Νέα Σμύρνη: Το καρτέρι, οι απειλές και η κλειδαριά που άλλαξε – Τα σημάδια πριν από τη γυναικοκτονία

Σε κλίμα βαθιάς οδύνης συγγενείς και φίλοι αποχαιρέτησαν σήμερα, Τετάρτη 26 Αυγούστου, την 45χρονη που δολοφονήθηκε τα ξημερώματα της Κυριακής στη Νέα Σμύρνη από τον 48χρονο πρώην σύντροφό της, ο οποίος αμέσως μετά έβαλε τέλος στη ζωή του.

Την ώρα που η οικογένεια έλεγε το τελευταίο «αντίο», η αστυνομική έρευνα προσπαθεί να ανασυνθέσει όχι μόνο τα τελευταία δευτερόλεπτα του εγκλήματος αλλά και όσα προηγήθηκαν.

Και τα στοιχεία που έχουν έρθει μέχρι στιγμής στο φως σκιαγραφούν μια περίοδο φόβου πριν από τη δολοφονία: επίμονη παρακολούθηση, απειλές, αλλαγή κλειδαριάς στο σπίτι και μια φωτογραφία με όπλο που, σύμφωνα με μαρτυρίες, είχε χρησιμοποιηθεί σε απειλητικό μήνυμα.

Το κρίσιμο ερώτημα για τις Αρχές είναι πλέον αν και σε ποιο βαθμό όλα αυτά τα γεγονότα είχαν καταγραφεί πριν από τη δολοφονία και τι μπορεί να προκύψει από τα ηλεκτρονικά ίχνη που εξετάζονται.

Το καρτέρι έξω από την πολυκατοικία

Η μέχρι στιγμής εικόνα της αστυνομικής έρευνας δείχνει ότι ο 48χρονος περίμενε την 45χρονη έξω από την πολυκατοικία στην οδό Γρηγορίου Κυδωνιών.

Κάμερα ασφαλείας κατέγραψε την παρουσία του και τις τελευταίες κινήσεις πριν από τους πυροβολισμούς. Οι Αρχές εξετάζουν το υλικό καρέ-καρέ για να αποτυπώσουν με ακρίβεια το χρονικό της επίθεσης.

Σύμφωνα με τα ιατροδικαστικά δεδομένα που έχουν δημοσιοποιηθεί, η δολοφονία εξελίχθηκε μέσα σε ελάχιστα δευτερόλεπτα. Ο 48χρονος πυροβόλησε την 45χρονη στο κεφάλι και στη συνέχεια έστρεψε το όπλο στον εαυτό του.

Οι Αρχές εξετάζουν την υπόθεση ως προμελετημένο έγκλημα, με βάση τόσο τη συμπεριφορά του δράστη πριν από την επίθεση όσο και τα στοιχεία που έχουν συγκεντρωθεί μετά το φονικό.

Η αλλαγή κλειδαριάς: «Είχε αντικλείδι και έμπαινε στο σπίτι»

Ένα από τα πιο σοβαρά στοιχεία που έχουν προκύψει αφορά την απόφαση της γυναίκας να αλλάξει την κλειδαριά του σπιτιού της.

Σύμφωνα με όσα δήλωσε ο αδελφός της, ο 48χρονος φέρεται να είχε αντικλείδι και να έμπαινε στο σπίτι της όταν εκείνη απουσίαζε.

«Πριν δύο εβδομάδες άλλαξε και την κλειδαριά, γιατί είχε αντικλείδι αυτός και όταν πήγαινε για δουλειά η αδερφή μου, αυτός έμπαινε στο σπίτι», ανέφερε.

Ο ίδιος περιέγραψε ότι η 45χρονη επέστρεφε και παρατηρούσε πως αντικείμενα είχαν μετακινηθεί.

«Όταν ερχόταν η αδερφή μου από δουλειά, από βόλτα, κοιτούσε αλλαγμένα πράγματα. Μου λέει “θέλω κλειδαριά αύριο”».

Η συγκεκριμένη μαρτυρία είναι κρίσιμη, γιατί δείχνει ότι η γυναίκα είχε ήδη προχωρήσει σε συγκεκριμένο μέτρο αυτοπροστασίας πριν από το έγκλημα.

Οι απειλές και η φωτογραφία με το όπλο

Στο μικροσκόπιο βρίσκονται και καταγγελίες για απειλές.

Σύμφωνα με συγγενικές μαρτυρίες που μεταδίδονται από διαφορετικές πηγές, ο 48χρονος φέρεται να είχε στείλει φωτογραφία στην οποία κρατούσε όπλο στραμμένο προς το κεφάλι του και να είχε απειλήσει ότι θα σκότωνε την 45χρονη και στη συνέχεια θα αυτοκτονούσε.

Οι πληροφορίες αυτές αποτελούν μέρος των μαρτυριών που εξετάζουν οι Αρχές. Δεν είναι ακόμη σαφές από τα διαθέσιμα στοιχεία πότε ακριβώς στάλθηκε το μήνυμα, σε ποιον και αν είχε προηγηθεί επίσημη καταγγελία στην Αστυνομία.

Αυτό είναι ένα από τα κρίσιμα κενά που καλείται να καλύψει η έρευνα.

Παρακολούθηση των κινήσεών της

Νέα στοιχεία που δημοσιοποιήθηκαν σήμερα αναφέρουν ότι ο 48χρονος φέρεται να παρακολουθούσε συστηματικά τις κινήσεις της πρώην συντρόφου του και να εμφανιζόταν σε σημεία όπου βρισκόταν εκείνη.

Η εικόνα αυτή, εφόσον επιβεβαιωθεί πλήρως από τα ψηφιακά δεδομένα και τις καταθέσεις, θα έχει ιδιαίτερη σημασία για την ανασύνθεση της συμπεριφοράς του πριν από τη δολοφονία.

Οι αστυνομικοί αναζητούν, μεταξύ άλλων, εάν υπήρχε μοτίβο stalking, πόσο είχε διαρκέσει και ποια ήταν η τελευταία επικοινωνία μεταξύ των δύο.

Τα κινητά και οι ηλεκτρονικές συσκευές μπορεί να δώσουν απαντήσεις

Για αυτόν ακριβώς τον λόγο οι ηλεκτρονικές συσκευές του 48χρονου έχουν ιδιαίτερη σημασία.

Οι Αρχές επιχειρούν να ανακτήσουν συνομιλίες, μηνύματα, φωτογραφίες και άλλα δεδομένα που θα μπορούσαν να δείξουν τις κινήσεις και τις προθέσεις του το διάστημα πριν από το έγκλημα.

Η ψηφιακή έρευνα μπορεί να απαντήσει σε κρίσιμα ερωτήματα:

πότε ξεκίνησαν οι απειλές,

αν υπήρχαν επαναλαμβανόμενα μηνύματα,

αν παρακολουθούσε συστηματικά την 45χρονη,

και αν είχε προαναγγείλει με οποιονδήποτε τρόπο την επίθεση.

Το όπλο και οι σφαίρες στο αυτοκίνητο

Παράλληλα εξετάζεται η προέλευση του περιστρόφου που χρησιμοποιήθηκε στο έγκλημα.

Στο αυτοκίνητο του 48χρονου βρέθηκαν, σύμφωνα με δημοσιευμένες πληροφορίες, σφαίρες ίδιου διαμετρήματος με εκείνες που χρησιμοποιήθηκαν στην επίθεση.

Οι αστυνομικές αρχές ερευνούν πώς απέκτησε το όπλο, αν ήταν νόμιμα δηλωμένο και πότε περιήλθε στην κατοχή του.

Η απάντηση μπορεί να βοηθήσει και στην εκτίμηση του βαθμού προετοιμασίας του εγκλήματος.

Το παρελθόν του 48χρονου

Στο μικροσκόπιο έχει μπει και το παρελθόν του δράστη.

Ρεπορτάζ των τελευταίων ημερών αναφέρονται σε παλαιότερη παραβατική συμπεριφορά και σε αναρτήσεις με όπλα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Οι Αρχές εξετάζουν αυτές τις πληροφορίες μαζί με τις καταθέσεις συγγενών και προσώπων του περιβάλλοντός του.

Εδώ απαιτείται προσοχή: μέχρι να ολοκληρωθεί η επίσημη έρευνα, η κάθε πληροφορία για το παρελθόν του πρέπει να αποδίδεται στις πηγές που την καταθέτουν και όχι να παρουσιάζεται ως τελεσίδικη αξιολόγηση του προφίλ του.

«Τα εγκλήματα αυτά έχουν προοίμιο»

Ο ιδιωτικός ερευνητής Γιώργος Τσούκαλης, μιλώντας στο parapolitika.gr, υποστήριξε ότι υπήρχαν στοιχεία που έπρεπε να είχαν προκαλέσει μεγαλύτερη κινητοποίηση.

«Ο άνθρωπος αυτός είχε δώσει τα σημάδια και, για μένα, κακώς δεν έγιναν κάποιες κινήσεις», ανέφερε.

Και πρόσθεσε:

«Όλα αυτού του είδους τα εγκλήματα έχουν ένα προοίμιο, έχουν σημάδια τα οποία πρέπει κανείς να λάβει σοβαρά υπόψη».

Η εκτίμησή του δεν αποτελεί πόρισμα της αστυνομικής έρευνας. Θέτει όμως το ζήτημα που πλέον βρίσκεται στο επίκεντρο της δημόσιας συζήτησης: τι συμβαίνει όταν απειλές, stalking και φόβος εμφανίζονται πριν από μια γυναικοκτονία.

«Αν είχαν γίνει κινήσεις, πιστεύω ότι θα είχε σωθεί»

Ο ίδιος συνέδεσε την αλλαγή κλειδαριάς με τον φόβο που, σύμφωνα με τα διαθέσιμα στοιχεία, ένιωθε η γυναίκα.

«Η κοπέλα είχε αλλάξει την κλειδαριά στο διαμέρισμά της και φοβόταν. Επομένως, το πιο πιθανό είναι πως δεν ήταν η πρώτη φορά που την είχε απειλήσει».

Και κατέληξε:

«Όταν βλέπουμε τέτοια προβλήματα πρέπει πάση θυσία να ενημερώνουμε τις Αρχές και να γίνονται κάποιες κινήσεις, διότι, εάν είχαν γίνει κάποιες κινήσεις, πιστεύω ότι θα είχε σωθεί η κοπέλα».

Η φράση είναι βαριά και πρέπει να αντιμετωπιστεί ως προσωπική εκτίμηση. Δεν γνωρίζουμε ακόμη από την επίσημη έρευνα ποια ακριβώς περιστατικά είχαν καταγγελθεί πριν από το έγκλημα και ποια όχι.

Το μεγάλο ερώτημα: Υπήρχε επίσημη καταγγελία;

Αυτό είναι ίσως το σημαντικότερο κομμάτι που απομένει να ξεκαθαριστεί.

Από τα μέχρι στιγμής δημοσιοποιημένα στοιχεία προκύπτει ότι η 45χρονη φοβόταν και είχε λάβει μέτρα για την προστασία της.

Δεν προκύπτει όμως με σαφήνεια αν είχε υποβληθεί επίσημη καταγγελία για απειλές, stalking ή ενδοοικογενειακή βία πριν από τη δολοφονία.

Η διαφορά είναι κρίσιμη.

Εάν υπήρχε καταγγελία, η έρευνα θα πρέπει να εξετάσει πώς αντιμετωπίστηκε.

Εάν δεν υπήρχε, το ερώτημα μεταφέρεται στο γιατί ένα θύμα που φοβάται μπορεί να μην φτάσει ποτέ στις Αρχές — ή να μην αισθανθεί ότι μπορεί να το κάνει.

Το τελευταίο «αντίο» και μια έρευνα που συνεχίζεται

Σήμερα η οικογένεια και οι φίλοι της 45χρονης την αποχαιρέτησαν, ενώ η αστυνομική έρευνα συνεχίζεται.

Οι κάμερες, τα κινητά τηλέφωνα, οι καταθέσεις συγγενών και η βαλλιστική εξέταση αποτελούν τα βασικά κομμάτια του φακέλου.

Το ζητούμενο πλέον δεν είναι να κατασκευαστεί εκ των υστέρων μια εύκολη εξήγηση.

Είναι να αποτυπωθεί με ακρίβεια τι γνώριζε κάθε πλευρά, τι είχε προηγηθεί και ποια προειδοποιητικά σημάδια υπήρχαν πραγματικά πριν από το καρτέρι θανάτου.

Η υπόθεση της Νέας Σμύρνης δεν χρειάζεται υπερβολές για να είναι συγκλονιστική.

Μια γυναίκα φέρεται να είχε αλλάξει κλειδαριά επειδή φοβόταν. Συγγενείς περιγράφουν απειλές. Υπάρχουν πληροφορίες για παρακολούθηση και φωτογραφία με όπλο. Και τελικά ο πρώην σύντροφός της την περίμενε έξω από το σπίτι της και τη δολοφόνησε.

Το δημοσιογραφικό ζητούμενο δεν είναι να πούμε εύκολα ότι «όλοι ήξεραν» ή ότι «σίγουρα μπορούσε να αποτραπεί». Αυτό δεν έχει ακόμη αποδειχθεί.

Το κρίσιμο είναι να ερευνηθεί η αλληλουχία των προειδοποιητικών ενδείξεων και να απαντηθεί το πιο δύσκολο ερώτημα:

πότε ένας φόβος παύει να θεωρείται ιδιωτική υπόθεση και μετατρέπεται σε σαφή προειδοποίηση ότι μια ζωή βρίσκεται σε κίνδυνο;