Γεωπολιτική Οικονομία

Η Τουρκία «μπαίνει» στην ASEAN: Το μεγάλο στοίχημα της Άγκυρας περνά από τη Σιγκαπούρη

Η Τουρκία «μπαίνει» στην ASEAN: Το μεγάλο στοίχημα της Άγκυρας περνά από τη Σιγκαπούρη
Η νέα σχέση με τη Νοτιοανατολική Ασία ανοίγει τεράστια αγορά για τις τουρκικές επιχειρήσεις – Το κρίσιμο «κλειδί» δεν είναι μόνο τα κεφάλαια, αλλά οι χρηματοοικονομικές υποδομές της Σιγκαπούρης

Η Τουρκία επιχειρεί να ανοίξει μια νέα γεωοικονομική πύλη προς την Ασία και η Σιγκαπούρη μπορεί να εξελιχθεί στον βασικό κόμβο αυτής της στρατηγικής.

Η απόκτηση καθεστώτος Dialogue Partner με την ASEAN στις 21 Ιουλίου δίνει στην Άγκυρα κάτι περισσότερο από διπλωματική πρόσβαση στη Νοτιοανατολική Ασία. Της προσφέρει την ευκαιρία να μετατρέψει μια πολιτική σχέση σε εμπορική, επενδυτική και χρηματοοικονομική παρουσία σε μία από τις πλέον δυναμικές περιοχές του πλανήτη.

Το πραγματικό ερώτημα, επομένως, δεν είναι μόνο πόσα κεφάλαια μπορεί να προσελκύσει η Τουρκία από τη Σιγκαπούρη.

Είναι εάν οι τουρκικές επιχειρήσεις μπορούν να χρησιμοποιήσουν τη Σιγκαπούρη ως «στρατηγείο» για να χρηματοδοτούν, να ασφαλίζουν και να οργανώνουν τις δραστηριότητές τους σε ολόκληρη την ASEAN.

Η Σιγκαπούρη ως «μηχανή» της τουρκικής επέκτασης

Για τις τουρκικές επιχειρήσεις, η αξία της Σιγκαπούρης δεν περιορίζεται στον πλούτο και στα επενδυτικά της κεφάλαια.

Το μεγάλο πλεονέκτημα βρίσκεται στις χρηματοοικονομικές και θεσμικές υποδομές της: διαχείριση εταιρικών διαθεσίμων, αντιστάθμιση συναλλαγματικού κινδύνου, project finance, ναυτασφαλίσεις, διεθνής διαιτησία, υπηρεσίες περιφερειακών headquarters και πλέον λογιστική άνθρακα.

Με απλά λόγια, η Σιγκαπούρη διαθέτει την «υδραυλική εγκατάσταση» πάνω στην οποία μπορεί να στηθεί μια πραγματική περιφερειακή επιχειρηματική παρουσία.

Η νομική βάση υπάρχει ήδη. Η Συμφωνία Ελεύθερου Εμπορίου Τουρκίας–Σιγκαπούρης βρίσκεται σε ισχύ από το 2017 και καλύπτει, πέρα από τα αγαθά, υπηρεσίες, ηλεκτρονικό εμπόριο, τελωνειακές διαδικασίες και δημόσιες συμβάσεις.

Παράλληλα, περίπου 286 εταιρείες τουρκικών συμφερόντων δραστηριοποιούνται ήδη στη Σιγκαπούρη.

Το επόμενο βήμα είναι να χρησιμοποιήσουν την πόλη-κράτος όχι απλώς ως μία ακόμη αγορά εξαγωγών, αλλά ως βάση επιχειρήσεων για ολόκληρη τη Νοτιοανατολική Ασία.

Το πρόβλημα των πολλών νομισμάτων

Η ASEAN δεν αποτελεί ενιαία οικονομία.

Μια τουρκική βιομηχανία μπορεί να πουλά σε ρουπίες Ινδονησίας, μπατ Ταϊλάνδης και ντονγκ Βιετνάμ, να αγοράζει πρώτες ύλες σε ευρώ ή δολάρια και ταυτόχρονα να χρηματοδοτεί την παραγωγή της σε τουρκικές λίρες.

Αυτό δημιουργεί σημαντικούς συναλλαγματικούς και χρηματοδοτικούς κινδύνους.

Η Σιγκαπούρη έχει αναπτύξει ένα από τα σημαντικότερα περιφερειακά οικοσυστήματα corporate treasury στην Ασία. Η κεντρική διαχείριση ρευστότητας, χρηματοδότησης και hedging μπορεί να επιτρέψει στις τουρκικές επιχειρήσεις να γνωρίζουν σε πραγματικό χρόνο πόσο εκτεθειμένες είναι στις διακυμάνσεις των διαφορετικών νομισμάτων.

Δεν πρόκειται απλώς για λογιστική διευκόλυνση. Για μια επιχείρηση που επιχειρεί να αναπτυχθεί ταυτόχρονα σε πολλές ασιατικές αγορές, μπορεί να αποτελέσει όρο επιβίωσης.

Από τα τουρκικά εργοτάξια στα μεγάλα έργα της ASEAN

Εξίσου σημαντική είναι η αγορά υποδομών.

Οι τουρκικές κατασκευαστικές εταιρείες διαθέτουν μεγάλη διεθνή εμπειρία, αλλά στη Νοτιοανατολική Ασία η τεχνική ικανότητα από μόνη της δεν αρκεί.

Ένα έργο στην Ινδονησία, μια παραχώρηση μεταφορών στις Φιλιππίνες ή μια ενεργειακή επένδυση στο Βιετνάμ έχουν διαφορετικούς πολιτικούς, συναλλαγματικούς, νομικούς και χρηματοδοτικούς κινδύνους.

Μέσω του οικοσυστήματος Infrastructure Asia, η Σιγκαπούρη μπορεί να προσφέρει πρόσβαση σε project preparation, χρηματοδότηση και διεθνείς χρηματοπιστωτικούς οργανισμούς.

Έτσι, οι τουρκικές επιχειρήσεις θα μπορούσαν να περάσουν από το μοντέλο «περιμένω έναν χρηματοδοτημένο διαγωνισμό» στο πολύ πιο φιλόδοξο μοντέλο της συμμετοχής στη διαμόρφωση και χρηματοδότηση ενός βιώσιμου έργου.

Ναυτιλία και εμπόριο: Το πλεονέκτημα της Σιγκαπούρης

Η γεωγραφία έχει επίσης τεράστια σημασία.

Η Σιγκαπούρη βρίσκεται πάνω σε μία από τις σημαντικότερες εμπορικές αρτηρίες του κόσμου και διαθέτει ένα ιδιαίτερα ανεπτυγμένο ναυτιλιακό οικοσύστημα, από shipping finance και νομικές υπηρεσίες έως διεθνή διαιτησία και περισσότερους από 30 marine insurers.

Για τουρκικές εξαγωγικές, ναυτιλιακές, ναυπηγικές και logistics επιχειρήσεις, αυτό σημαίνει καλύτερη ασφάλιση φορτίων, σαφέστερους μηχανισμούς αποζημιώσεων και μεγαλύτερη νομική ασφάλεια στις διεθνείς συμβάσεις.

Η διαιτησία της Σιγκαπούρης μπορεί επίσης να χρησιμοποιείται σε κατάλληλες διασυνοριακές συμφωνίες ως ουδέτερο πεδίο επίλυσης διαφορών, ειδικά όταν επιχειρήσεις διαφορετικών χωρών δεν επιθυμούν να υπαχθούν στα δικαστήρια της άλλης πλευράς.

Ο νέος παράγοντας: το αποτύπωμα άνθρακα

Υπάρχει όμως και ένας λιγότερο εμφανής παράγοντας που μπορεί να αποκτήσει μεγάλη σημασία για τις τουρκικές επιχειρήσεις: οι εκπομπές άνθρακα.

Οι απαιτήσεις για αξιόπιστα και επαληθεύσιμα περιβαλλοντικά δεδομένα αυξάνονται διεθνώς.

Επιχειρήσεις που θέλουν να εξασφαλίσουν «πράσινη» χρηματοδότηση ή να γίνουν προμηθευτές πολυεθνικών ομίλων θα πρέπει όλο και περισσότερο να μπορούν να αποδεικνύουν το περιβαλλοντικό αποτύπωμα των εργοστασίων, των μεταφορών και της εφοδιαστικής τους αλυσίδας.

Η Σιγκαπούρη αναπτύσσει ήδη ισχυρή τεχνογνωσία στις διεθνείς προδιαγραφές sustainability reporting.

Για έναν Τούρκο κατασκευαστή, αυτό μπορεί αύριο να κάνει τη διαφορά ανάμεσα στην κατάκτηση και την απώλεια ενός μεγάλου ασιατικού συμβολαίου.

Όχι όμως «όλα στη Σιγκαπούρη»

Υπάρχει μία σημαντική παγίδα.

Η Σιγκαπούρη μπορεί να γίνει το κέντρο συντονισμού, αλλά δεν μπορεί να αντικαταστήσει την πραγματική παρουσία στις αγορές της ASEAN.

Ένα περιφερειακό headquarters δεν μπορεί από μόνο του να κατανοήσει τις πολιτικές ισορροπίες στις επαρχίες της Ινδονησίας, να οικοδομήσει δίκτυο προμηθευτών στο Βιετνάμ ή να διαχειριστεί τοπικές σχέσεις στις Φιλιππίνες.

Οι τουρκικές επιχειρήσεις χρειάζονται συνεπώς ένα διπλό μοντέλο: χρηματοοικονομικές, νομικές και στρατηγικές λειτουργίες στη Σιγκαπούρη, αλλά ισχυρές ομάδες και συνεργάτες στις ίδιες τις αγορές όπου δραστηριοποιούνται.

Η πρόταση για έναν «ASEAN Operating Platform»

Το επόμενο βήμα θα μπορούσε να είναι η δημιουργία μιας κοινής πλατφόρμας Τουρκίας–Σιγκαπούρης στο πλαίσιο της υφιστάμενης στρατηγικής εταιρικής σχέσης και της Συμφωνίας Ελεύθερου Εμπορίου.

Ένα «ASEAN Operating Platform» θα μπορούσε να επιλέγει τουρκικές επιχειρήσεις με πραγματικές προοπτικές στην περιοχή και να τις συνδέει με:

• τράπεζες και μηχανισμούς trade finance,

• ασφαλιστικές και ναυτιλιακές υπηρεσίες,

• διεθνή νομικά και διαιτητικά κέντρα,

• ειδικούς σε project finance και υποδομές,

• μηχανισμούς carbon accounting και sustainability reporting.

Η επιτυχία του δεν θα έπρεπε να μετριέται από τον αριθμό συνεδρίων ή από επενδυτικές εξαγγελίες, αλλά από έργα που χρηματοδοτήθηκαν, εμπόριο που ασφαλίστηκε και τουρκικές επιχειρήσεις που απέκτησαν πραγματική περιφερειακή παρουσία.

Η ASEAN μπορεί να γίνει το νέο οικονομικό άνοιγμα της Άγκυρας

Η νέα σχέση της Τουρκίας με την ASEAN δημιουργεί μια σημαντική γεωοικονομική ευκαιρία.

Αλλά η επιτυχία δεν θα κριθεί από μία ακόμη συμφωνία ή από μερικά δισεκατομμύρια επενδυτικών ανακοινώσεων.

Θα κριθεί όταν μια τουρκική εταιρεία μπορεί από τη Σιγκαπούρη να χρηματοδοτεί ένα έργο ύδρευσης στο Βιετνάμ, να ασφαλίζει εξοπλισμό που περνά από τα Στενά της Μαλάκκας, να διαχειρίζεται ταυτόχρονα διαφορετικά ασιατικά νομίσματα και να επιλύει μια εμπορική διαφορά μέσα σε ένα προβλέψιμο θεσμικό πλαίσιο.

Η Άγκυρα έχει ήδη αποκτήσει τη διπλωματική πόρτα προς την ASEAN.

Το μεγάλο στοίχημα τώρα είναι να δημιουργήσει τον οικονομικό μηχανισμό που θα επιτρέψει στις τουρκικές επιχειρήσεις να περάσουν πραγματικά από αυτήν.

Πηγή: pagenews.gr

Διαβάστε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο