Τσίπρας–Ανδρουλάκης–Μητσοτάκης: Η εβδομάδα που ανοίγει τη μάχη για το 2027

Ο Σεπτέμβριος ξεκινά με τρεις διαφορετικές πολιτικές κινήσεις και ένα κοινό διακύβευμα: ποιος μπορεί να πείσει ότι διαθέτει σχέδιο διακυβέρνησης – Η οικονομία, η μεσαία τάξη και η μάχη για το Κέντρο στο επίκεντρο

Ο πολιτικός Σεπτέμβριος δεν ξεκινά απλώς με τη ΔΕΘ.Ξεκινά με μια διαδοχική σύγκρουση πολιτικών αφηγημάτων που μπορεί να καθορίσει τη συζήτηση μέχρι το τέλος του έτους και, σε δεύτερο χρόνο, τη διαδρομή προς τις εθνικές εκλογές της άνοιξης του 2027.

Αλέξης Τσίπρας, Νίκος Ανδρουλάκης και Κυριάκος Μητσοτάκης μπαίνουν στο πολιτικό τερέν με διαφορετική αφετηρία, διαφορετικό ακροατήριο και διαφορετικό πρόβλημα να λύσουν.

Ο Τσίπρας πρέπει να αποδείξει ότι η επιστροφή του συνοδεύεται από κοστολογημένη κυβερνητική πρόταση.

Ο Ανδρουλάκης πρέπει να αποδείξει ότι το ΠΑΣΟΚ μπορεί να γίνει η κυρίαρχη εναλλακτική δύναμη απέναντι στη ΝΔ, πριν ο Τσίπρας καταλάβει αυτόν τον χώρο.

Και ο Μητσοτάκης πρέπει να δείξει ότι, μετά από περισσότερα από επτά χρόνια διακυβέρνησης, διαθέτει ακόμη πολιτικό και οικονομικό σχέδιο για την επόμενη τετραετία.

Γι’ αυτό οι επόμενες ημέρες δεν είναι απλώς μια σειρά ομιλιών.

Είναι το πρώτο μεγάλο crash test κυβερνητικής αξιοπιστίας πριν από το 2027.

Τσίπρας: Το δύσκολο τεστ της κοστολόγησης

Ο Αλέξης Τσίπρας έχει ίσως το δυσκολότερο πολιτικό στοίχημα.

Δεν αρκεί πλέον να ασκεί κριτική στον Κυριάκο Μητσοτάκη.

Πρέπει να απαντήσει στην ερώτηση που θα συνοδεύει κάθε οικονομική του εξαγγελία:

Πόσο κοστίζει και ποιος πληρώνει;

Η κατεύθυνση που έχει ήδη περιγράψει περιλαμβάνει μείωση της φορολογίας στη μισθωτή εργασία, μεγαλύτερη φορολόγηση του μεγάλου πλούτου, προστασία των δημόσιων αγαθών, παραγωγική ανασυγκρότηση και παρεμβάσεις στο κόστος ζωής.

Το κρίσιμο στοιχείο είναι ότι επιχειρεί να παρουσιάσει το νέο σχέδιο με πολύ πιο αυστηρή δημοσιονομική γλώσσα από εκείνη που είχε ταυτιστεί με την πρώτη περίοδο του ΣΥΡΙΖΑ.

Στο πολιτικό του περιβάλλον γίνεται πλέον λόγος για ένα «ολιστικό σχέδιο σύγκλισης με την Ευρώπη», με τρεις βασικούς άξονες: «Έντιμη διακυβέρνηση, Δίκαιη ανάπτυξη, Παραγωγική ανασυγκρότηση». Η προσπάθεια είναι να συνδεθεί η κοινωνική ατζέντα με δημοσιονομική αξιοπιστία και μόνιμες πηγές χρηματοδότησης.

Εδώ βρίσκεται και η μεγάλη πολιτική δοκιμασία.

Ο Τσίπρας πρέπει να αποδείξει ότι παρουσιάζει πρόγραμμα για το 2027 και όχι επαναφορά του 2015.

Ανδρουλάκης: Πριν αντιμετωπίσει τον Μητσοτάκη πρέπει να κερδίσει τον Τσίπρα

Στις 3 Σεπτεμβρίου, το ΠΑΣΟΚ μεταφέρει τον συμβολισμό της ιδρυτικής του επετείου στο Ηράκλειο.

Δεν πρόκειται απλώς για έναν εορτασμό των 52 χρόνων από την ίδρυση του κόμματος.

Για τον Νίκο Ανδρουλάκη, η Κρήτη πρέπει να λειτουργήσει ως πολιτική επανεκκίνηση.

Το μήνυμα που επιχειρεί να χτίσει είναι το «γιατί ΠΑΣΟΚ τώρα»: κοινωνική δικαιοσύνη, θεσμοί, οικονομία, δημόσια αγαθά και μια προγραμματική πρόταση που το κόμμα θέλει να εμφανίζεται ως εφαρμόσιμη και κοστολογημένη.

Η κεντρική παρουσία του Ανδρουλάκη στη ΔΕΘ ακολουθεί στις 12–13 Σεπτεμβρίου, όμως η 3η Σεπτέμβρη λειτουργεί ως το πρώτο μεγάλο πολιτικό σήμα της περιόδου.

Το πραγματικό πρόβλημα για τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ, όμως, έχει δύο ονόματα.

Μητσοτάκης και Τσίπρας.

Απέναντι στον πρώτο πρέπει να αποδείξει ότι υπάρχει αξιόπιστη κυβερνητική εναλλακτική.

Απέναντι στον δεύτερο πρέπει να υπερασπιστεί την πολιτική περιοχή που το ΠΑΣΟΚ θεωρεί δική του.

Και γι’ αυτό η μάχη μεταξύ Ανδρουλάκη και Τσίπρα μπορεί να αποδειχθεί σκληρότερη από όσο δείχνουν οι δημόσιες τοποθετήσεις τους.

Η μεσαία τάξη γίνεται το μεγάλο πολιτικό τρόπαιο

Εδώ οι δύο δρόμοι συναντώνται.

Τσίπρας και Ανδρουλάκης επιχειρούν να μιλήσουν σε ένα κοινό που δεν βρίσκεται πλέον αποκλειστικά στην παραδοσιακή Κεντροαριστερά.

Τη μεσαία τάξη.

Είναι εργαζόμενοι, οικογένειες, επαγγελματίες και νέοι που πιέζονται από το κόστος κατοικίας, τις τιμές, τη φορολογία και την καθημερινότητα, αλλά ταυτόχρονα ζητούν δημοσιονομική σταθερότητα και όχι επιστροφή σε πολιτικές χωρίς κοστολόγηση.

Το ίδιο ακροατήριο αποτελεί βασικό πυλώνα της εκλογικής στρατηγικής της ΝΔ.

Γι’ αυτό η σύγκρουση του Σεπτεμβρίου δεν θα διεξαχθεί τόσο στα παραδοσιακά κομματικά άκρα.

Θα διεξαχθεί στο Κέντρο.

Και η σχετική στρατηγική του ΠΑΣΟΚ ήδη δίνει ιδιαίτερη έμφαση στην κοστολόγηση, στην εφαρμοσιμότητα και στη δημοσιονομική αξιοπιστία ακριβώς για να διεκδικήσει αυτό το κοινό.

Μητσοτάκης: Το πλεονέκτημα του τελευταίου λόγου

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης μπαίνει στη μάχη από διαφορετική θέση.

Δεν χρειάζεται να αποδείξει ότι μπορεί να κυβερνήσει.

Πρέπει να πείσει ότι αξίζει να κυβερνήσει ξανά.

Και αυτό είναι διαφορετικό πολιτικό τεστ.

Το Μαξίμου έχει ήδη τοποθετήσει τις εθνικές εκλογές στην άνοιξη του 2027 και συνεπώς η φετινή ΔΕΘ αποκτά χαρακτήρα γέφυρας προς την τελική κυβερνητική ευθεία.

Η οικονομία θα βρίσκεται αναπόφευκτα στο κέντρο.

Φόροι.

Μισθοί.

Συντάξεις.

Οικογένεια.

Στέγη.

Κόστος ζωής.

Όμως το μεγάλο στοίχημα δεν θα είναι πόσα μέτρα μπορεί να ανακοινώσει.

Θα είναι εάν μπορεί να μετατρέψει τη δημοσιονομική επίδοση της οικονομίας σε χειροπιαστό διαθέσιμο εισόδημαχωρίς να διακινδυνεύσει τη δημοσιονομική αξιοπιστία.

Τρεις διαφορετικές απαντήσεις στο ίδιο ερώτημα

Έτσι διαμορφώνονται ουσιαστικά τρεις διαφορετικές πολιτικές προτάσεις.

Ο Μητσοτάκης θα επιχειρήσει να πει:

έχω αποδείξει ότι μπορώ να κυβερνώ και ζητώ χρόνο για να ολοκληρώσω την αλλαγή της χώρας.

Ο Ανδρουλάκης:

υπάρχει κυβερνητική αλλαγή χωρίς επιστροφή στο παρελθόν.

Και ο Τσίπρας:

η χώρα χρειάζεται διαφορετικό οικονομικό και κοινωνικό μοντέλο και μπορώ πλέον να παρουσιάσω την ώριμη εκδοχή του.

Δεν απευθύνονται όμως σε τρία διαφορετικά εκλογικά σώματα.

Σε μεγάλο βαθμό απευθύνονται στους ίδιους ανθρώπους.

Και αυτό κάνει τη σύγκρουση πολύ πιο ενδιαφέρουσα.

Η κρυφή μάχη είναι Τσίπρας–Ανδρουλάκης

Υπάρχει ένα παράδοξο στην αντιπολιτευτική στρατηγική.

Και οι δύο θέλουν να παρουσιάσουν τον Κυριάκο Μητσοτάκη ως τον βασικό πολιτικό τους αντίπαλο.

Όμως για να μπορέσει οποιοσδήποτε από τους δύο να αμφισβητήσει πραγματικά τη ΝΔ, πρέπει πρώτα να επικρατήσει στον χώρο απέναντί της.

Αυτό σημαίνει ότι η πρώτη μάχη δεν είναι απαραίτητα:

Μητσοτάκης εναντίον Τσίπρα ή Ανδρουλάκη.

Είναι:

Τσίπρας εναντίον Ανδρουλάκη για το ποιος θα αποκτήσει το δικαίωμα να γίνει ο βασικός αντίπαλος του Μητσοτάκη.

Η σχετική πολιτική ένταση έχει ήδη αρχίσει να γίνεται εμφανής, καθώς ΠΑΣΟΚ και πλευρά Τσίπρα διεκδικούν το ίδιο περίπου μετακινούμενο ακροατήριο μεταξύ Κεντροαριστεράς και Κέντρου.

Και το Μαξίμου έχει έναν λόγο να παρακολουθεί χωρίς να παρεμβαίνει

Για τη ΝΔ υπάρχει ένα παράδοξο πολιτικό πλεονέκτημα.

Όσο Τσίπρας και Ανδρουλάκης ανταγωνίζονται μεταξύ τους, τόσο δυσκολότερο γίνεται να δημιουργηθεί ένας ενιαίος αντίπαλος πόλος απέναντι στον Μητσοτάκη.

Αυτό όμως ισχύει μόνο όσο η κυβέρνηση διατηρεί την πρωτοβουλία των κινήσεων.

Εάν η ακρίβεια, η στέγη και η πίεση στο διαθέσιμο εισόδημα συνεχίσουν να κυριαρχούν στην καθημερινότητα, τότε το ερώτημα μπορεί να μετακινηθεί από το «ποιος είναι δεύτερος» στο πολύ δυσκολότερο για το Μαξίμου:

«ποιος μπορεί να κυβερνήσει διαφορετικά;»

Και γι’ αυτό η φετινή ΔΕΘ έχει μεγαλύτερη πολιτική σημασία από μια συνηθισμένη σειρά εξαγγελιών.

Η πρώτη πρόβα του 2027 αρχίζει τώρα

Ο Σεπτέμβριος δεν θα δώσει εκλογικό αποτέλεσμα.

Μπορεί όμως να αρχίσει να διαμορφώνει το ερώτημα πάνω στο οποίο θα κριθεί αυτό το αποτέλεσμα.

Για τον Τσίπρα, το τεστ είναι η αξιοπιστία της επιστροφής.

Για τον Ανδρουλάκη, η ικανότητα να γίνει πρώτος στον χώρο της αντιπολίτευσης.

Για τον Μητσοτάκη, η ικανότητα να μετατρέψει το κυβερνητικό έργο σε νέα εντολή.

Τρεις διαφορετικές διαδρομές λοιπόν συγκλίνουν στο ίδιο σημείο:

στην οικονομία, στη μεσαία τάξη και στο ποιος μπορεί να πείσει ότι διαθέτει το πιο αξιόπιστο σχέδιο για την Ελλάδα μετά το 2027.

Και αυτή είναι η πραγματική πολιτική μάχη που ανοίγει τώρα.

Πηγή: pagenews.gr