Μία από τις σοβαρότερες μέχρι σήμερα αποκαλύψεις για το βάθος της στρατιωτικής συνεργασίας Μόσχας–Τεχεράνης φέρνουν στο φως οι Financial Times.
Σύμφωνα με έρευνα της βρετανικής εφημερίδας, η Ρωσία παρέχει εδώ και χρόνια τεχνική βοήθεια στο Ιράν για την ανάπτυξη προηγμένων υπερηχητικών cruise missiles, με στόχο την απόκτηση όπλων ικανών να απειλήσουν αμερικανικά αεροπλανοφόρα και άλλα μεγάλα πολεμικά πλοία στη Μέση Ανατολή.
Το πρόγραμμα φέρει, σύμφωνα με την FT, την κωδική ονομασία C430L και ξεκίνησε το 2023, με συμμετοχή έμπειρων Ρώσων ειδικών πυραυλικής τεχνολογίας.
Η τεχνολογία που μπορεί να αλλάξει το παιχνίδι
Κεντρικός στόχος του προγράμματος είναι η ανάπτυξη κινητήρα ramjet, τεχνολογία που επιτρέπει σε έναν cruise missile να διατηρεί ταχύτητες πολλαπλάσιες της ταχύτητας του ήχου.
Η σημασία αυτής της δυνατότητας είναι τεράστια.
Ένας ταχύτερος αντιπλοϊκός πύραυλος μειώνει τον διαθέσιμο χρόνο αντίδρασης των συστημάτων αεράμυνας ενός πολεμικού πλοίου και αυξάνει την πιθανότητα κορεσμού ή διάτρησης της άμυνας.
Το Ιράν διαθέτει ήδη σημαντικό οπλοστάσιο βαλλιστικών πυραύλων και drones, αλλά η απόκτηση ώριμης υπερηχητικής cruise τεχνολογίας θα πρόσθετε ένα νέο επίπεδο απειλής.
Η συνεργασία Ρωσίας–Ιράν πέρασε σε άλλο επίπεδο
Η στρατιωτική σχέση των δύο χωρών δεν είναι νέα.
Το Ιράν έχει προμηθεύσει τη Ρωσία με drones που χρησιμοποιήθηκαν εκτεταμένα στον πόλεμο της Ουκρανίας.
Τώρα όμως, σύμφωνα με την FT, η ροή τεχνογνωσίας φαίνεται να λειτουργεί και προς την αντίθετη κατεύθυνση: από τη Ρωσία προς το Ιράν.
Αυτό είναι το πραγματικά κρίσιμο στοιχείο.
Δεν μιλάμε απλώς για πωλήσεις όπλων.
Μιλάμε για μεταφορά στρατηγικής τεχνολογίας, η οποία μπορεί να επιτρέψει στο Ιράν να αναπτύσσει στο μέλλον δικά του συστήματα με πολύ μικρότερη εξάρτηση από τρίτους.
Το αμερικανικό ναυτικό στο επίκεντρο
Οι FT σημειώνουν ότι η συγκεκριμένη τεχνολογία μπορεί να δώσει στην Τεχεράνη αυτό που επιδιώκει εδώ και χρόνια: αξιόπιστη δυνατότητα να απειλεί μεγάλα αμερικανικά πολεμικά πλοία στην περιοχή.
Το ζήτημα αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία λόγω της συνεχιζόμενης σύγκρουσης ΗΠΑ–Ιράν και της στρατηγικής σημασίας των θαλάσσιων οδών του Κόλπου και των Στενών του Ορμούζ.
Εάν το πρόγραμμα ολοκληρωθεί επιχειρησιακά, οι ΗΠΑ θα πρέπει να υπολογίζουν ακόμη περισσότερο την απόσταση ασφαλείας των μεγάλων ναυτικών μονάδων τους από την ιρανική ακτογραμμή.
Ρωσία–Κίνα–Ιράν: νέο τεχνολογικό τρίγωνο
Η μεγαλύτερη εικόνα είναι ακόμη πιο ενδιαφέρουσα.
Το Ιράν αναζητά στρατιωτική και τεχνολογική υποστήριξη τόσο από τη Ρωσία όσο και από την Κίνα.
Αυτό δημιουργεί ένα σύστημα όπου τεχνολογία, πληροφορίες και στρατιωτική εμπειρία μπορούν να κυκλοφορούν μεταξύ τριών χωρών που βρίσκονται σε διαφορετικό βαθμό αντιπαράθεσης με τις ΗΠΑ.
Το νέο μέτωπο επομένως δεν είναι απλώς Ρωσία–Ιράν. Είναι η σταδιακή δημιουργία ενός τεχνολογικού οικοσυστήματος που περιορίζει το παραδοσιακό στρατιωτικό πλεονέκτημα της Δύσης.
Και εάν η Τεχεράνη αποκτήσει τελικά επιχειρησιακούς supersonic cruise missiles, το κόστος προστασίας της αμερικανικής ναυτικής παρουσίας στη Μέση Ανατολή θα αυξηθεί αισθητά.