Η νέα αμερικανική πρωτοβουλία για τη Γάζα παρουσιάστηκε από τον Ντόναλντ Τραμπ ως πιθανή καμπή στον πόλεμο. Ωστόσο, πίσω από τους πανηγυρισμούς κρύβεται μια σκληρή πραγματικότητα: η συμφωνία βασίζεται σε προϋποθέσεις που καμία από τις δύο πλευρές δεν φαίνεται διατεθειμένη να εκπληρώσει πρώτη.
Η Χαμάς αποδέχεται κατ’ αρχήν τον αφοπλισμό, αλλά μόνο αφού αποχωρήσουν πλήρως οι ισραηλινές δυνάμεις και σταματήσουν όλες οι στρατιωτικές επιχειρήσεις. Το Ισραήλ, από την άλλη, ξεκαθαρίζει ότι δεν πρόκειται να αποχωρήσει εάν προηγουμένως η Χαμάς δεν παραδώσει τον οπλισμό της.
Το αδιέξοδο της αλληλουχίας
Το βασικό πρόβλημα της συμφωνίας είναι η σειρά εφαρμογής της.
Η Χαμάς ζητά:
- πλήρη αποχώρηση των ισραηλινών δυνάμεων,
- ανεμπόδιστη ανθρωπιστική βοήθεια,
- κατάπαυση όλων των επιχειρήσεων,
πριν παραδώσει ούτε ένα όπλο.
Το Ισραήλ απαντά ότι χωρίς πραγματικό αφοπλισμό δεν υπάρχει αποχώρηση.
Έτσι δημιουργείται ένας φαύλος κύκλος που διπλωματικές πηγές χαρακτηρίζουν σχεδόν αδύνατο να σπάσει.
Ο Τραμπ αναζητά μια διπλωματική νίκη
Η χρονική συγκυρία μόνο τυχαία δεν θεωρείται.
Μετά τη σύγκρουση με το Ιράν, τις αναταράξεις στα Στενά του Ορμούζ και τη συνεχιζόμενη αστάθεια στη Μέση Ανατολή, ο Αμερικανός πρόεδρος αναζητά μια σημαντική διπλωματική επιτυχία που θα αποδείξει ότι η Ουάσιγκτον εξακολουθεί να διαμορφώνει τις εξελίξεις στην περιοχή.
Η ανακοίνωση της συμφωνίας λειτουργεί επίσης ως απάντηση στην κριτική ότι ο πόλεμος με το Ιράν «πάγωσε» κάθε σοβαρή προσπάθεια επίλυσης της κρίσης στη Γάζα.
Ο δύσκολος γρίφος για τον Νετανιάχου
Ο μεγαλύτερος πολιτικός πονοκέφαλος βρίσκεται στην Ιερουσαλήμ.
Ο Μπενιαμίν Νετανιάχου καλείται να ισορροπήσει ανάμεσα:
- στις πιέσεις της κυβέρνησης Τραμπ,
- στις απαιτήσεις των ακροδεξιών κυβερνητικών εταίρων,
- και στις επικείμενες εκλογές.
Οποιαδήποτε συμφωνία που αφήνει τη Χαμάς πολιτικά ενεργή ή με μέρος του οπλισμού της κινδυνεύει να παρουσιαστεί στο εσωτερικό του Ισραήλ ως αποτυχία του στόχου της «ολοκληρωτικής νίκης».
Η διεθνής δύναμη υπάρχει… μόνο στα χαρτιά
Κρίσιμο στοιχείο του σχεδίου αποτελεί η ανάπτυξη Διεθνούς Δύναμης Σταθεροποίησης (ISF), η οποία θα αναλάβει την επιτήρηση του αφοπλισμού και της εφαρμογής της συμφωνίας.
Το πρόβλημα είναι ότι η δύναμη αυτή διαθέτει σήμερα μόλις περίπου 200 στρατιώτες, ενώ οι επιχειρησιακές ανάγκες εκτιμώνται σε τουλάχιστον 5.000.
Χωρίς επαρκή διεθνή παρουσία, η εφαρμογή της συμφωνίας παραμένει εξαιρετικά αβέβαιη.
Η νέα πρωτοβουλία θυμίζει περισσότερο πολιτικό ελιγμό παρά ολοκληρωμένη ειρηνευτική συμφωνία. Η Ουάσιγκτον επιδιώκει διπλωματικό αποτέλεσμα, η Χαμάς επιχειρεί να μεταφέρει την πίεση στο Ισραήλ, ενώ ο Νετανιάχου προσπαθεί να αποφύγει εσωτερικές πολιτικές απώλειες. Το πραγματικό τεστ θα έρθει τις επόμενες εβδομάδες, όταν θα πρέπει να αποδειχθεί αν οι ανακοινώσεις μπορούν να μετατραπούν σε πράξεις. Χωρίς σαφές χρονοδιάγραμμα, αξιόπιστο μηχανισμό επιτήρησης και πολιτική βούληση από όλες τις πλευρές, η πιθανότητα η συμφωνία να προστεθεί στη μακρά λίστα των αποτυχημένων προσπαθειών για τη Γάζα παραμένει ιδιαίτερα υψηλή.
Πηγή: pagenews.gr