Το 25% στην Ελλάδα αλλάζει τη φύση του deal
Ιδιαίτερα σημαντική είναι η αναφορά της πρέσβεως στην ελληνική βιομηχανική συμμετοχή.
«Η συμφωνία εμβαθύνει επίσης τη βιομηχανική συνεργασία: περίπου το 25% της παραγωγής θα πραγματοποιείται στην Ελλάδα, φέρνοντας πιο κοντά την ισραηλινή και την ελληνική βιομηχανία μέσα από την ανταλλαγή γνώσεων και τεχνολογίας, καθώς και την από κοινού ανάπτυξη και παραγωγή, δημιουργώντας παράλληλα νέες θέσεις εργασίας.»
Αυτό είναι και ένα από τα στοιχεία που διαφοροποιούν τη συγκεκριμένη συμφωνία από παλαιότερες μεγάλες εξοπλιστικές αγορές.
Η Ελλάδα δεν επιδιώκει απλώς να εισαγάγει ένα ολοκληρωμένο σύστημα.
Επιδιώκει να αποκτήσει ρόλο στην παραγωγή, στην υποστήριξη και στην τεχνολογική εξέλιξή του.
Για την ελληνική αμυντική βιομηχανία αυτό μπορεί να σημαίνει πολύ περισσότερα από το άμεσο οικονομικό αντικείμενο: τεχνογνωσία, εξειδικευμένο προσωπικό, νέες γραμμές παραγωγής και δυνατότητα συμμετοχής σε επόμενα προγράμματα.
«Δεν είναι απλώς δέσμευση. Είναι ευκαιρία»
Η Γιανάι ξεχωρίζει επίσης τη δήλωση του επικεφαλής της Γενικής Διεύθυνσης Αμυντικών Επενδύσεων και Εξοπλισμών, Ιωάννη Μπούρα, κατά την τελετή.
«Δεν πρόκειται απλώς για μια δέσμευση. Είναι μια ευκαιρία.»
Και η πρέσβης δίνει στη λέξη «ευκαιρία» ευρύτερη διάσταση:
«Μια ευκαιρία να οικοδομήσουμε, να αναπτύξουμε και να υπερασπιστούμε μαζί.»
Αυτή ίσως είναι η κεντρική ιδέα της νέας σχέσης Αθήνας–Ιερουσαλήμ.
Η συνεργασία δεν αφορά μόνο το τι αγοράζει σήμερα η Ελλάδα.
Αφορά το τι μπορούν να κατασκευάσουν μαζί οι δύο χώρες αύριο.
Έλληνες και Ισραηλινοί μηχανικοί στο ίδιο αμυντικό οικοσύστημα
Η πλέον ενδιαφέρουσα ίσως αναφορά της Πνινάτ Γιανάι αφορά τους ανθρώπους πίσω από τα συστήματα.
«Όταν Ισραηλινοί και Έλληνες μηχανικοί συνεργάζονται χέρι με χέρι για την προστασία των πατρίδων μας, αυτή η συνεργασία μετατρέπεται σε κοινή ευθύνη — και σε μια σαφή δήλωση ότι δύο έθνη με κοινές αξίες, συμφέροντα και προκλήσεις θα αντιμετωπίσουν μαζί τις απειλές του αύριο.»
Εδώ η διμερής σχέση αποκτά διαφορετικό βάθος.
Μια αμυντική προμήθεια έχει ημερομηνία παράδοσης.
Μια κοινή τεχνολογική βάση μπορεί να δημιουργήσει σχέση δεκαετιών.
Ερευνητικά κέντρα, μηχανικοί, εταιρείες, λογισμικό, αισθητήρες και παραγωγή δημιουργούν πολύ ισχυρότερους δεσμούς από μια μεμονωμένη αγορά οπλικών συστημάτων.
Από τον Αρχιμήδη στη σύγχρονη ισραηλινή τεχνολογία
Η πρέσβης επέλεξε και έναν ιδιαίτερα συμβολικό τρόπο για να περιγράψει αυτή τη συνάντηση.
«Πρόκειται επίσης για μια συνάντηση της ιστορικής σοφίας με τη σύγχρονη καινοτομία: τα θεμέλια που έθεσαν ο Αριστοτέλης, ο Αρχιμήδης, ο Δημόκριτος και οι μεγάλοι στοχαστές της αρχαίας Ελλάδας συναντούν σήμερα την ισραηλινή τεχνολογική αριστεία, καθώς οικοδομούμε την άμυνα του αύριο.»
Η αναφορά ξεπερνά την τυπική διπλωματική γλώσσα.
Επιχειρεί να παρουσιάσει τις δύο χώρες ως εταίρους με διαφορετικές αλλά συμπληρωματικές παραδόσεις:
την ελληνική ιστορική και επιστημονική κληρονομιά και τη σύγχρονη ισραηλινή τεχνολογική καινοτομία.
Η συμφωνία ως γεωπολιτικό μήνυμα
Υπάρχει όμως και μια ευρύτερη διάσταση.
Η Ελλάδα και το Ισραήλ βρίσκονται σε μια Ανατολική Μεσόγειο που γίνεται ολοένα πιο απαιτητική από στρατηγικής πλευράς.
Πυραυλικά συστήματα, drones, ηλεκτρονικός πόλεμος, ενεργειακές υποδομές και θαλάσσιες οδοί δημιουργούν ένα περιβάλλον στο οποίο η αμυντική τεχνολογία αποτελεί πλέον κομμάτι της γεωπολιτικής ισχύος.
Η νέα συμφωνία δίνει συνεπώς ένα σαφές μήνυμα:
Αθήνα και Ιερουσαλήμ δεν αντιμετωπίζουν τη συνεργασία τους ως συγκυριακή. Τη χτίζουν ως μακροπρόθεσμη στρατηγική σχέση.
Και η τοποθέτηση της Πνινάτ Γιανάι το κάνει ακόμη πιο σαφές.
«Δύο έθνη με κοινές αξίες, συμφέροντα και προκλήσεις θα αντιμετωπίσουν μαζί τις απειλές του αύριο.»
Από την ασφάλεια στις θέσεις εργασίας
Η πρέσβης φροντίζει παράλληλα να μην αφήσει τη συμφωνία αποκλειστικά στο στρατιωτικό επίπεδο.
Τη συνδέει άμεσα με οικονομικά και βιομηχανικά οφέλη.
«Συγχαρητήρια στις αμυντικές βιομηχανίες του Ισραήλ και στην Ελλάδα για αυτό το προηγμένο αμυντικό σύστημα, για τις θέσεις εργασίας και τη συνεργασία που θα δημιουργήσει, καθώς και για μια εταιρική σχέση που γίνεται διαρκώς βαθύτερη, ισχυρότερη και πιο στρατηγική.»
Το τρίπτυχο είναι χαρακτηριστικό:
ασφάλεια – τεχνολογία – απασχόληση.
Και είναι ακριβώς αυτό που μπορεί να μετατρέψει μια μεγάλη εξοπλιστική συμφωνία από δαπάνη σε ευρύτερη βιομηχανική επένδυση, εφόσον το ποσοστό ελληνικής συμμετοχής υλοποιηθεί ουσιαστικά.
«Ο Θεός να ευλογεί τη φιλία μεταξύ των λαών μας»
Η ανάρτηση κλείνει με μία έντονα προσωπική και συμβολική αναφορά.
«Ο Θεός να ευλογεί το Κράτος του Ισραήλ και την Ελληνική Δημοκρατία. Ο Θεός να ευλογεί τη φιλία μεταξύ των λαών μας.»
Η επιλογή της λέξης «λαοί» έχει σημασία.
Η πρέσβης επιχειρεί να τοποθετήσει τη σχέση όχι μόνο σε κυβερνητικό ή στρατιωτικό επίπεδο, αλλά σε μια βαθύτερη σύνδεση Ελλάδας και Ισραήλ.
Και αυτό είναι ίσως το πιο ενδιαφέρον στοιχείο της παρέμβασής της.
Η πρέσβης δίνει το νέο δόγμα της σχέσης Αθήνας–Ιερουσαλήμ
Η Πνινάτ Γιανάι δεν παρουσιάζει τη συμφωνία ως το τέλος μιας διαπραγμάτευσης.
Την παρουσιάζει ως αρχή μιας νέας περιόδου.
Κοινή παραγωγή.
Κοινή ανάπτυξη.
Ανταλλαγή τεχνολογίας.
Νέες θέσεις εργασίας.
Στρατιωτική διαλειτουργικότητα.
Και πάνω απ’ όλα, μια σχέση που δεν εξαντλείται στην αγορά ενός οπλικού συστήματος.
Η φράση που ακούστηκε στο τέλος της συνάντησης συνοψίζει ακριβώς αυτή την κατεύθυνση:
«Ξεκινήσαμε ως εταίροι — και καταλήξαμε ως φίλοι.»
Σε μια εποχή κατά την οποία οι αμυντικές συνεργασίες καθορίζουν σε μεγάλο βαθμό τις νέες συμμαχίες της Ανατολικής Μεσογείου, η τοποθέτηση της Ισραηλινής πρέσβεως στέλνει ένα πολύ καθαρό μήνυμα:
η σχέση Ελλάδας–Ισραήλ δεν βαθαίνει μόνο επειδή οι δύο χώρες μοιράζονται απειλές. Βαθαίνει επειδή πλέον αρχίζουν να μοιράζονται και τεχνολογία, παραγωγή και την ευθύνη για την κοινή τους ασφάλεια.
Πηγή: pagenews.gr