Μια νέα πολιτική σχέση διαμορφώνεται ανάμεσα στο αμερικανικό κίνημα MAGA και τμήματα της ευρωπαϊκής ριζοσπαστικής Δεξιάς — και το κρίσιμο ερώτημα δεν είναι πλέον μόνο πόσο ισχυρή είναι σήμερα, αλλά εάν μπορεί να επιβιώσει μετά το τέλος της εποχής Τραμπ.
Αυτό υποστηρίζει νέα ανάλυση του Carnegie Europe, που δημοσιεύθηκε στις 27 Αυγούστου με τον χαρακτηριστικό τίτλο «Why MAGA’s Far-Right European Ties Will Endure».
Η βασική θέση της Armida van Rij είναι ιδιαίτερα αιχμηρή: η MAGA Δεξιά και η Ρωσία δεν αποτελούν το ίδιο πολιτικό φαινόμενο, αλλά, κατά την ανάλυσή της, συγκλίνουν σε έναν κρίσιμο στόχο — μια ασθενέστερη Ευρωπαϊκή Ένωση.
Δύο διαφορετικές «Αμερικές» στην Ευρώπη
Το Carnegie έχει ήδη εντοπίσει μια βαθύτερη μεταβολή στην αμερικανική επιρροή στην ευρωπαϊκή πολιτική.
Για δεκαετίες, η αμερικανική soft power στην Ευρώπη ταυτιζόταν κυρίως με τον ατλαντισμό, την πολυμέρεια, το ΝΑΤΟ, τις φιλελεύθερες δημοκρατικές αξίες και τη στήριξη της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης.
Τώρα εμφανίζεται μια δεύτερη εκδοχή της αμερικανικής πολιτικής επιρροής.
Το Carnegie την περιγράφει ως ένα MAGA μοντέλο περισσότερο επιφυλακτικό απέναντι στην πολυμέρεια και στους φιλελεύθερους θεσμούς και περισσότερο πολιτικά συγγενικό με ευρωπαϊκές δυνάμεις που αμφισβητούν στοιχεία του ίδιου του ευρωπαϊκού project.
Έτσι δημιουργείται ένα πρωτόγνωρο φαινόμενο: δύο διαφορετικές πολιτικές εκδοχές της Αμερικής ανταγωνίζονται πλέον για διαφορετικά ακροατήρια μέσα στην Ευρώπη.
Μετανάστευση, κλίμα, Βρυξέλλες
Τα σημεία πολιτικής επαφής είναι εμφανή.
Μεταναστευτική πολιτική, αντίθεση σε πλευρές της πράσινης μετάβασης, περισσότερη εθνική κυριαρχία έναντι των Βρυξελλών, πολιτισμικά ζητήματα και δυσπιστία απέναντι στο παραδοσιακό πολιτικό establishment δημιουργούν μια κοινή πολιτική γλώσσα ανάμεσα στο MAGA και αρκετές ευρωπαϊκές δυνάμεις της ριζοσπαστικής Δεξιάς.
Αλλά αυτή η σχέση δεν είναι χωρίς αντιφάσεις.
Το ίδιο το Carnegie επισημαίνει ότι η πραγματική εξωτερική πολιτική της κυβέρνησης Τραμπ έχει δυσκολέψει ορισμένους από τους Ευρωπαίους πολιτικούς συνομιλητές του MAGA.
Ο πόλεμος με το Ιράν, για παράδειγμα, αύξησε το ενεργειακό κόστος και τους κινδύνους ασφαλείας για την Ευρώπη, με αποτέλεσμα τμήματα της ευρωπαϊκής ριζοσπαστικής Δεξιάς να επιχειρούν να πάρουν αποστάσεις από συγκεκριμένες επιλογές της Ουάσιγκτον.
Ο Τραμπ μπορεί να φύγει – το MAGA όχι
Αυτό είναι ίσως το σημαντικότερο σημείο της ανάλυσης.
Η πολιτική επιρροή του MAGA στην Ευρώπη δεν πρέπει απαραίτητα να αντιμετωπίζεται ως κάτι που θα εξαφανιστεί όταν τελειώσει η προεδρία Τραμπ.
Εάν το MAGA επιβιώσει ως διακριτό ιδεολογικό ρεύμα μέσα στο Ρεπουμπλικανικό Κόμμα, τότε μπορεί να συνεχίσει να αναπτύσσει σχέσεις με ευρωπαϊκά κόμματα που συμμερίζονται μέρος της ατζέντας του.
Η ίδια η έννοια της αμερικανικής soft power αλλάζει έτσι χαρακτήρα.
Δεν θα υπάρχει απαραίτητα μία αμερικανική πολιτική επιρροή στην Ευρώπη, αλλά δύο ανταγωνιστικές εκδοχές της: η παραδοσιακή ατλαντική Αμερική και η εθνικιστική MAGA Αμερική.
Και στη μέση βρίσκεται η Ευρωπαϊκή Ένωση
Η μεγάλη πολιτική μάχη επομένως ξεπερνά πρόσωπα και εκλογικές περιόδους.
Αφορά το ίδιο το μέλλον της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης.
Μία ισχυρότερη ΕΕ απαιτεί περισσότερες κοινές αποφάσεις σε άμυνα, ενέργεια, οικονομία, βιομηχανία και εξωτερική πολιτική.
Η αντίθετη κατεύθυνση θέλει περισσότερες εξουσίες στα εθνικά κράτη και μικρότερη δυνατότητα των Βρυξελλών να επιβάλλουν ενιαίες πολιτικές.
Ακριβώς εκεί συναντώνται πλέον ορισμένες από τις βαθύτερες πολιτικές συγκρούσεις στις δύο πλευρές του Ατλαντικού.
Και γι’ αυτό η σχέση MAGA–ευρωπαϊκής ριζοσπαστικής Δεξιάς μπορεί να αποδειχθεί πολύ πιο ανθεκτική από μία απλή πολιτική συμμαχία της εποχής Τραμπ.
Πηγή: pagenews.gr