Το πρώτο ερώτημα: Θα μεταφέρει ο Rubio την πρόταση Ζελένσκι;
Εδώ χρειάζεται προσοχή.
Ο Zelensky δήλωσε μετά τη συνάντησή του με τον Trump ότι το Κίεβο είναι έτοιμο να σταματήσει τις επιθέσεις σε ρωσικούς ενεργειακούς στόχους εάν η Μόσχα κάνει το ίδιο απέναντι στο ουκρανικό ενεργειακό σύστημα.
Η ουκρανική λογική είναι σαφής:
σταματούν τα ουκρανικά πλήγματα σε ρωσικά διυλιστήρια εφόσον σταματήσουν τα ρωσικά πλήγματα σε ηλεκτρικό ρεύμα, θέρμανση και άλλες κρίσιμες ενεργειακές υποδομές της Ουκρανίας.
Όμως δεν υπάρχει μέχρι στιγμής επιβεβαίωση ότι ο Rubio θα παραδώσει επισήμως αυτή την πρόταση στον Lavrov σήμερα. Η πληροφορία ότι η πρόταση μπορεί να αποτελέσει μέρος της διπλωματικής συζήτησης είναι εύλογη λόγω του timing, αλλά δεν πρέπει να παρουσιαστεί ως ήδη συμφωνημένη ατζέντα.
Αυτό είναι και το πρώτο πράγμα που θα παρακολουθούμε μετά τη συνάντηση.
Η προηγούμενη απόπειρα κράτησε ελάχιστα
Υπάρχει ένας ακόμη λόγος να μην υπερτιμηθούν οι προσδοκίες.
Μόλις την περασμένη εβδομάδα, ο Trump είχε δηλώσει ότι Ρωσία και Ουκρανία είχαν συμφωνήσει να μη χτυπούν ενεργειακούς στόχους.
Η εικόνα όμως άλλαξε σχεδόν αμέσως.
Σύμφωνα με το Reuters, την επόμενη ημέρα η Ρωσία έπληξε πρατήρια καυσίμων στο Κίεβο και η Ουκρανία επιτέθηκε σε ρωσικό διυλιστήριο.
Αυτό είναι ίσως το σημαντικότερο προηγούμενο για όσα θα συζητηθούν σήμερα.
Το πρόβλημα δεν είναι μόνο να υπάρξει μια πολιτική δήλωση περί αποχής από ενεργειακούς στόχους.
Το πρόβλημα είναι να εφαρμοστεί.
Και ενώ μιλούν για εκεχειρία, τα διυλιστήρια καίγονται
Η κατάσταση στο πεδίο κάνει ακόμη πιο χαρακτηριστική τη σημερινή συνάντηση.
Η Ουκρανία ανακοίνωσε ότι έπληξε ρωσικό διυλιστήριο στην Ufa, περισσότερο από 1.300 χιλιόμετρα από τα ουκρανικά σύνορα, καθώς και το διυλιστήριο Kuibyshev στην περιοχή Samara.
Η Ρωσία, από την άλλη πλευρά, συνέχισε τις επιθέσεις στην Ουκρανία. Σύμφωνα με ουκρανικές αρχές, ρωσικά πλήγματα την Τρίτη προκάλεσαν οκτώ θανάτους σε βιομηχανικές και παραμεθόριες περιοχές.
Άρα η διπλωματία πραγματοποιείται την ίδια στιγμή που οι δύο πλευρές αυξάνουν την πίεση στο πεδίο.
Και αυτό κάνει την ενέργεια έναν από τους λίγους τομείς όπου μπορεί θεωρητικά να υπάρξει ένα περιορισμένο quid pro quo.
Η θέση Lavrov: Συνομιλίες ναι, σταμάτημα των μαχών όχι
Η ρωσική θέση παραμένει σκληρή.
Ο Lavrov δήλωσε την προηγούμενη εβδομάδα ότι η Ρωσία δεν προτίθεται να σταματήσει τις στρατιωτικές επιχειρήσεις όσο βρίσκονται σε εξέλιξη πιθανές διαπραγματεύσεις.
Αυτό έχει μεγάλη σημασία.
Η Μόσχα διαχωρίζει ουσιαστικά δύο πράγματα:
τη διπλωματική διαδικασία και τη στρατιωτική πίεση.
Η ύπαρξη συνομιλιών, δηλαδή, δεν σημαίνει από μόνη της κατάπαυση του πυρός.
Γι’ αυτό και η πιθανότητα μιας περιορισμένης συμφωνίας αποκλειστικά για ενεργειακούς στόχους μπορεί να είναι περισσότερο πρακτική από μια συνολική εκεχειρία — χωρίς όμως να υπάρχει ακόμη ένδειξη ότι η Ρωσία την αποδέχεται.
Η δεύτερη ατζέντα: Η σχέση Ουάσιγκτον–Μόσχας
Η Ουκρανία δεν είναι το μοναδικό θέμα.
Η ρωσική πλευρά έχει δηλώσει ότι στη συνάντηση αναμένεται να συζητηθούν και οι διμερείς σχέσεις ΗΠΑ–Ρωσίας, καθώς και η συνεργασία των δύο χωρών στο πλαίσιο του ΟΗΕ.
Αυτό είναι σημαντικό γιατί Rubio και Lavrov δεν συναντώνται για πρώτη φορά.
Έχουν πραγματοποιήσει αρκετές επαφές κατά τη διάρκεια της προσπάθειας της κυβέρνησης Trump να δημιουργήσει απευθείας κανάλι επικοινωνίας με τη Μόσχα.
Είχαν συναντηθεί στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ τον Σεπτέμβριο του 2025, ενώ είχαν προηγηθεί οι συνομιλίες στο Ριάντ τον Φεβρουάριο του 2025, οι οποίες αποτέλεσαν τις πρώτες επίσημες υψηλού επιπέδου αμερικανορωσικές διαπραγματεύσεις μετά την έναρξη της ρωσικής εισβολής πλήρους κλίμακας.
Το κανάλι επομένως υπάρχει.
Το ερώτημα είναι τι μπορεί να παράγει.
Το πετρέλαιο έχει μπει πλέον μέσα στην ουκρανική εξίσωση
Υπάρχει όμως και μια νέα διάσταση που κάνει τη σημερινή συνάντηση πολύ πιο ενδιαφέρουσα από μία τυπική διπλωματική επαφή.
Το πετρέλαιο.
Τα ουκρανικά πλήγματα έχουν αρχίσει να φτάνουν όλο και βαθύτερα στο ρωσικό σύστημα διύλισης.
Και ταυτόχρονα η παγκόσμια αγορά βρίσκεται ήδη αντιμέτωπη με σοβαρές αναταράξεις λόγω της Μέσης Ανατολής.
Το Associated Press αναφέρει ότι ο Trump έχει πιέσει το Κίεβο να περιορίσει τις επιθέσεις σε ρωσικές ενεργειακές εγκαταστάσεις λόγω και των επιπτώσεων στις διεθνείς τιμές πετρελαίου.
Άρα η Ουάσιγκτον δεν κοιτάζει πλέον το ουκρανικό ενεργειακό μέτωπο αποκλειστικά μέσα από στρατιωτικό πρίσμα.
Το βλέπει και ως παγκόσμιο inflation risk.
Rubio: Αμερικανικά συμφέροντα κινδυνεύουν να βρεθούν στη μέση
Υπάρχει μάλιστα και ένα ακόμη στοιχείο.
Ο Rubio δήλωσε ότι αμερικανικά συνδεδεμένες πετρελαϊκές υποδομές ή συμφέροντα έχουν βρεθεί μέσα στη ζώνη κινδύνου από ουκρανικές επιθέσεις, παρότι αναγνώρισε ότι πιθανότατα δεν αποτελούσαν σκόπιμο στόχο.
Η αναφορά αφορά το ευρύτερο πρόβλημα των επιθέσεων γύρω από ρωσικές εξαγωγικές υποδομές στη Μαύρη Θάλασσα.
Αυτό σημαίνει ότι η Ουάσιγκτον έχει πλέον έναν πρόσθετο λόγο να επιχειρήσει να δημιουργήσει κανόνες γύρω από τα ενεργειακά πλήγματα.
Δεν αφορά μόνο Ρωσία και Ουκρανία.
Αφορά την παγκόσμια αγορά πετρελαίου και δυτικές εταιρείες που συμμετέχουν σε ενεργειακές υποδομές της περιοχής.
Το ενδιαφέρον παιχνίδι Trump: Ζελένσκι χθες, Lavrov σήμερα
Η αλληλουχία των συναντήσεων δείχνει τη μέθοδο που ακολουθεί η Ουάσιγκτον.
Δεν υπάρχει αυτή τη στιγμή ενιαίο τραπέζι Ρωσίας–Ουκρανίας.
Υπάρχει αμερικανικό shuttle diplomacy.
Ο Trump συζητά με τον Zelensky.
Ο Rubio συζητά με τον Lavrov.
Και η αμερικανική πλευρά προσπαθεί να διαπιστώσει εάν υπάρχει κοινός παρονομαστής αρκετά περιορισμένος ώστε να μπορεί να εφαρμοστεί.
Η ενέργεια είναι ο προφανής υποψήφιος.
Όχι επειδή οι δύο πλευρές συμφωνούν πολιτικά.
Αλλά επειδή και οι δύο έχουν κάτι συγκεκριμένο να προστατεύσουν.
Η Ουκρανία το ηλεκτρικό της σύστημα.
Η Ρωσία τα διυλιστήρια και τις πετρελαϊκές εγκαταστάσεις της.
Το παράλληλο μέτωπο του Trump: Ιράν
Και εδώ η εικόνα γίνεται ακόμη μεγαλύτερη.
Την ίδια ώρα που ο Rubio συναντά τον Lavrov, αραβικές χώρες επιχειρούν να μεσολαβήσουν για απευθείας υψηλού επιπέδου επαφή ΗΠΑ–Ιράν στη Νέα Υόρκη.
Ο Rubio έχει δηλώσει ότι ο Trump είναι ανοικτός σε μια τέτοια συνάντηση, χωρίς όμως μέχρι στιγμής να έχει προγραμματιστεί επίσημη επαφή.
Άρα η αμερικανική διπλωματία επιχειρεί να κινηθεί ταυτόχρονα σε δύο από τις μεγαλύτερες εστίες γεωπολιτικού κινδύνου για την παγκόσμια αγορά ενέργειας.
Ρωσία–Ουκρανία: προστασία ενεργειακών υποδομών.
Ιράν: αποκλιμάκωση και ασφάλεια των ενεργειακών ροών.
Αυτό δεν σημαίνει ότι τα δύο μέτωπα αποτελούν μία ενιαία διαπραγμάτευση.
Σημαίνει όμως ότι για την Ουάσιγκτον έχουν πλέον έναν πολύ σημαντικό κοινό παρονομαστή:
την τιμή της ενέργειας.
Τι πρέπει να κοιτάξουμε αμέσως μετά τη συνάντηση
Υπάρχουν τρία συγκεκριμένα σημεία που θα δείξουν εάν η συνάντηση Rubio–Lavrov είχε πραγματικό περιεχόμενο.
Πρώτον, εάν η ρωσική πλευρά αναφερθεί δημόσια στην πρόταση για αμοιβαία αποχή από ενεργειακά πλήγματα.
Δεύτερον, εάν υπάρξει οποιαδήποτε αναφορά σε μηχανισμό εφαρμογής ή επιτήρησης. Η προηγούμενη απόπειρα έδειξε ότι μία γενική πολιτική δέσμευση δεν αρκεί.
Και τρίτον, εάν η Ουάσιγκτον μιλήσει για επόμενη επαφή.
Αυτό θα είναι ίσως το πιο σημαντικό σήμα.
Μία συνάντηση μπορεί να είναι απλώς διαχείριση επικοινωνίας.
Μια συμφωνία για επόμενο βήμα σημαίνει ότι υπάρχει διαδικασία.
Η Νέα Υόρκη γίνεται το εργαστήριο της αποκλιμάκωσης
Μέχρι αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει breakthrough.
Δεν υπάρχει νέα εκεχειρία.
Δεν υπάρχει επιβεβαιωμένη ρωσική αποδοχή της ουκρανικής πρότασης.
Και οι μάχες συνεχίζονται.
Υπάρχει όμως κάτι που δεν υπήρχε με την ίδια καθαρότητα πριν από λίγες ημέρες:
ένα συγκεκριμένο αντικείμενο διαπραγμάτευσης.
Η Ουκρανία δηλώνει ότι μπορεί να αφήσει εκτός στόχων τα ρωσικά ενεργειακά assets εάν η Ρωσία κάνει το ίδιο.
Και σήμερα ο άνθρωπος που διαχειρίζεται την αμερικανική εξωτερική πολιτική κάθεται απέναντι από τον άνθρωπο που εκπροσωπεί τη Μόσχα.
Το πραγματικό ερώτημα της συνάντησης Rubio–Lavrov δεν είναι αν μπορεί σήμερα να τελειώσει ο πόλεμος.
Είναι πολύ πιο περιορισμένο — και ίσως γι’ αυτό περισσότερο ουσιαστικό:
μπορεί να βρεθεί το πρώτο κομμάτι του πολέμου που και οι δύο πλευρές θα συμφωνήσουν να σταματήσουν;
Πηγή: Pagenews.gr