«Πίεση ασφυξίας στη Μελόνι: το “δίλημμα Τραμπ”, η Ευρώπη που αμφιταλαντεύεται και η μάχη για το 2027»

Η Ιταλίδα πρωθυπουργός βρίσκεται στο πιο λεπτό γεωπολιτικό σταυροδρόμι της θητείας της: να ισορροπήσει ανάμεσα σε μια ολοένα πιο απρόβλεπτη Ουάσιγκτον υπό τον Ντόναλντ Τραμπ και μια Ευρώπη που απαιτεί στρατηγική συνοχή — την ώρα που πλησιάζουν οι εκλογές του 2027.

Η ΣΙΩΠΗΛΗ ΡΗΞΗ ΜΕ ΤΟΝ “ΠΑΛΙΟ ΣΥΜΜΑΧΟ”

Η σχέση της Τζόρτζια Μελόνι με τον Ντόναλντ Τραμπ, που κάποτε παρουσιαζόταν ως ιδεολογικός άξονας της ευρωπαϊκής δεξιάς, έχει πλέον μετατραπεί σε πολιτικό βάρος υψηλού ρίσκου.

Σύμφωνα με διπλωματικές αναλύσεις και ευρωπαϊκές πηγές, η Ρώμη καλείται να επαναπροσδιορίσει τη στάση της, καθώς οι ΗΠΑ ζητούν πιο ξεκάθαρη ευθυγράμμιση σε ζητήματα:

• στρατιωτικών επιχειρήσεων
• ενεργειακής πολιτικής
• και ΝΑΤΟϊκής επιβάρυνσης

Όμως το πολιτικό κόστος στο εσωτερικό της Ιταλίας αυξάνεται, και η Μελόνι βρίσκεται πλέον αντιμέτωπη με ένα γνώριμο δίλημμα: Ατλαντική πίστη ή ευρωπαϊκή πολιτική ασφάλεια;

ΤΟ “ΜΕΤΩΠΟ ΤΡΑΜΠ”: ΑΠΟ ΣΥΜΜΑΧΙΑ ΣΕ ΠΙΕΣΗ

Η αρχική εικόνα της Μελόνι ως “γέφυρα” μεταξύ Ευρώπης και Τραμπ έχει ανατραπεί.

Η ρήξη, σύμφωνα με διεθνή ρεπορτάζ, προήλθε από σειρά συγκρούσεων:

• διαφωνίες για τη στάση απέναντι στον πόλεμο Ιράν
• εντάσεις για την κριτική στον Πάπα
• και άρνηση της Ιταλίας να εμπλακεί σε στρατιωτικές επιχειρήσεις εκτός ευρωπαϊκού πλαισίου

Σε ιδιωτικές συνομιλίες που διαρρέουν σε διπλωματικά πηγαδάκια, η εικόνα είναι ωμή:

— «Δεν είναι πλέον δεδομένο ότι η Ιταλία είναι “αυτόματος σύμμαχος”» — «Η Ουάσιγκτον ζητά καθαρές γραμμές — όχι ισορροπίες»

ΕΥΡΩΠΗ: ΑΝΗΣΥΧΙΑ ΓΙΑ ΤΗ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΣΥΝΟΧΗ

Στις Βρυξέλλες, η ανησυχία δεν αφορά μόνο τη Ρώμη, αλλά το προηγούμενο που δημιουργείται.

Η Ιταλία είναι από τις λίγες μεγάλες οικονομίες της ΕΕ που:

• διατηρεί ισχυρή εσωτερική πολιτική σταθερότητα
• αλλά ταυτόχρονα έχει αμφίσημη στάση απέναντι στην Ουάσιγκτον

Ευρωπαίοι αξιωματούχοι φοβούνται ότι μια “χαλαρή γραμμή” της Ιταλίας απέναντι στις ΗΠΑ θα μπορούσε να οδηγήσει σε:

• κατακερματισμό της κοινής αμυντικής στάσης
• διμερείς εξαιρέσεις στις αποφάσεις του ΝΑΤΟ
• και αύξηση της αμερικανικής επιρροής μέσω επιλεκτικών συμφωνιών

Η ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΠΙΕΣΗ: 2027 ΚΑΙ Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΕΠΙΒΙΩΣΗΣ

Στο εσωτερικό, το πολιτικό θερμόμετρο ανεβαίνει.

Η αντιπολίτευση κατηγορεί τη Μελόνι ότι:

• “δεσμεύει” την Ιταλία σε αμερικανικές στρατηγικές επιλογές
• αυξάνει την έκθεση της χώρας σε γεωπολιτικούς κινδύνους
• και απομακρύνει τη Ρώμη από τον πυρήνα της ευρωπαϊκής αυτονομίας

Η κυβέρνηση, αντίθετα, υποστηρίζει ότι η στρατηγική της είναι ρεαλιστική:

— «Η Ιταλία δεν μπορεί να επιλέξει απομόνωση» — «Η συμμαχία με τις ΗΠΑ παραμένει θεμέλιο ασφάλειας»

ΤΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΔΙΛΗΜΜΑ: “ΜΕΣΗ ΓΡΑΜΜΗ” ΠΟΥ ΣΠΑΕΙ

Η Μελόνι επιχειρεί να κρατήσει μια λεπτή ισορροπία:

• να μην συγκρουστεί με την Ουάσιγκτον
• να μην αποξενώσει τις Βρυξέλλες
• και να διατηρήσει τη δεξιά της εκλογική βάση ενόψει 2027

Όμως το διεθνές περιβάλλον κάνει αυτή τη “μέση γραμμή” ολοένα πιο δύσκολη.

Η Ευρώπη ζητά συνοχή. Οι ΗΠΑ ζητούν ευθυγράμμιση. Και η Ρώμη προσπαθεί να μην χάσει κανέναν — χωρίς να πείσει πλήρως κανέναν.

ΜΙΑ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ ΣΤΟ “ΚΕΝΟ ΕΛΞΗΣ” ΤΗΣ ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗΣ

Το διακύβευμα για τη Μελόνι δεν είναι πλέον μόνο διπλωματικό.

Είναι βαθιά πολιτικό: αν η Ιταλία θα παραμείνει γέφυρα μεταξύ ΗΠΑ και Ευρώπης ή θα αναγκαστεί να επιλέξει πλευρά σε ένα σύστημα διεθνών εντάσεων που σκληραίνει.

Και όσο πλησιάζει το 2027, το ερώτημα γίνεται πιο πιεστικό:

μπορεί μια κυβέρνηση να ισορροπεί ανάμεσα σε δύο κόσμους που πλέον συγκρούονται;

Πηγή: pagenews.gr