Η δημόσια συζήτηση γύρω από την υπόθεση της Marfin δεν περιορίζεται πλέον στις δικαστικές εξελίξεις. Εξελίσσεται σε μια βαθιά πολιτική και θεσμική αντιπαράθεση γύρω από την έννοια του κράτους δικαίου και της ίσης εφαρμογής των θεμελιωδών αρχών της Δικαιοσύνης.
Ο πρώην πρόεδρος της ΑΔΑΕ, Χρήστος Ράμμος, παρενέβη δημόσια μετά τις συλλήψεις για την υπόθεση Marfin, επισημαίνοντας ότι παραβιάζεται το τεκμήριο αθωότητας.
Στην ανάρτησή του έγραψε χαρακτηριστικά:
«Αυτό το “συνελήφθησαν οι δράστες της Marfin” είναι ωμότατη και εξόφθαλμη παραβίαση του τεκμηρίου αθωότητας. Δεν είναι κάποιος ένοχος πριν τον δικάσει ένα δικαστήριο και αποφανθεί ότι είναι. Καλά θα κάνουν όσοι βιάζονται να πανηγυρίσουν και τα ΜΜΕ να τους αποκαλούν τουλάχιστον “φερόμενους ως δράστες”. Αλλιώς συμμετέχουν όλοι στο λιντσάρισμα και στον κανιβαλισμό ανθρώπων που μπορεί τελικά να αποδειχθεί ότι ήταν αθώοι».
Μια θέση που, ως προς τη νομική της βάση, δύσκολα μπορεί να αμφισβητηθεί, καθώς το τεκμήριο αθωότητας κατοχυρώνεται τόσο από το Σύνταγμα όσο και από την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου.
Η απάντηση του Άδωνι Γεωργιάδη
Η αντίδραση του υπουργού Υγείας ήταν άμεση, αλλά δεν αφορούσε την ουσία της αρχής του τεκμηρίου αθωότητας.
Αφορούσε τη συνέπεια όσων επικαλούνται αυτή την αρχή.
Ο Άδωνις Γεωργιάδης έγραψε:
«Συγχαίρω από καρδιάς τον κ. Ράμμο για την άμεση αντίδρασή του στην παραβίαση του τεκμηρίου αθωότητας των συλληφθέντων αντιεξουσιαστών. Άλλωστε η ευαισθησία του μου είναι καλώς γνωστή, όταν και είχε αντιδράσει αμέσως στην παραβίαση του δικού μου τεκμηρίου αθωότητας κατά τη σκευωρία Novartis, όταν ο Αλέξης Τσίπρας σε κάθε του ομιλία με ανέβαζε κλέφτη και με κατέβαζε κλέφτη… Α, τώρα που το θυμήθηκα, δεν είχε πει απολύτως τίποτε τότε. Άρα η “ευαισθησία” του είναι επιλεκτική και υποκριτική. Σε αυτά ή αντιδράς σε όλες τις ανάλογες περιπτώσεις ή απλά δεν αντιδράς. Αλλιώς είσαι υποκριτής.»
Το ερώτημα που δύσκολα απαντάται
Εδώ βρίσκεται και η ουσία της πολιτικής αντιπαράθεσης.
Διότι ο Άδωνις Γεωργιάδης δεν αμφισβητεί ότι οι συλληφθέντες της Marfin έχουν δικαίωμα στο τεκμήριο αθωότητας.
Ρωτά όμως κάτι πολύ πιο σύνθετο:
Γιατί αυτή η θεσμική ευαισθησία δεν εκδηλώθηκε όταν πολιτικά πρόσωπα διαπομπεύονταν επί χρόνια ως «κλέφτες», «λαμόγια» και «εγκληματίες» χωρίς να υπάρχει καταδικαστική απόφαση;
Η υπόθεση Novartis εξελίχθηκε σε μία από τις μεγαλύτερες πολιτικές συγκρούσεις της μεταπολίτευσης.
Αρκετές δικογραφίες τέθηκαν στο αρχείο, ενώ η ίδια η ελληνική Δικαιοσύνη έκανε λόγο σε επιμέρους αποφάσεις για ελλιπή στοιχεία ως προς πολιτικά πρόσωπα.
Ωστόσο, η δημόσια διαπόμπευση είχε ήδη συντελεστεί.
Οι θεσμοί κρίνονται και από τις σιωπές τους
Σε ένα κράτος δικαίου, οι ανεξάρτητοι θεσμοί δεν αξιολογούνται μόνο από όσα λένε.
Αξιολογούνται και από όσα επιλέγουν να μην πουν.
Όταν ένας πρώην ανώτατος δικαστικός λειτουργός παρεμβαίνει επιλεκτικά σε μία υπόθεση, αλλά παραμένει σιωπηλός σε μια άλλη όπου επίσης εγείρονται ζητήματα τεκμηρίου αθωότητας, δημιουργείται αναπόφευκτα πολιτικός προβληματισμός.
Για τον Άδωνι Γεωργιάδη, αυτή η διαφοροποίηση δεν είναι απλή παράλειψη.
Είναι πλήγμα στην ίδια την αξιοπιστία της θεσμικής ουδετερότητας.
Το κράτος δικαίου δεν λειτουργεί με δύο μέτρα
Η μεγάλη πολιτική συζήτηση που ανοίγει η αντιπαράθεση δεν αφορά μόνο τον Χρήστο Ράμμο ή τον Άδωνι Γεωργιάδη.
Αφορά τον τρόπο με τον οποίο εφαρμόζονται οι ίδιες οι αρχές της δημοκρατίας.
Το τεκμήριο αθωότητας είτε προστατεύει όλους είτε χάνει το ηθικό και νομικό του κύρος.
Όπως υποστηρίζει ο υπουργός Υγείας, οι θεσμοί δεν μπορούν να εμφανίζονται αυστηροί όταν θίγονται πρόσωπα ενός πολιτικού χώρου και σιωπηλοί όταν διαπομπεύονται πρόσωπα ενός άλλου.
Διότι το κράτος δικαίου δεν μετριέται από τις παρεμβάσεις που μας βολεύουν πολιτικά, αλλά από τη συνέπεια με την οποία εφαρμόζονται οι ίδιες αρχές απέναντι σε όλους.
Πηγή: pagenews.gr