Η νέα κούρσα για τα υπόγεια αποθέματα υδρογόνου
Η αξιοποίηση του γεωλογικού υδρογόνου εξελίσσεται σε μια από τις πιο ενδιαφέρουσες αναζητήσεις της παγκόσμιας ενεργειακής αγοράς. Κράτη και εταιρείες επιδιώκουν να εντοπίσουν τις περιοχές εκείνες όπου μπορεί να υπάρχουν μεγάλα φυσικά αποθέματα, με στόχο να αποκτήσουν πλεονέκτημα σε ένα πεδίο που παραμένει σε πρώιμο στάδιο αλλά ήδη προσελκύει έντονο επενδυτικό και επιστημονικό ενδιαφέρον.
Το ενδιαφέρον αυτό ενισχύθηκε όταν το αμερικανικό Υπουργείο Ενέργειας δημοσιοποίησε έκθεση στην οποία γινόταν λόγος για τρισεκατομμύρια μετρικούς τόνους φυσικού υδρογόνου εγκλωβισμένους σε υπόγεια κοιτάσματα σε διάφορες περιοχές του πλανήτη. Η εκτίμηση εκείνη άνοιξε τον δρόμο για αναζήτηση νέων κοιτασμάτων και έστρεψε τις ενεργειακές εταιρείες σε περιοχές που θεωρούνται ιδιαίτερα υποσχόμενες.
Τα δεδομένα από την Κίνα και οι Φιλιππίνες
Η πιο πρόσφατη μελέτη που συζητείται προέρχεται από την Κίνα. Ερευνητές κατέγραψαν στη λεκάνη του Σιτσουάν πρωτοφανή επίπεδα διαρροής υδρογόνου, κάτι που εκλαμβάνεται ως ένδειξη ότι κάτω από την επιφάνεια μπορεί να βρίσκονται μεγάλα και σχετικά εύκολα αξιοποιήσιμα αποθέματα. Τα δείγματα που συλλέχθηκαν εμφάνισαν περιεκτικότητα από 97,33% έως 98,24%, τιμές που αποτελούν τα υψηλότερα επίπεδα που έχουν καταγραφεί ποτέ στη χώρα.
Οι ίδιοι οι ερευνητές σημείωσαν ότι η ανακάλυψη δεν άγγιξε μόνο το εθνικό ρεκόρ συγκέντρωσης φυσικού υδρογόνου, αλλά εντάσσεται και στις ελάχιστες περιπτώσεις παγκοσμίως όπου η καθαρότητα ξεπερνά το 98%. Την ίδια στιγμή, το ενδιαφέρον δεν περιορίζεται στην Ασία και συγκεκριμένα σε ένα μόνο πεδίο. Στις Φιλιππίνες, ιδιωτικά επενδυτικά και ενεργειακά συμφέροντα στρέφονται επίσης σε φυσικές διαρροές υδρογόνου.
Η ενεργειακή startup Koloma, που υποστηρίζεται από δισεκατομμυριούχους επενδυτές, θεωρεί ότι η χώρα της Νοτιοανατολικής Ασίας μπορεί να γίνει το επίκεντρο μιας νέας επανάστασης στο γεωλογικό υδρογόνο. Ο διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας, Pete Johnson, δήλωσε στο Forbes: «Οι Φιλιππίνες διαθέτουν τις μεγαλύτερες φυσικές διαρροές υδρογόνου που έχουν εντοπιστεί οπουδήποτε στον πλανήτη». Πρόσθεσε ακόμη: «Έχουμε λόγους να πιστεύουμε ότι αυτές οι διαρροές συνδέονται με πολύ μεγάλες συγκεντρώσεις».
Τι σημαίνει μια μαζική αξιοποίηση
Η κλίμακα του πιθανού αποθέματος εξηγεί γιατί το γεωλογικό υδρογόνο αντιμετωπίζεται πλέον ως πιθανός game changer. Νεότερα μοντέλα εκτιμούν ότι τα υπόγεια αποθέματα φυσικού υδρογόνου θα μπορούσαν να φθάνουν συνολικά περίπου τα 5,6 × 10⁶ Mt, δηλαδή 5,6 εκατομμύρια μεγατόνους.
Η σημασία αυτής της ποσότητας γίνεται ακόμη πιο σαφής από την εκτίμηση ότι, αν η βιομηχανία κατάφερνε να εξορύξει μόλις το 2% του συνόλου, η παραγόμενη ενέργεια θα ήταν διπλάσια από εκείνη που περιέχεται σε όλα τα αποδεδειγμένα παγκόσμια αποθέματα φυσικού αερίου. Μια τέτοια προοπτική θα μπορούσε να αναδιαμορφώσει τις ισορροπίες στην παγκόσμια αγορά ενέργειας, προσφέροντας στρατηγικό πλεονέκτημα σε χώρες που διαθέτουν σημαντικά φυσικά κοιτάσματα.
Για κράτη όπως οι Φιλιππίνες, που αποτελούν αναπτυσσόμενη οικονομία με περιορισμένους χρηματοδοτικούς πόρους και ιστορικά είναι καθαρός εισαγωγέας ενέργειας, η εμφάνιση ενός τέτοιου πόρου θα μπορούσε να αλλάξει τα δεδομένα σε βάθος.
Σύνδεση με την πράσινη μετάβαση
Πέρα από τη γεωπολιτική διάσταση, το γεωλογικό υδρογόνο συνδέεται άμεσα και με την προσπάθεια απανθρακοποίησης. Το υδρογόνο έχει παρουσιαστεί εδώ και χρόνια ως χρήσιμο εργαλείο για τομείς όπου η μείωση εκπομπών είναι ιδιαίτερα δύσκολη, όπως η χαλυβουργία, η ναυτιλία και οι μεταφορές. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε διεργασίες υψηλών θερμοκρασιών, ενώ κατά την καύση του παράγει ουσιαστικά υδρατμούς αντί για διοξείδιο του άνθρακα.
Ωστόσο, το σημερινό μοντέλο παραγωγής υδρογόνου εξακολουθεί να έχει περιορισμούς, καθώς το μεγαλύτερο μέρος του παράγεται με τη χρήση ορυκτών καυσίμων. Αυτό μειώνει σημαντικά τα οφέλη του ως προς το ανθρακικό αποτύπωμα. Την ίδια ώρα, το «πράσινο» υδρογόνο, που παράγεται μέσω ηλεκτρόλυσης με ηλεκτρική ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές, έχει προσελκύσει επενδυτικό ενδιαφέρον αλλά παραμένει ακριβό και, σε πολλές εφαρμογές, ενεργειακά αναποτελεσματικό.
Σε αρκετές περιπτώσεις, η απευθείας χρήση καθαρής ηλεκτρικής ενέργειας παραμένει οικονομικότερη και αποδοτικότερη από τη μετατροπή της σε υδρογόνο. Εκεί ακριβώς εμφανίζεται το γεωλογικό υδρογόνο, το οποίο θα μπορούσε να παρακάμψει σειρά από τα προβλήματα που επιβραδύνουν την ανάπτυξη του πράσινου υδρογόνου, καθώς δεν απαιτεί παραγωγή μέσω ενεργοβόρων διεργασιών αλλά άντληση φυσικού υδρογόνου από το υπέδαφος.
Το κόστος και οι προοπτικές
Αν και η τεχνολογία βρίσκεται ακόμη σε αρχικό στάδιο και τα έργα σε Κίνα και Φιλιππίνες παραμένουν στη φάση της έρευνας και της διερεύνησης, οι εκτιμήσεις είναι ιδιαίτερα φιλόδοξες. Το αμερικανικό Υπουργείο Ενέργειας εκτιμά ότι το κόστος παραγωγής γεωλογικού υδρογόνου θα μπορούσε δυνητικά να πέσει ακόμη και κάτω από το 1 δολάριο ανά κιλό.
Η εκτίμηση αυτή αποκτά μεγαλύτερο βάρος αν συγκριθεί με το σημερινό κόστος του πράσινου υδρογόνου, το οποίο υπολογίζεται περίπου στα 3,50 έως 6 δολάρια ανά κιλό. Αν οι προβλέψεις επιβεβαιωθούν, το γεωλογικό υδρογόνο θα μπορούσε να γίνει φθηνότερο ακόμη και από το «γκρίζο» υδρογόνο, το οποίο παράγεται από ορυκτά καύσιμα. Σε μια τέτοια περίπτωση, τα οικονομικά δεδομένα της παγκόσμιας αγοράς υδρογόνου θα άλλαζαν ριζικά.
Παρά τη μεγάλη απόσταση που χωρίζει ακόμη αυτές τις προβλέψεις από την εμπορική πραγματικότητα, η εξέλιξη δείχνει να επιταχύνεται. Οι Ηνωμένες Πολιτείες, η Κίνα και οι Φιλιππίνες βρίσκονται ήδη στην πρώτη γραμμή αυτής της αναδυόμενης κούρσας για τον «λευκό χρυσό» του υπεδάφους.
Πηγή: Pagenews.gr