναβίωση ενός πολιτικού διπόλου που πολλοί θεωρούσαν οριστικά κλεισμένο μετά τις διπλές εκλογές του 2023.
Το ΠΑΣΟΚ χάνει τον ρόλο του βασικού αντιπάλου
Για μεγάλο χρονικό διάστημα η κυβερνητική στρατηγική στηριζόταν στην παραδοχή ότι το ΠΑΣΟΚ θα εξελισσόταν στον βασικό εκφραστή της αντιπολίτευσης. Η κοινοβουλευτική του αναβάθμιση σε αξιωματική αντιπολίτευση δημιούργησε την εικόνα ενός νέου διπολισμού μεταξύ Νέας Δημοκρατίας και Χαριλάου Τρικούπη.
Ωστόσο, οι εξελίξεις των τελευταίων μηνών δείχνουν ότι το πολιτικό κεφάλαιο του Νίκου Ανδρουλάκη όχι μόνο δεν διευρύνεται αλλά παρουσιάζει εμφανή σημάδια φθοράς. Οι μετρήσεις αποτυπώνουν σταθερά χαμηλή απήχηση του προέδρου του ΠΑΣΟΚ στην κοινωνία, ενώ σε αρκετές περιπτώσεις υπολείπεται ακόμη και άλλων πολιτικών προσώπων που δεν διαθέτουν οργανωμένο κομματικό μηχανισμό.
Η αδυναμία του ΠΑΣΟΚ να κεφαλαιοποιήσει τη δυσαρέσκεια απέναντι στην κυβέρνηση δημιουργεί ένα πολιτικό κενό, το οποίο φαίνεται να καλύπτει εκ νέου ο Αλέξης Τσίπρας.
Η επιστροφή ενός γνώριμου αντιπάλου
Οι δημοσκοπήσεις των τελευταίων ημερών εμφανίζουν τον πρώην πρωθυπουργό σταθερά στη δεύτερη θέση ως προς την καταλληλότητα για την πρωθυπουργία, αφήνοντας πίσω τον Νίκο Ανδρουλάκη και ανακτώντας μέρος της πολιτικής επιρροής που είχε χάσει μετά το 2023.
Η εξέλιξη αυτή δεν περνά απαρατήρητη από το κυβερνητικό επιτελείο.
Στο Μέγαρο Μαξίμου θεωρούν ότι ο Αλέξης Τσίπρας διαθέτει ένα πλεονέκτημα που δεν είχαν οι υπόλοιποι αντίπαλοι της Νέας Δημοκρατίας: είναι ένα πολιτικό πρόσωπο με ισχυρή αναγνωρισιμότητα, σαφές πολιτικό αποτύπωμα και εμπειρία διακυβέρνησης.
Ταυτόχρονα όμως, εκτιμούν ότι διαθέτει και ένα σημαντικό μειονέκτημα: το κυβερνητικό παρελθόν του είναι απολύτως καταγεγραμμένο στη συλλογική μνήμη των πολιτών.
Η στρατηγική της σύγκρισης
Η κυβέρνηση δείχνει να επιλέγει σταδιακά την επαναφορά της σύγκρισης ανάμεσα στις δύο διακυβερνήσεις.
Στο επίκεντρο της στρατηγικής αυτής βρίσκονται τα γεγονότα της περιόδου 2015-2019, οι οικονομικές επιλογές εκείνης της εποχής, η διαπραγμάτευση με τους ευρωπαϊκούς θεσμούς, οι επιπτώσεις στην οικονομία αλλά και οι κρίσιμες γεωπολιτικές αποφάσεις που ελήφθησαν.
Κυβερνητικά στελέχη υποστηρίζουν ότι σε μια πιθανή αναμέτρηση Μητσοτάκη – Τσίπρα, το πολιτικό δίλημμα θα είναι πολύ πιο καθαρό για τους πολίτες, καθώς δεν θα αφορά υποσχέσεις ή θεωρητικά προγράμματα, αλλά δύο συγκεκριμένες περιόδους διακυβέρνησης που μπορούν να συγκριθούν ευθέως.
Στην πραγματικότητα, η Νέα Δημοκρατία θεωρεί ότι η ανάδειξη αυτού του διλήμματος μπορεί να λειτουργήσει ως καταλύτης για τη συσπείρωση του κεντροδεξιού ακροατηρίου και των αναποφάσιστων ψηφοφόρων.
Η μάχη των προσώπων επιστρέφει
Η πολιτική αντιπαράθεση φαίνεται πλέον να μετατοπίζεται από τα κόμματα στα πρόσωπα.
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης εξακολουθεί να διατηρεί σαφές προβάδισμα στην καταλληλότητα για την πρωθυπουργία, καταγράφοντας ποσοστά που παραμένουν σχεδόν διπλάσια από εκείνα του Αλέξη Τσίπρα.
Ωστόσο, η ανάκτηση της δεύτερης θέσης από τον πρώην πρωθυπουργό μεταβάλλει το πολιτικό κλίμα. Για πρώτη φορά μετά από αρκετό καιρό, στο κυβερνητικό στρατόπεδο αντιμετωπίζουν ως πιθανό σενάριο την αναβίωση της προσωπικής πολιτικής σύγκρουσης που κυριάρχησε στην Ελλάδα από το 2016 έως το 2023.
Και αν η προηγούμενη περίοδος κρίθηκε κυρίως από την οικονομία, η επόμενη φαίνεται πως θα κριθεί από ένα ευρύτερο μείγμα ζητημάτων: ακρίβεια, θεσμοί, εθνική ασφάλεια, κοινωνική συνοχή και παραγωγικό μοντέλο.
Το πραγματικό στοίχημα για τον πρωθυπουργό
Παρά τα ευνοϊκά δημοσκοπικά δεδομένα, στο κυβερνητικό επιτελείο γνωρίζουν ότι η επιστροφή του Αλέξη Τσίπρα δεν αποτελεί απλώς μια επικοινωνιακή εξέλιξη.
Αποτελεί ένδειξη ότι ένα σημαντικό τμήμα της κοινωνίας αναζητά ξανά έναν ισχυρό αντίπαλο πόλο απέναντι στη Νέα Δημοκρατία.
Το ερώτημα που απασχολεί πλέον το Μαξίμου δεν είναι αν ο Κυριάκος Μητσοτάκης προηγείται σήμερα. Αυτό θεωρείται δεδομένο.
Το κρίσιμο ερώτημα είναι αν η πολιτική κυριαρχία της Νέας Δημοκρατίας μπορεί να διατηρηθεί όταν απέναντί της δεν βρίσκεται ένας κατακερματισμένος αντιπολιτευτικός χώρος, αλλά ένας αντίπαλος που έχει ήδη δοκιμαστεί, ηττηθεί, αλλά και αποδείξει στο παρελθόν ότι μπορεί να διεκδικήσει την εξουσία.
Η «μονομαχία» που πολλοί θεωρούσαν κλεισμένο κεφάλαιο ίσως τελικά να μην έχει γράψει ακόμη την τελευταία της πράξη.
Πηγή: pagenews.gr