Η απόφαση της Πειραιώς να στείλει τον νέο γραμματέα της Νέας Δημοκρατίας, Κωνσταντίνο Κυρανάκη, στη Μεσσηνία δεν αποτελεί μια ακόμη οργανωτική περιοδεία της κομματικής ηγεσίας. Πρόκειται για μια κίνηση με σαφές πολιτικό αποτύπωμα και ακόμη σαφέστερο συμβολισμό.
Στο κυβερνητικό στρατόπεδο παρακολουθούν με αυξανόμενη προσοχή τις κινήσεις του Αντώνη Σαμαρά, καθώς η συζήτηση γύρω από τις προθέσεις του πρώην πρωθυπουργού έχει περάσει προ πολλού από το επίπεδο της φημολογίας στο επίπεδο της στρατηγικής αξιολόγησης.
Η επιλογή της Μεσσηνίας μόνο τυχαία δεν είναι. Η ιδιαίτερη πατρίδα του Αντώνη Σαμαρά εξακολουθεί να αποτελεί τον βασικό πυρήνα πολιτικής και οργανωτικής επιρροής του πρώην πρωθυπουργού, ενώ η Πελοπόννησος συνολικά θεωρείται από κυβερνητικά στελέχη ως η περιοχή όπου καταγράφονται οι ισχυρότερες δεξιόστροφες φυγόκεντρες τάσεις.
Η παρουσία του Κυρανάκη στην περιοχή λειτουργεί ως πολιτικό μήνυμα προς πολλαπλούς αποδέκτες. Από τη μία πλευρά επιχειρεί να εκπέμψει σήμα εγρήγορσης προς την κομματική βάση. Από την άλλη, αποτελεί μια έμμεση παραδοχή ότι το ενδεχόμενο δημιουργίας νέου πολιτικού φορέα από τον Αντώνη Σαμαρά αξιολογείται πλέον ως σενάριο που δεν μπορεί να αγνοηθεί.
«Δεν πρόκειται για μια τοπική πολιτική εξίσωση. Είναι μια μάχη ελέγχου του δεξιού ακροατηρίου πριν αυτό αποκτήσει εναλλακτική πολιτική έκφραση», παρατηρεί έμπειρο κομματικό στέλεχος με γνώση των εσωτερικών συζητήσεων.
Η συγκεκριμένη παρέμβαση δεν θεωρείται τυχαία. Αντιθέτως, εντάσσεται σε μια ευρύτερη στρατηγική αποφυγής εσωκομματικής πόλωσης, σε μια περίοδο κατά την οποία το Μέγαρο Μαξίμου επιχειρεί να αποτρέψει τη μετατροπή της εσωτερικής δυσαρέσκειας σε οργανωμένο πολιτικό ρεύμα.
Στο ίδιο μήκος κύματος κινήθηκε και ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης, ο οποίος έσπευσε να αναδείξει τα κοινά χαρακτηριστικά του Κυριάκου Μητσοτάκη και του Κώστα Καραμανλή.
«Ο Κώστας Καραμανλής και ο Κυριάκος Μητσοτάκης είναι δύο πολιτικοί με τη δική τους διαδρομή, που έχουν ένα βασικό κοινό χαρακτηριστικό: είναι βαθύτατα παραταξιακοί, βάζουν πάνω απ’ όλα τη χώρα και σέβονται την παράταξη και τους ανθρώπους της», υπογράμμισε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος.
Στην πολιτική ανάγνωση της δήλωσης, κυβερνητικοί παράγοντες βλέπουν μια σαφή προσπάθεια διατήρησης ανοικτών διαύλων με το καραμανλικό στρατόπεδο και αποτροπής οποιασδήποτε εικόνας συντονισμού μεταξύ των δύο πρώην πρωθυπουργών απέναντι στην ηγεσία της ΝΔ.
Στελέχη που γνωρίζουν τις εσωτερικές ισορροπίες της παράταξης παραδέχονται ότι η Μεσσηνία αποτελεί σήμερα κάτι περισσότερο από μια εκλογική περιφέρεια.
«Η αποστολή Κυρανάκη δεν είναι οργανωτική περιοδεία. Είναι πολιτική επιχείρηση πρόληψης. Η ΝΔ θέλει να μετρήσει διαθέσεις, να εντοπίσει εστίες δυσαρέσκειας και να κλείσει διαρροές πριν αποκτήσουν πολιτική διεύθυνση», σημειώνει κομματικό στέλεχος με γνώση των σχεδιασμών της Πειραιώς.
Στην Ηρώδου Αττικού η ανησυχία δεν αφορά μόνο την προσωπική επιρροή του Μεσσήνιου πολιτικού. Αφορά κυρίως τη δυνατότητά του να μετατρέψει τη δυσαρέσκεια ενός τμήματος της παραδοσιακής βάσης σε οργανωμένο πολιτικό ρεύμα.
Η κριτική που ασκεί ο Αντώνης Σαμαράς περί ιδεολογικής «μετάλλαξης» της ΝΔ βρίσκει ευήκοα ώτα σε ένα τμήμα συντηρητικών ψηφοφόρων που θεωρούν ότι η κυβέρνηση έχει μετακινηθεί υπερβολικά προς το πολιτικό κέντρο.
Αυτός είναι και ο λόγος που η κομματική ηγεσία ενεργοποιεί μηχανισμούς επανασυσπείρωσης σε ολόκληρη την Πελοπόννησο, διατηρώντας ανοιχτή γραμμή με τοπικές οργανώσεις, αυτοδιοικητικούς παράγοντες και παραδοσιακά κομματικά δίκτυα.
Αν ο Σαμαράς αποτελεί το ορατό πρόβλημα, ο Κώστας Καραμανλής συνιστά τον απρόβλεπτο παράγοντα της εξίσωσης.
Στο Μαξίμου θεωρούν ότι ο πρώην πρωθυπουργός δεν πρόκειται να κινηθεί δημόσια απέναντι στη Νέα Δημοκρατία. Ωστόσο, η διατήρηση ανοικτών διαύλων μεταξύ των δύο πρώην πρωθυπουργών και η επιρροή που εξακολουθεί να διαθέτει ο Καραμανλής σε κομματικά και κοινωνικά ακροατήρια δημιουργούν έναν επιπλέον πονοκέφαλο.
Δεν είναι τυχαίο ότι το τελευταίο διάστημα κυβερνητικά στελέχη υιοθετούν ιδιαίτερα προσεκτική ρητορική απέναντί του, αποφεύγοντας οποιαδήποτε μετωπική αντιπαράθεση.
Η δημόσια αναφορά του Κυριάκου Μητσοτάκη στον σεβασμό προς όλους τους πρώην αρχηγούς της παράταξης, όπως και η ειδική αναφορά του Παύλου Μαρινάκη στον «βαθύ παραταξιακό» χαρακτήρα του Κώστα Καραμανλή, ερμηνεύονται από πολλούς ως μέρος μιας ευρύτερης στρατηγικής πολιτικής αποκλιμάκωσης.
Στο πρωθυπουργικό επιτελείο γνωρίζουν ότι το πρόβλημα δεν είναι απαραίτητα η δημιουργία ενός νέου κόμματος.
Το πρόβλημα είναι το μέγεθος που θα μπορούσε να αποκτήσει.
Οι εσωτερικές αναλύσεις επικεντρώνονται σε ένα συγκεκριμένο ενδεχόμενο: μια οργανωμένη πολιτική κίνηση υπό τον Αντώνη Σαμαρά να αποσπάσει κρίσιμες μονάδες από τη ΝΔ και να συμπιέσει το κυβερνών κόμμα κάτω από το ψυχολογικό και πολιτικό όριο του 25%.
Σε ένα τέτοιο σενάριο δεν επηρεάζονται μόνο οι εκλογικοί συσχετισμοί. Αμφισβητείται συνολικά η δυνατότητα της ΝΔ να διατηρήσει την κυριαρχία της στο μεταμνημονιακό πολιτικό σκηνικό και ανοίγει η συζήτηση για νέα περίοδο πολυκερματισμού της κεντροδεξιάς.
Το πραγματικό διακύβευμα για το Μαξίμου δεν είναι αν ο Αντώνης Σαμαράς θα συνεχίσει να ασκεί κριτική. Αυτό συμβαίνει ήδη.
Το ερώτημα είναι αν η κριτική αυτή θα μετασχηματιστεί σε εκλογικό φορέα με δυνατότητα να αποσπάσει κρίσιμες μονάδες από τη ΝΔ.
Και γι’ αυτό η παρουσία Κυρανάκη στη Μεσσηνία αντιμετωπίζεται από κυβερνητικά στελέχη ως μια προληπτική πολιτική αποστολή σε έδαφος υψηλού κινδύνου, εκεί όπου η παραδοσιακή δεξιά βάση εξακολουθεί να ακούει με ιδιαίτερη προσοχή τον πρώην πρωθυπουργό.
Το μήνυμα της Πειραιώς είναι σαφές: πριν ανοίξει νέο μέτωπο στα δεξιά της ΝΔ, η μάχη θα δοθεί μέσα στην ίδια την καρδιά της παράταξης.
Η αποστολή Κυρανάκη στη Μεσσηνία δεν αφορά τελικά τον ίδιο τον Κυρανάκη.Αφορά τον φόβο ότι η μεγαλύτερη απειλή για τη Νέα Δημοκρατία δεν βρίσκεται απέναντι, αλλά δεξιά της. Και αυτό είναι ακριβώς το πολιτικό μέτωπο που το Μαξίμου επιχειρεί να κλείσει πριν μετατραπεί σε εκλογικό ρήγμα.
Πηγή: pagenews.gr