Ο Τσίπρας και ο «κανιβαλισμός» του ΣΥΡΙΖΑ

Η ανάρτηση του Άδωνι Γεωργιάδη δεν αφορά τον Σωκράτη Φάμελλο. Αφορά το σχέδιο πολιτικής επανόδου του Αλέξη Τσίπρα και το τίμημα που πλήρωσε ο ΣΥΡΙΖΑ.

Η τελευταία παρέμβαση του Άδωνι Γεωργιάδη έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον, όχι γιατί επιτίθεται στον Σωκράτη Φάμελλο, αλλά γιατί επιχειρεί να εξηγήσει μια πολιτική διαδικασία που εξελίσσεται εδώ και δύο χρόνια στον χώρο της ελληνικής Αριστεράς.

Το βασικό του επιχείρημα είναι απλό αλλά ιδιαίτερα αιχμηρό:

«Ο πολιτικός διασυρμός του Σωκράτη Φάμελλου ήταν σχεδιασμένος από την αρχή από τον Αλέξη Τσίπρα.»

Δεν πρόκειται για προσωπική επίθεση.

Πρόκειται για μια πολιτική ανάγνωση της εσωκομματικής κρίσης του ΣΥΡΙΖΑ.

Ο Φάμελλος δεν ήταν ο στόχος. Ήταν το εμπόδιο.

Ιδιαίτερη σημασία έχει ότι ο Άδωνις ξεκινά αναγνωρίζοντας τον πολιτικό του αντίπαλο.

Γράφει:

«Ο Σωκράτης Φάμελλος δεν είναι ασήμαντος πολιτικά. Το αντίθετο. Η υπόλοιπη θητεία του ήταν αξιοπρεπής και ως υπουργός ήταν από τους καλούς της τραγικής εκείνης κυβέρνησης.»

Αυτή η αναφορά δεν είναι τυπική.

Δείχνει ότι δεν επιχειρεί να μηδενίσει τον Φάμελλο.

Αντίθετα, υποστηρίζει ότι ένας πολιτικός με θεσμικό προφίλ οδηγήθηκε σε πολιτική απαξίωση επειδή βρέθηκε ανάμεσα στον ΣΥΡΙΖΑ και στην επιστροφή του Αλέξη Τσίπρα.

Ο «εξώστης» ως πολιτική στιγμή

Κατά τον Άδωνι, το σημείο καμπής ήταν η δημόσια εικόνα του Σωκράτη Φάμελλου στον εξώστη.

Όπως γράφει:

«Αν είχε σηκωθεί και είχε φύγει, σεβόμενος τον θεσμό που εκπροσωπούσε, θα είχε την ευκαιρία του.»

Η ανάλυση εδώ δεν αφορά μόνο ένα στιγμιότυπο.

Αφορά τη δύναμη του πολιτικού συμβολισμού.

Στην πολιτική, υπάρχουν στιγμές που καθορίζουν μια ολόκληρη διαδρομή.

Ο Άδωνις υποστηρίζει ότι εκείνη ήταν η στιγμή κατά την οποία ο Φάμελλος έπαψε να εμφανίζεται ως αυτόνομος πολιτικός αρχηγός και φάνηκε να λειτουργεί υπό τη σκιά του προκατόχου του.

Στη συνέχεια, κατά την άποψή του, η πορεία ήταν σχεδόν προδιαγεγραμμένη.

Η μεγάλη κατηγορία προς τον Αλέξη Τσίπρα

Το πιο σκληρό σημείο της ανάρτησης βρίσκεται εδώ:

«Από την επόμενη των εθνικών εκλογών του 2023 αποφάσισε ότι η πολιτική του επιβίωση εξαρτάται από την εξόντωση του ΣΥΡΙΖΑ.»

Πρόκειται για μια ιδιαίτερα βαριά πολιτική κατηγορία.

Ο Άδωνις υποστηρίζει ότι ο Αλέξης Τσίπρας δεν αποχώρησε ποτέ πραγματικά από την πολιτική σκηνή.

Κατά την ερμηνεία του, παρέμεινε ο πραγματικός ρυθμιστής των εξελίξεων, με στόχο να επιστρέψει όταν οι συνθήκες θα ήταν ευνοϊκές.

Αυτό, όμως, είχε ένα κόστος.

Ο ίδιος ο ΣΥΡΙΖΑ οδηγήθηκε σε παρατεταμένη εσωστρέφεια, αλλεπάλληλες ηγετικές κρίσεις και εκλογική αποδυνάμωση.

Ο παράγοντας Πολάκης αλλάζει τα δεδομένα

Εδώ βρίσκεται ίσως η πιο ενδιαφέρουσα πολιτική παρατήρηση.

Ο Άδωνις γράφει:

«Η ανάδειξη του Παύλου Πολάκη μπορεί να αποδειχθεί το απρόβλεπτο που θα χαλάσει τα σχέδια του Τσίπρα.»

Η ανάλυσή του είναι απλή.

Εάν ο Πολάκης καταφέρει να διατηρήσει έναν ζωντανό ΣΥΡΙΖΑ με κοινοβουλευτική παρουσία, τότε η επιστροφή του Τσίπρα καθίσταται πολύ πιο δύσκολη.

Γιατί;

Διότι δύο κόμματα που απευθύνονται σχεδόν στο ίδιο εκλογικό σώμα δύσκολα μπορούν να αναπτυχθούν ταυτόχρονα.

Όπως σημειώνει χαρακτηριστικά:

«Η πολιτική επιβίωση του ΣΥΡΙΖΑ και του Πολάκη θα εξαρτηθούν από την αποτυχία του Τσίπρα. Επιτυχία του Τσίπρα και είσοδος του ΣΥΡΙΖΑ στη Βουλή δεν χωράνε.»

Πρόκειται για μια εκτίμηση σχετικά με τον ανταγωνισμό στον ίδιο πολιτικό χώρο και όχι για διαπιστωμένο γεγονός.

Το πραγματικό πεδίο μάχης δεν είναι η Νέα Δημοκρατία

Η πιο ενδιαφέρουσα πολιτική διάσταση είναι ότι, σύμφωνα με αυτή την ανάλυση, η βασική σύγκρουση της επόμενης περιόδου δεν διεξάγεται ανάμεσα στη Νέα Δημοκρατία και τον ΣΥΡΙΖΑ.

Διεξάγεται μέσα στον ίδιο τον χώρο της ελληνικής Αριστεράς.

Από τη μία πλευρά βρίσκεται ο Αλέξης Τσίπρας, που φέρεται να επιδιώκει μια νέα πολιτική αρχή.

Από την άλλη, ένα τμήμα του σημερινού ΣΥΡΙΖΑ που θέλει να διατηρήσει την πολιτική του αυτονομία.

Η έκβαση αυτής της σύγκρουσης θα καθορίσει ποιος θα εκφράσει τον χώρο της ευρύτερης Κεντροαριστεράς τα επόμενα χρόνια.

Η συγκεκριμένη ανάρτηση αποκαλύπτει και κάτι ακόμη.

Ο Άδωνις Γεωργιάδης δεν περιορίζεται πλέον στην κλασική αντιπαράθεση κυβέρνησης–αντιπολίτευσης.

Επιχειρεί να παρέμβει στη δημόσια συζήτηση για την αναδιάταξη του πολιτικού σκηνικού, αναλύοντας τις εσωτερικές ισορροπίες της αντιπολίτευσης και τα διλήμματα των βασικών της πρωταγωνιστών.

Πρόκειται για μια επιλογή που δείχνει ότι αντιμετωπίζει τις εξελίξεις όχι μόνο ως κομματική αντιπαράθεση, αλλά ως ευρύτερη αναμέτρηση για το ποιος θα διαμορφώσει τους νέους συσχετισμούς στον χώρο απέναντι στη Νέα Δημοκρατία.

Είτε συμφωνεί κανείς είτε διαφωνεί με την εκτίμηση του Άδωνι Γεωργιάδη, η παρέμβασή του φωτίζει ένα πραγματικό πολιτικό ερώτημα:

Μπορεί ο Αλέξης Τσίπρας να επιστρέψει ως νέος πολιτικός φορέας χωρίς να αποδυναμώσει οριστικά τον ΣΥΡΙΖΑ; Ή μήπως η ίδια η προσπάθεια επιστροφής του δημιουργεί έναν ανταγωνισμό που καθιστά αδύνατη τη συνύπαρξη των δύο;

Αυτό το ερώτημα δεν αφορά μόνο την Αριστερά. Αφορά συνολικά τη διαμόρφωση του νέου πολιτικού χάρτη της χώρας και την αναζήτηση του βασικού πόλου της αντιπολίτευσης απέναντι στην κυβέρνηση.

Ο @SFamellos δεν είναι ασήμαντος πολιτικά το αντίθετο. Αν εξαιρέσεις την πολύ άσχημη στιγμή του με την υιοθέτηση της γελοίας κατηγορίας περί δήθεν ευθυνών Μητσοτάκη για τον θάνατο του υιού της Εισαγγελέως εκεί στη Λάρισα, η υπόλοιπη του θητεία ήταν αξιοπρεπής. Και ως Υπουργός…

— Άδωνις Γεωργιάδης (@AdonisGeorgiadi) July 9, 2026

Πηγή: pagenews.gr