Η εξομολόγηση στη Βενετία
Η Πάμελα Άντερσον αναφέρθηκε δημόσια στη δύσκολη περίοδο που ακολούθησε τη διάγνωση της ηπατίτιδας C στα τέλη της δεκαετίας του 1990. Μιλώντας στο γκαλά της amfAR στη Βενετία, περιέγραψε με δραματικό τρόπο όσα άκουσε τότε από τον γιατρό της και πώς αυτή η ενημέρωση επηρέασε την προσωπική της ζωή.
Η ηθοποιός είπε ότι η ασθένεια αντιμετωπίστηκε σαν καταδίκη. Όπως ανέφερε, ο γιατρός τής είχε εξηγήσει πως πιθανότατα της απέμεναν περίπου 10 χρόνια ζωής. Η φράση αυτή, όπως τόνισε, άλλαξε τον τρόπο με τον οποίο έβλεπε το μέλλον και τις αποφάσεις της.
Ο φόβος για τα παιδιά της
Η Άντερσον εξήγησε ότι το σοκ δεν είχε να κάνει μόνο με τον φόβο του θανάτου. Το πιο δύσκολο, όπως είπε, ήταν η αγωνία για το τι θα μπορούσε να συμβεί στα μικρά της παιδιά. Αυτή η σκέψη, σύμφωνα με τα όσα δήλωσε, ανέτρεψε εντελώς τη ζωή της και επηρέασε την ψυχολογία της σε βάθος.
Η ίδια παραδέχθηκε ότι η εμπειρία αυτή συνέβαλε στο να διαστρεβλωθούν οι αποφάσεις της εκείνη την περίοδο. Με λόγια που αντικατοπτρίζουν το βάρος της διάγνωσης, περιέγραψε τη στιγμή εκείνη ως μια ζοφερή εξέλιξη που σημάδεψε την καθημερινότητά της και τον τρόπο που βίωνε τα προσωπικά της ζητήματα.
Η θεραπεία και η αποκατάσταση
Η κατάσταση της υγείας της άλλαξε όταν το 2011 έγινε διαθέσιμη θεραπεία για την ηπατίτιδα C. Η Πάμελα Άντερσον υποβλήθηκε τελικά σε αγωγή και μέχρι το 2015 δήλωσε ότι ήταν «καθαρή από την ηπατίτιδα C».
Ωστόσο, η περιπέτεια δεν είχε μόνο σωματικό ή ψυχολογικό αποτύπωμα. Η ίδια είχε αναφέρει πως το κόστος της θεραπείας τής είχε στερήσει όλα τα χρήματα που είχε στον τραπεζικό της λογαριασμό. Η εμπειρία, όπως φάνηκε από όσα είπε στη Βενετία, δεν περιορίστηκε στη διάγνωση και την αντιμετώπιση της ασθένειας, αλλά επηρέασε και άλλες πλευρές της ζωής της.
Ντροπή, ενοχή και προσωπική διαδρομή
Στην ομιλία της η Άντερσον στάθηκε επίσης στα συναισθήματα που ακολούθησαν την περιπέτεια με την υγεία της. Μίλησε για την εμπειρία της ντροπής και της ενοχής, χαρακτηρίζοντάς την ως ένα ασυνείδητο ταξίδι που παραμένει μαζί της και, όπως είπε, τη στοιχειώνει ακόμη.
Παράλληλα, συνέδεσε αυτή τη διαδρομή με την κακοποίηση που είχε υποφέρει ως παιδί. Περιέγραψε ότι ένιωθε σαν να είχε γραφτεί πάνω της η ταμπέλα του «κατεστραμμένου εμπορεύματος» και ότι έτσι παρουσίαζε τον εαυτό της. Η τοποθέτησή της έδωσε έμφαση στον τρόπο με τον οποίο τα τραύματα του παρελθόντος και η ασθένεια επηρέασαν την εικόνα που είχε για τον εαυτό της.
ΣÏο ÏÎÎ»Î¿Ï ÏÎ·Ï Î¿Î¼Î¹Î»Î¯Î±Ï ÏηÏ, η ηθοÏοιÏÏ Î¼Î¯Î»Î·Ïε για Ïη ÏÏÎÏη ÏÎ·Ï Î¼Îµ Ïο ÏαÏελθÏν και για Ïον ÏÏλο ÏÎ¿Ï ÎÏαιξε η Î´Î¿Ï Î»ÎµÎ¹Î¬ ÏÎ·Ï ÏÏη διαδικαÏία Î±Ï Ïή. ÎÏÏÏ ÎµÎ¯Ïε, δεν ÎÏει αναÏÏÏÏει ÏλήÏÏÏ Î±ÏÏ Ïλα ÏÏα ÏÏ Î½ÎβηÏαν, ÏμÏÏ ÎÏει ÏλÎον ÏÏ Î¼ÏιλιÏθεί με ÏÏα ÏÎÏαÏε. Î Î´Î·Î¼Î¹Î¿Ï Ïγική ÏÎ·Ï ÎκÏÏαÏη μÎÏα αÏÏ ÏÎ¹Ï ÏÎÏνεÏ, ÏÏμÏÏνα με Ïην ίδια, βοήθηÏε Ïην αλήθεια ÏÎ·Ï Î½Î± βγει ÏÏην εÏιÏάνεια.
ÎλείνονÏαÏ, ÎδÏÏε Îναν ÏαÏή ÏÏνο ÏÏοÏÏÏÎ¹ÎºÎ®Ï ÎµÎ½Î´Ï Î½Î¬Î¼ÏÏηÏ, λÎγονÏαÏ: «Îεν είμαι θÏμα, είμαι νικήÏÏια. Îίμαι Î´Ï Î½Î±Ïή και ικανή, ÏεÏιÏÏÏÏεÏο ÏÏÏα αÏÏ Ï,Ïι θα μÏοÏοÏÏα ÏοÏΠνα ονειÏÎµÏ ÏÏ⦠Îεν είμαι η κοÏÎλα Ïε ÎºÎ¯Î½Î´Ï Î½Î¿, ÏÏο εÏÎºÎ¿Î»Î¿Ï ÎºÎ¹ αν είναι Î±Ï ÏÏÏ Î¿ ÏÏλοÏ».
Πηγή: Pagenews.gr
