ΑΝΑΝΕΩΣΙΜΕΣ ΠΗΓΕΣ

Κίνα «μπαίνει» στα ευρωπαϊκά αιολικά – Ο νέος πόλεμος για ανεμογεννήτριες και ενεργειακή ασφάλεια

Κίνα «μπαίνει» στα ευρωπαϊκά αιολικά – Ο νέος πόλεμος για ανεμογεννήτριες και ενεργειακή ασφάλεια
Η Ming Yang στρατολογεί στελέχη ευρωπαϊκών κολοσσών και επιμένει στην επέκταση – Το Λονδίνο ύψωσε τείχος για λόγους εθνικής ασφάλειας, ενώ η Ευρώπη φοβάται ένα νέο «φαινόμενο φωτοβολταϊκών»

Ένα νέο μέτωπο στον εμπορικό και τεχνολογικό ανταγωνισμό Ευρώπης–Κίνας ανοίγει στην αιολική ενέργεια, καθώς οι κινεζικοί κατασκευαστές ανεμογεννητριών επιχειρούν να αποκτήσουν ισχυρότερη παρουσία σε μια αγορά που μέχρι σήμερα ελέγχεται σε μεγάλο βαθμό από ευρωπαϊκούς ομίλους.

Στο επίκεντρο βρίσκεται η Ming Yang Smart Energy, η τρίτη μεγαλύτερη κατασκευάστρια ανεμογεννητριών παγκοσμίως, η οποία δηλώνει αποφασισμένη να διεκδικήσει την ευρωπαϊκή αγορά παρά τα σοβαρά πολιτικά και γεωπολιτικά εμπόδια που συναντά.

Το διακύβευμα ξεπερνά κατά πολύ την πράσινη μετάβαση.

Η Ευρώπη βρίσκεται αντιμέτωπη με ένα δύσκολο δίλημμα: φθηνότερη κινεζική τεχνολογία για να επιταχύνει τις ΑΠΕ ή προστασία της δικής της βιομηχανίας και των κρίσιμων ενεργειακών υποδομών;

Η Ming Yang στρατολογεί από Vestas και Siemens Gamesa

Η κινεζική εταιρεία ακολουθεί πλέον στρατηγική βαθιάς ευρωπαϊκής εγκατάστασης.

Έχει προχωρήσει σε προσλήψεις στελεχών με εμπειρία σε μεγάλες ευρωπαϊκές εταιρείες όπως Vestas, Siemens Gamesa και Vattenfall, ενώ μεταφέρει ερευνητικές και αναπτυξιακές λειτουργίες στην Ευρώπη.

Επικεφαλής της ευρωπαϊκής προσπάθειας είναι ο Horatio Evers, πρώην στέλεχος της BASF στον ενεργειακό τομέα.

Η στρατηγική δείχνει ότι το Πεκίνο δεν ενδιαφέρεται πλέον μόνο να εξάγει ανεμογεννήτριες. Οι κινεζικές επιχειρήσεις θέλουν να αποκτήσουν τοπική παραγωγή, τεχνογνωσία, προσωπικό και μόνιμη θέση στην ευρωπαϊκή εφοδιαστική αλυσίδα.

Το βρετανικό «όχι» που άλλαξε το παιχνίδι

Η μεγάλη σύγκρουση εκδηλώθηκε στη Βρετανία.

Η κυβέρνηση ανακοίνωσε επίσημα τον Μάρτιο ότι δεν μπορεί να υποστηρίξει τη χρήση ανεμογεννητριών της Ming Yang σε βρετανικά offshore projects, επικαλούμενη ζητήματα εθνικής ασφάλειας και ανθεκτικότητας των κρίσιμων υποδομών. )

Η απόφαση χτύπησε έναν πολύ μεγαλύτερο κινεζικό σχεδιασμό.

Η Ming Yang είχε ανακοινώσει επένδυση έως 1,5 δισ. στερλίνες στη Σκωτία για τη δημιουργία ολοκληρωμένης βιομηχανικής μονάδας offshore και floating ανεμογεννητριών.

Το project είχε σχεδιαστεί σε τρεις φάσεις, με παραγωγή πτερυγίων και nacelles, επέκταση στην πλωτή αιολική τεχνολογία και, τελικά, παραγωγή ηλεκτρονικών και συστημάτων ελέγχου.

Η εταιρεία υπολόγιζε ότι η επένδυση θα δημιουργούσε αρχικά έως 1.500 θέσεις εργασίας, με δυνατότητα δημιουργίας άλλων 1.500 σε μεταγενέστερη φάση.

Από την Κίνα στις ευρωπαϊκές κρίσιμες υποδομές

Πίσω από την πολιτική αντιπαράθεση βρίσκεται ένα πολύ μεγαλύτερο ζήτημα: οι σύγχρονες ανεμογεννήτριες δεν είναι απλώς μεταλλικές κατασκευές που παράγουν ηλεκτρική ενέργεια.

Διαθέτουν αισθητήρες, λογισμικό, συστήματα επικοινωνίας και δυνατότητες απομακρυσμένης παρακολούθησης και ελέγχου.

Όταν εκατοντάδες τέτοιες μονάδες ενσωματώνονται σε ένα εθνικό ηλεκτρικό σύστημα, αποτελούν τμήμα της κρίσιμης ενεργειακής υποδομής μιας χώρας.

Γι’ αυτό η συζήτηση μετακινείται πλέον από το κόστος της ανεμογεννήτριας στην κυβερνοασφάλεια, στα δεδομένα και στον βαθμό εξάρτησης από έναν ξένο προμηθευτή.

Η Ming Yang απορρίπτει τις ανησυχίες και έχει προτείνει όλα τα επιχειρησιακά δεδομένα των βρετανικών projects να αποθηκεύονται και να επεξεργάζονται αποκλειστικά στη Βρετανία, υπό βρετανική δικαιοδοσία και με ανεξάρτητη εποπτεία.

Η Ευρώπη φοβάται να ξαναζήσει την ιστορία των φωτοβολταϊκών

Εδώ βρίσκεται όμως η πραγματική αγωνία των Βρυξελλών και της ευρωπαϊκής βιομηχανίας.

Η Ευρώπη υπήρξε κάποτε σημαντικός κατασκευαστής φωτοβολταϊκών. Σήμερα η παγκόσμια αλυσίδα παραγωγής φωτοβολταϊκών κυριαρχείται από την Κίνα.

Οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις δεν θέλουν να επαναληφθεί το ίδιο σενάριο στις ανεμογεννήτριες.

Η Vestas και η Siemens Gamesa αποτελούν στρατηγικά βιομηχανικά assets για την Ευρώπη, ενώ οι κινεζικές εταιρείες διαθέτουν το πλεονέκτημα μιας τεράστιας εγχώριας αγοράς, μεγάλης παραγωγικής κλίμακας και ιδιαίτερα ανταγωνιστικού κόστους.

Προς το παρόν, η κινεζική διείσδυση στην Ευρώπη παραμένει περιορισμένη: οι κινεζικές εταιρείες αντιπροσώπευαν λιγότερο από 3% της νέας ευρωπαϊκής ισχύος ανεμογεννητριών πέρυσι.

Το ερώτημα είναι για πόσο.

Η Vestas παίρνει τη θέση της στη Σκωτία

Η χρονική ακολουθία των εξελίξεων είναι ενδεικτική του νέου βιομηχανικού ανταγωνισμού.

Την ίδια περίοδο που η Βρετανία ύψωσε εμπόδια στη Ming Yang, η ευρωπαϊκή Vestas ανακοίνωσε σχέδιο επένδυσης άνω των 250 εκατ. ευρώ για εργοστάσιο στη Σκωτία, το οποίο θα παράγει nacelles και hubs για την offshore ανεμογεννήτρια V236-15 MW.

Το project μπορεί να δημιουργήσει έως 500 εξειδικευμένες άμεσες θέσεις εργασίας, με πιθανή έναρξη παραγωγής το 2029-2030 εφόσον εξασφαλιστούν οι απαιτούμενες παραγγελίες.

Η εικόνα είναι σχεδόν συμβολική:

η Ευρώπη θέλει περισσότερη αιολική ενέργεια, αλλά θέλει ταυτόχρονα μεγαλύτερο μέρος της τεχνολογίας και της παραγωγής να παραμένει ευρωπαϊκό.

Η πράσινη μετάβαση συναντά τη γεωπολιτική

Το πρόβλημα για την Ευρώπη είναι ότι οι δύο στόχοι δεν συμβαδίζουν πάντοτε.

Για να επιτύχει τους ενεργειακούς και κλιματικούς της στόχους χρειάζεται τεράστιες επενδύσεις σε νέες ΑΠΕ.

Οι φθηνότερες τεχνολογίες μπορούν να επιταχύνουν αυτή τη διαδικασία.

Όσο όμως η αντιπαράθεση με την Κίνα μεταφέρεται από τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα και τις μπαταρίες στις ανεμογεννήτριες, η τιμή παύει να αποτελεί το μοναδικό κριτήριο.

Ενεργειακή ασφάλεια, κυβερνοασφάλεια, θέσεις εργασίας και βιομηχανική κυριαρχία μπαίνουν πλέον στην ίδια εξίσωση.

Ο πραγματικός πόλεμος είναι για το ποιος θα κατασκευάζει την πράσινη Ευρώπη

Η υπόθεση Ming Yang δείχνει τελικά μια πολύ μεγαλύτερη μεταβολή στην ευρωπαϊκή ενεργειακή πολιτική.

Η πράσινη μετάβαση δεν αντιμετωπίζεται πλέον μόνο ως περιβαλλοντικό project. Μετατρέπεται σε βιομηχανική και γεωπολιτική στρατηγική.

Η Ευρώπη καλείται να εγκαταστήσει τεράστια νέα αιολική ισχύ χωρίς ταυτόχρονα να παραδώσει την παραγωγική της βάση στον διεθνή ανταγωνισμό.

Και η Κίνα έχει έναν προφανή λόγο να επιμένει: έχοντας ήδη αποκτήσει τεράστια ισχύ στα φωτοβολταϊκά, στις μπαταρίες και στα ηλεκτρικά αυτοκίνητα, βλέπει στις ανεμογεννήτριες ένα ακόμη κομμάτι της παγκόσμιας αγοράς καθαρής τεχνολογίας που μπορεί να διεκδικήσει.

Γι’ αυτό και η επόμενη μεγάλη σύγκρουση Ευρώπης–Κίνας μπορεί να μη γίνει γύρω από ένα αυτοκίνητο ή ένα φωτοβολταϊκό πάνελ.

Μπορεί να γίνει πάνω στις ανεμογεννήτριες που θα τροφοδοτούν την Ευρώπη με ηλεκτρική ενέργεια για τις επόμενες δεκαετίες.

Πηγή: Pagenews.gr

Διαβάστε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο