Η επόμενη μάχη της Ουκρανίας δεν θα δοθεί στο μέτωπο αλλά στην κάλπη
Επί περισσότερα από τέσσερα χρόνια, η πολιτική επιβίωση του Βολοντίμιρ Ζελένσκι ήταν άρρηκτα συνδεδεμένη με τον πόλεμο. Η στρατιωτική σύγκρουση με τη Ρωσία ανέστειλε τις εκλογικές διαδικασίες, ενίσχυσε τη συγκέντρωση εξουσιών στην προεδρία και περιόρισε ουσιαστικά κάθε εσωτερική πολιτική αντιπαράθεση.
Ωστόσο, όσο οι διπλωματικές συζητήσεις για μια πιθανή αποκλιμάκωση πολλαπλασιάζονται, το Κίεβο φαίνεται να εισέρχεται σε μια νέα περίοδο: εκείνη του ανταγωνισμού για την επόμενη ημέρα.
Σύμφωνα με δημοσίευμα της Ukrainskaya Pravda, ο πρώην αρχηγός των ουκρανικών Ενόπλων Δυνάμεων και σημερινός πρέσβης στο Λονδίνο, Βαλέρι Ζαλούζνι, φέρεται να ξεκαθάρισε στον Ζελένσκι ότι θα είναι υποψήφιος στις επόμενες προεδρικές εκλογές, όταν αυτές πραγματοποιηθούν. Το ίδιο δημοσίευμα επικαλείται δημοσκοπήσεις σύμφωνα με τις οποίες, παρά το προβάδισμα του Ζελένσκι στον πρώτο γύρο, ο Ζαλούζνι θα επικρατούσε σε πιθανή αναμέτρηση δεύτερου γύρου. Αξίζει να σημειωθεί ότι οι συγκεκριμένοι ισχυρισμοί βασίζονται σε ανώνυμες πηγές και δεν έχουν επιβεβαιωθεί επίσημα.
Από την ενότητα στην πολιτική διαδοχή
Η πιθανή αντιπαράθεση Ζελένσκι–Ζαλούζνι δεν αφορά μόνο δύο πρόσωπα.
Αντανακλά τη μετάβαση της Ουκρανίας από τη φάση της εθνικής συσπείρωσης στη φάση της πολιτικής διαδοχής.
Στην αρχή του πολέμου, ο Ζελένσκι εξελίχθηκε σε διεθνές σύμβολο αντίστασης, αποκτώντας πρωτοφανή πολιτική νομιμοποίηση τόσο στο εσωτερικό όσο και στη Δύση.
Ο Ζαλούζνι, από την άλλη πλευρά, έγινε το πρόσωπο που προσωποποίησε τη στρατιωτική αντοχή της Ουκρανίας. Η δημοτικότητά του δεν οικοδομήθηκε μέσα από κομματικούς μηχανισμούς, αλλά από την εικόνα ενός στρατιωτικού που παρέμεινε μακριά από δημόσιες πολιτικές αντιπαραθέσεις.
Αυτό ακριβώς τον καθιστά έναν ιδιαίτερα ισχυρό δυνητικό αντίπαλο.
Γιατί ο Ζαλούζνι αποτελεί απειλή
Η ισχύς του Ζαλούζνι δεν προέρχεται μόνο από τη δημοφιλία του.
Προέρχεται από το γεγονός ότι μπορεί να προσελκύσει ψηφοφόρους τόσο από τον φιλοδυτικό χώρο όσο και από πολίτες που επιθυμούν αλλαγή ηγεσίας χωρίς να αμφισβητούν τη στρατηγική πορεία της χώρας.
Σε αντίθεση με παραδοσιακούς πολιτικούς αντιπάλους του Ζελένσκι, ο πρώην αρχηγός του στρατού δεν συνδέεται με το παλαιό πολιτικό σύστημα ούτε με επιχειρηματικά συμφέροντα.
Η εικόνα του παραμένει εκείνη ενός τεχνοκράτη στρατιωτικού, γεγονός που του επιτρέπει να εμφανίζεται ως πρόσωπο εθνικής ενότητας.
Οι εκλογές ως νέο γεωπολιτικό πεδίο
Το ουκρανικό Σύνταγμα και το καθεστώς στρατιωτικού νόμου καθιστούν ιδιαίτερα περίπλοκη τη διεξαγωγή εκλογών εν μέσω πολέμου.
Η κυβέρνηση υποστηρίζει ότι οι συνθήκες ασφαλείας δεν επιτρέπουν μια αξιόπιστη εκλογική διαδικασία.
Ωστόσο, το ζήτημα αποκτά πλέον και διεθνείς διαστάσεις.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν κατά καιρούς ασκήσει πίεση υπέρ της αποκατάστασης της εκλογικής κανονικότητας, θεωρώντας ότι η δημοκρατική νομιμοποίηση αποτελεί κρίσιμο στοιχείο για τη μακροχρόνια στήριξη της Ουκρανίας.
Από την άλλη πλευρά, η Μόσχα αξιοποιεί τη λήξη της συνταγματικής θητείας του Ζελένσκι ως επιχείρημα αμφισβήτησης της πολιτικής του νομιμοποίησης στις μελλοντικές διαπραγματεύσεις.
Έτσι, οι εκλογές δεν αποτελούν πλέον αποκλειστικά εσωτερική υπόθεση της Ουκρανίας, αλλά παράγοντα που επηρεάζει συνολικά τη γεωπολιτική εξίσωση του πολέμου.
Η Δύση παρακολουθεί σιωπηλά
Για τους δυτικούς συμμάχους, μια εσωτερική πολιτική σύγκρουση στο Κίεβο αποτελεί ένα ιδιαίτερα ευαίσθητο ζήτημα.
Από τη μία πλευρά, η διατήρηση της πολιτικής σταθερότητας θεωρείται αναγκαία για τη συνέχιση της στρατιωτικής προσπάθειας.
Από την άλλη, η απουσία εκλογών για παρατεταμένο χρονικό διάστημα δημιουργεί ερωτήματα για τη θεσμική λειτουργία της χώρας, ιδιαίτερα εφόσον η Ουκρανία επιδιώκει την ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Η ισορροπία ανάμεσα στην ασφάλεια και στη δημοκρατική νομιμοποίηση αναμένεται να αποτελέσει μία από τις δυσκολότερες προκλήσεις των επόμενων μηνών.
Η επόμενη φάση του πολέμου είναι πολιτική
Η μεγαλύτερη αλλαγή ίσως βρίσκεται αλλού.
Για πρώτη φορά από το 2022, η δημόσια συζήτηση στην Ουκρανία μετατοπίζεται σταδιακά από το ποιος διοικεί τον πόλεμο στο ποιος θα διοικήσει τη χώρα μετά τον πόλεμο.
Αυτό δεν σημαίνει ότι οι στρατιωτικές επιχειρήσεις παύουν να καθορίζουν την καθημερινότητα.
Σημαίνει όμως ότι αρχίζει να διαμορφώνεται η πολιτική αρχιτεκτονική της μεταπολεμικής Ουκρανίας.
Εάν τελικά πραγματοποιηθούν εκλογές, η αναμέτρηση δεν θα αφορά μόνο τον επόμενο πρόεδρο. Θα αποτελέσει δημοψήφισμα για το μοντέλο ηγεσίας που επιθυμούν οι Ουκρανοί: τη συνέχιση της πολιτικής που προσωποποιεί ο Ζελένσκι ή τη μετάβαση σε μια νέα εποχή, με επικεφαλής τον στρατηγό που έγινε το πιο αναγνωρίσιμο πρόσωπο της ουκρανικής αντίστασης.
Σε κάθε περίπτωση, η επόμενη καθοριστική μάχη για το μέλλον της Ουκρανίας ενδέχεται να μη δοθεί στα χαρακώματα, αλλά στην κάλπη.
Πηγή: pagenews.gr