Ανδρουλάκης: Το ΠΑΣΟΚ ψάχνει χώρο ανάμεσα στον Μητσοτάκη και τον Τσίπρα
Η συνέντευξη του Νίκου Ανδρουλάκη δεν ήταν απλώς μια τηλεοπτική εμφάνιση άμυνας. Ήταν προσπάθεια επαναχάραξης στρατηγικής για ένα ΠΑΣΟΚ που πιέζεται ταυτόχρονα από δύο πλευρές: από τη Νέα Δημοκρατία στην εξουσία και από την ΕΛ.Α.Σ. του Αλέξη Τσίπρα στην αντιπολίτευση.
Η φράση «Γιατί όχι;» για το ενδεχόμενο συνεργασίας Μητσοτάκη – Τσίπρα ήταν το πιο αιχμηρό πολιτικό καρφί. Ο Ανδρουλάκης επιχείρησε να εμφανίσει τους δύο πρώην πρωθυπουργούς ως μέρος του ίδιου κύκλου εξουσίας: ο ένας με «κλειστές τράπεζες» και συνεργασία με Καμμένο, ο άλλος με «υποκλοπές, διαφθορά και κλειστό σύστημα Μαξίμου».
Το μήνυμα προς το Κέντρο είναι καθαρό: μόνο το ΠΑΣΟΚ μπορεί να φέρει αλλαγή χωρίς φόβο και χωρίς περιπέτεια.
Η οικονομία ως βασικό πεδίο επίθεσης
Το πιο ισχυρό κοινωνικό επιχείρημα του Ανδρουλάκη ήταν η ακρίβεια. Με τη φράση ότι «η υπεραπόδοση της οικονομίας είναι υπεραπόδοση της ακρίβειας», κατηγόρησε την κυβέρνηση ότι χτίζει πλεονάσματα πάνω στους έμμεσους φόρους που πληρώνουν νοικοκυριά και μεσαία τάξη.
Εδώ το ΠΑΣΟΚ επιχειρεί να μεταφέρει τη σύγκρουση από τα πρόσωπα στην καθημερινότητα: εφοδιαστική αλυσίδα, έλεγχοι τιμών, επανεπένδυση κερδών, 13ος μισθός στο Δημόσιο. Είναι η προσπάθεια να αποκτήσει κυβερνητικό περιεχόμενο η λέξη «αλλαγή».
Το ΠΑΣΟΚ απέναντι στα «κόμματα διαμαρτυρίας»
Ο Ανδρουλάκης δεν χτυπά μόνο τον Τσίπρα. Στέλνει μήνυμα και προς το ακροατήριο της Μαρίας Καρυστιανού, λέγοντας ότι «η χώρα πρέπει να κυβερνηθεί» και ότι η πολιτική αλλαγή δεν μπορεί να έρθει από κόμματα διαμαρτυρίας.
Είναι κρίσιμη διάκριση: το ΠΑΣΟΚ θέλει να εμφανιστεί όχι ως αντισυστημική έκφραση οργής, αλλά ως κόμμα διακυβέρνησης. Αυτό είναι και το μεγάλο του στοίχημα.
Εθνικά θέματα: από την Κάσο στο «Νέο Ελσίνκι»
Στα εθνικά, ο Ανδρουλάκης επέλεξε διπλό χτύπημα: κατηγόρησε τη ΝΔ για υποχώρηση στην ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας – Κύπρου και ταυτόχρονα επιχείρησε να διαφοροποιηθεί από στελέχη γύρω από τον Τσίπρα για τη ρητορική περί «μονομερούς ενέργειας».
Με το «Νέο Ελσίνκι» για την Τουρκία, επιχειρεί να εμφανίσει το ΠΑΣΟΚ ως δύναμη ευρωπαϊκού πατριωτισμού: διάλογος, αλλά με αυτοματοποιημένες κυρώσεις όταν η Άγκυρα απειλεί κυριαρχικά δικαιώματα.
Η παρέμβαση Ανδρουλάκη έχει έναν στόχο: να βγάλει το ΠΑΣΟΚ από την παγίδα της τρίτης θέσης. Γι’ αυτό χτίζει αφήγημα «διπλής απόρριψης» απέναντι σε Μητσοτάκη και Τσίπρα, ενώ ταυτόχρονα επιχειρεί να πείσει ότι η δική του πρόταση δεν είναι διαμαρτυρία αλλά διακυβέρνηση.
Το ρίσκο είναι προφανές: όσο η ΕΛ.Α.Σ. εμφανίζεται ως βασικός αντιπολιτευτικός πόλος, το ΠΑΣΟΚ πρέπει να αποδείξει ότι δεν είναι απλώς η πιο θεσμική επιλογή, αλλά η πιο πιθανή να νικήσει. Αυτό είναι το πραγματικό ερώτημα πίσω από τη συνέντευξη: μπορεί ο Ανδρουλάκης να μετατρέψει την αξιοπιστία σε δυναμική εξουσίας;
Πηγή: pagenews.gr